PlusAchtergrond

Oud-topzwemster Reggie de Jong strijdt met een ijzeren discipline tegen multinationals

Als topzwemster voerde ze een ongelijke strijd tegen gedrogeerde atleten uit het Oostblok, dertig jaar later staat Reggie de Jong (56) tegenover grootmachten als Airbus en Deutsche Bank in een rechtszaak die over tientallen miljoenen gaat. Dit is haar verhaal.

Reggie de Jong: ‘De sport heeft me gevormd tot iemand die zich met een ijzeren discipline focust om het ‘onmoge­lijke’ te realiseren.’Beeld Marc Driessen

“Ik ben er nu acht jaar mee bezig en familie, vrienden en collega’s hebben zich vaak afgevraagd waar ik in godsnaam aan begonnen ben. Maar er is toch weer die topsportster in mij naar boven gekomen. Jarenlang heb ik het steeds net moeten afleggen tegen zwemsters uit het Oostblok die flink uit de testosteronpot hadden ­gesnoept. Bij deze rechtszaak zijn veel Duitse instituten en hooggeplaatste functionarissen betrokken en ik laat het me niet gebeuren dat ik straks opnieuw met alleen een bronzen plak op straat sta. Mijn dossier met bewijsmateriaal en inmiddels 21 uur aan filmmateriaal liggen bij meerdere notarissen in de kluis met instructies voor het geval mij iets overkomt. Dat is gelijk mijn levensverzekering.

Maar eerst het begin. Ik werd al heel jong ­gezien als een zwemtalent en werd in 1974 op 10-jarige leeftijd voor het eerst Nederlands kam­pioen. Zes jaar later won ik met de estafetteploeg brons op de 4x100 meter vrije slag op de Olympische Spelen van Moskou. In 1984 was ik in Los Angeles favoriet voor olympisch goud op de 200, 400 en 800 meter vrije slag, maar vlak voor de Spelen werd ik geveld door een hernia.

Mijn loopbaan kenmerkte zich door derde en vierde plaatsen, omdat er steeds twee of drie zwemsters uit de DDR sneller waren. Ik heb 78 nationale titels gewonnen, maar door dat Oost-Duitse dopingsysteem zijn me tientallen internationale prijzen door de neus geboord.

Investeerders aangehaakt

Na mijn hele jeugd op zwemmen gefocust te zijn geweest – elke ochtend om half 5 ging de wekker – ben ik op mijn 23ste gestopt. Omdat ik altijd al geïnteresseerd was in financiën en economie, heb ik studies in Nederland en de Verenigde ­Staten gevolgd. Net als met de topsport wilde ik opnieuw voor het allerhoogste gaan. Ik ben onder andere lid van de raad van bestuur van DSB Bank geweest, ceo van het beursgenoteerde Ordina BPO en commissaris bij een beursgenoteerd IT-bedrijf. 

Met onder andere deze ervaringen op zak ben ik The Restructuring Company begonnen, een bedrijf dat gespecialiseerd is in strategische en financiële herstructurering in onder meer de financiële sector. Overigens ben ik bij DSB vertrokken ver voordat de bank zou omvallen. De visie van eigenaar Dirk Scheringa paste uiteindelijk niet bij mij, hoewel ik met plezier aan die periode terugdenk.

In 2012 besloot ik er iets anders bij te gaan doen. Dat had vooral te maken met mijn broer Sjoerd, die het als Alexander de Jong als musicalster prima deed op Broadway sinds hij in 1984 naar New York was vertrokken. Later was hij zich meer gaan toeleggen op het schrijven van musicals, waarin hij geniaal bleek te zijn. In 2012 ben ik samen met hem in New York het ­productiebedrijf AX Productions gestart om zo zijn musical All That Glitters, the Liberace ­musical te kunnen produceren.

Daarvoor was een bedrag van 18,5 miljoen ­dollar nodig en direct haakten investeerders aan. Een van hen was de Amerikaan David M. Thomas III, die via een bevriende advocaat over mijn project was geïnformeerd. Via hem ­ontving ik als betaling 14,5 miljoen euro aan obligaties, uitgegeven door het in München gevestigde en beursgenoteerde MBB Clean Energy AG, dat banden heeft met de Duits-Franse ­multinational Airbus. De letters MBB staan voor Messerschmitt-Bolköw-Blohm, een lucht- en ruimtevaartproducent die in 1989 is gekocht door Dasa (Deutsche Aerospace AG), dat nu onderdeel van Airbus is.

De obligaties waren gescreend en goed­gekeurd door de Duitse beoordelaar Credit­reform en Deutsche Börse. Nadat ik in januari 2014 de contracten voor de musical had ge­tekend, werd me later duidelijk dat er iets niet klopte toen de rente van de obligaties niet werd uitbetaald. Daarna werden ze geblokkeerd en kon ik ze niet meer cashen.

Lege hulzen

Toen is de nachtmerrie begonnen. Onder naam van MBB Clean Energy bleek 800 miljoen euro aan obligaties te zijn uitgegeven, waarvan een deel via de Duitse vennootschap van Thomas was verhandeld. Ik ontdekte dat het om niet volgestorte obligaties ging, terwijl er via de Frankfurt Stock Exchange ook nog sprake was van ­zogeheten ‘repackaging’, waarbij obligaties van naam verwisselen, zodat de geblokkeerde obligaties opnieuw konden worden geactiveerd. Ook zijn zogeheten ‘margin accounts’ ­verstrekt met deze obligaties als onderpand. Zo kunnen partijen jarenlang naar hartenlust winsten ­maken met lege hulzen als onderpand.

Omdat 400 miljoen euro van deze oorspron­kelijke MBB-obligaties, met de nieuwe naam TWPG-alpha ETI, nog niet waren verkocht, heb ik ervoor gezorgd dat ze van de Frankfurt Stock Exchange werden gehaald. Daarmee heb ik MBB, maar ook Deutsche Bank, Deutsche Börse en Clearstream Banking behoed voor een zeperd van 550 miljoen, inclusief rente. Inmiddels heb ik het vermoeden dat het waarschijnlijk niet de bedoeling was dat ik dit voor ze zou oplossen.

Al in april 2015 had ik in een overeenkomst met MBB laten vastleggen dat mijn inmiddels fors opgelopen schade werd gecompenseerd. Toen ik een paar weken later vernam dat de MBB Group faillissement had aangevraagd, waardoor ze van alle financiële verplichtingen dachten af te zijn, werd me duidelijk dat er serieuze krachten in het spel waren.

Reggie de Jong in 1980, het jaar van de Olympische Spelen in Moskou.Beeld Soenar Chamid / HH

Kort daarna begonnen de bedreigingen. Eerst van buitenaf met laserstralen door mijn woonkamer, daarna met het leksteken van mijn autobanden. Ook is meermalen bij mij ingebroken, waarbij meubels werden verplaatst maar niets werd meegenomen. Ik heb dit gemeld bij de ­Nederlandse fraudepolitie, maar dat heeft niet tot concrete acties geleid. Inmiddels leef ik al een paar jaar op geheime adressen, maar ze ­hebben er vooral mee bereikt dat er in mij een oerkracht naar boven is gehaald.

De zaak is ook anderhalf jaar vertraagd doordat Airbus een procedure was gestart om mij een spreek- en contactverbod op te leggen, wat door de voorzieningenrechter in Lelystad ook gedeeltelijk is gehonoreerd. Ik ben meteen in hoger beroep gegaan en gelukkig werd dat verbod begin dit jaar door het Hof in Leeuwarden ongedaan gemaakt. Alle eisen van Airbus zijn toen nietig verklaard.

Inmiddels is Thomas door de rechtbank in Zwolle tot vier jaar gevangenisstraf veroordeeld vanwege oplichting, valsheid in geschrifte en faillissementsfraude en ga ik met veel vertrouwen de rechtszaak in die op 7 september in Amsterdam dient. Deze fraudezaak is wereldwijd omvangrijker, maar ik ga eerst zorgen dat ik ­minimaal voor mijn economische schade – tenminste 34 miljoen euro – word gecompenseerd.

Bewijsmateriaal verzamelen

De gedaagden zijn Airbus, Deutsche Börse, Deutsche Bank, Clearstream Banking en Insinger­Gilissen Bankiers. Airbus vanwege de connectie met MBB Clean Energy en Deutsche Bank vanwege het overmaken van 14,5 miljoen euro aan obligaties op mijn bankrekening, ­terwijl ze wisten dat het lege hulzen waren. Daarnaast voor het rondpompen van 400 miljoen euro aan geblokkeerde MBB-obligaties, waardoor ze de repackaging in de hand hebben gewerkt.

Clearstream Banking heeft onder andere een rol gespeeld in het kunnen noteren van MBB-obligaties op de Frankfurt Stock Exchange (Deutsche Börse) en in het blokkeren van de obligaties. Mijn bank InsingerGilissen is ­gedaagd vanwege het verzaken van haar ­zorgplicht naar mij als klant.

Separaat van de schadezaak heb ik bij de Orde van Advocaten een aantal officiële klachten ­ingediend tegen de advocaat van Airbus .

De afgelopen acht jaar heb ik het werk van tientallen rechercheurs gedaan, ben ik de hele wereld over gereisd om bewijsmateriaal te verzamelen terwijl ik keihard moet blijven doorwerken om alle kosten te kunnen betalen. Die ­lopen inmiddels in de miljoenen. Maar ik ben dit verplicht aan mijzelf, mijn broer, de mede-investeerders en alle acteurs en artistieke col­lega’s die allemaal dezelfde droom koesteren om All That Glitters, the Liberace musical te realiseren.

De meeste mensen kunnen zich niet voorstellen dat één persoon in staat is zich in zo’n groot internationaal krachtenveld staande te houden. Daar ben ik de sport dan weer dankbaar voor. Die heeft me gevormd tot iemand die zich met een ijzeren discipline focust om het ‘onmoge­lijke’ te realiseren. Door vals spel van de Oost-Duitsers is me dat als topzwemster niet gelukt, maar ik ben vastbesloten om me dat geen tweede keer te laten overkomen. No way!”

Deutsche Bank en Airbus zijn gevraagd om een reactie op dit verhaal. Deutsche Bank laat weten zich van commentaar te onthouden. Omdat het een lopend geschil betreft, geeft Airbus geen commentaar.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden