Plus

Oud-Ajacied Christian Poulsen: 'Ik zocht toch nog bevestiging'

Oud-voetballer Christian Poulsen werd twee maal kampioen met Ajax: in 2013 en 2014. Hij koestert zijn tijd in Amsterdam. 'Ik was in een levensfase dat ik oog kon hebben voor de dingen om mij heen.'

Christian Poulsens vrouw Julie Marie volgde tijdens hun twee jaar in Amsterdam een opleiding fotografie. Ze heeft een eigen studio in Kopenhagen, Views by Julie Marie Beeld Julie Marie Poulsen

Fietsen in de Vesterbrogade, hartje Kopenhagen, valt nog niet mee. Vooral niet als je zo'n miniracefietsje bestuurt als Christian Poulsen. Maar de ex-voetballer is het gewend.

Hij gaat sowieso naadloos op in het moderne straatbeeld: zijn haar in een klein staartje, vlassig baardje, een leren jackie om de ranke schouders. En is hij nou dunner geworden, of lijkt dat maar zo?

"Klopt. Ik loop veel. Marathons ook. Mijn eerste marathon ging in 2 uur en 58 minuten. Ik moet uitgedaagd worden."

Dramatisch moment
In een café in Kødbyen, de voormalige slachthuisbuurt van de Deense hoofdstad, zegt Poulsen even later dat het hem ook gezonder lijkt om te blijven sporten na zijn professionele loopbaan als voetballer. "Abrupt stoppen is gevaarlijk."

Hij vertelt hoe hij als speler twee keer getuige was van een dramatisch moment, waarvan één keer met fatale afloop. Als jonge prof van FC Kopenhagen werd zijn Noorse ploeggenoot Ståle Solbakken - de huidige trainer van de club - op het trainingsveld getroffen door een hartstilstand.

Sevilla
Tien jaar geleden, bij Sevilla, overkwam Antonio Puerta hetzelfde tijdens de openingswedstrijd van het seizoen tegen Getafe. Poulsen zat geschorst op de tribune en daalde onmiddellijk af naar de kleedkamer, waar Puerta werd gereanimeerd. Drie dagen later overleed de voetballer alsnog in het ziekenhuis.

Poulsen: "Een vrolijke gozer van 22 jaar zomaar ineens weg. Een week later werd in hetzelfde ziekenhuis onze oudste zoon geboren. Heel bizar. En heel confronterend, zo fragiel als het leven is."

In Andalusië was Poulsen als voetballer op z'n best, vindt hij zelf, nadat hij bij Schalke 04 was gevormd als verdedigende middenvelder. Met Sevilla won hij de Europese Super Cup (van Barcelona), de Uefa Cup en de Spaanse beker. Poulsen speelde er twee jaar.

"Maar het voelde als vier jaar, zo intens heb ik die periode beleefd. Tussen mijn 22ste en 30ste was er sowieso nauwelijks gelegenheid voor reflectie. Altijd maar wedstrijden, altijd maar moeten leveren. Dertig voetballers in de selectie, een apenrots. Stress. Het was in Sevilla dat ik op een bepaald moment dacht: genieten komt later wel."

Individuele trainer bij B93
Later is nu. En hij geniet. Thuis in Kopenhagen, in een klein appartement, maar wel midden in de stad, onder de mensen. Op de fiets de kinderen naar school brengen en weer ophalen. Met zijn vrouw, dochter en twee zoons een maand naar Kenia. Avontuurlijk, leerzaam. En binnenkort met z'n allen naar Japan. Bijzondere plekken bezoeken.

600

Poulsen speelde in alle grote competities van Europa en kwam tot zo’n 600 wedstrijden, inclusief 92 interlands met Denemarken.

En ondertussen denkt Poulsen na over zijn toekomst. Wat wil hij? Vóór hij prof werd, studeerde hij een jaartje wiskunde, maar die kant zal hij niet opgaan.

Zakenman? Nee. Leraar? Misschien. Voetbaltrainer? Hij is begonnen aan de op een na hoogste trainerscursus. En hij geeft individuele trainingen aan voornamelijk jonge talenten bij B93, een tweededivisieclub uit Kopenhagen. "Maar ik heb mezelf geen doel gesteld. Niet in de zin van: over vier jaar wil ik als trainer op het hoogste niveau werken."

'Ajax is een boom met appels'
Dat idee staat hem ook niet aan. Hij is geen Pep Guardiola, die zo obsessief en monomaan met het coachvak bezig is. Poulsen moet er niet aan denken: wéér alles opzijzetten voor het voetbal, wéér die stress. En met welk vooruitzicht? Kijk hoe het zijn voormalige trainer bij Juventus, Claudio Ranieri, is vergaan: kampioen met Leicester City en een half jaar later ontslagen. Of Frank de Boer. Drie maandjes Inter. Bedankt. Tot ziens.

Met De Boer onderhield Poulsen bij Ajax aanvankelijk een moeizame relatie. Of moeizaam - de gelouterde Deen kreeg geen hoogte van wat de trainer van hem dacht en van hem wilde.

"Ik was heel erg gericht op mijn plek in het elftal. Ik wilde spelen. Me laten gelden. Ik was met mezelf bezig. Totdat De Boer en ik op een dag een lang en goed gesprek hadden. De Boer zei: 'Je speelt niet elke minuut, maar elke minuut dat je hier bent, ben je belangrijk. Die jonge gasten: ze kijken allemaal naar jou.' Ik had dat kennelijk toch nodig, na al die jaren van profvoetbal, die bevestiging."

Poulsen: 'Het voelde als vier jaar, zo intens heb ik die periode beleefd' Beeld Julie Marie Poulsen

Op zijn 32ste werd Poulsen een voorbeeldprof, in de letterlijke zin. Hij trok anderen mee in zijn fanatisme. In het veld, buiten het veld. Gericht werken aan je fitheid, waar mogelijk extra trainingsuren maken. Schaven aan je tekortkomingen, je sterke punten nog verder aanscherpen.

"Frank de Boer heeft dat voor de hele groep destijds mooi omschreven. Hij noemde de organisatie bij Ajax een boom met appels. Jaap Stam en Dennis Bergkamp liepen er rond als trainers, er waren looptrainers, krachttrainers, diëtisten, mental coaches. Allemaal kundige mensen die ons konden helpen om een betere voetballer te worden. Maar je moest wél zelf plukken. Ik noem geen namen, maar de jonge spelers die de meeste appels hebben geplukt, zijn ook het verst gekomen."

Blijven
Na twee seizoenen verliet Poulsen de club waarmee hij twee keer kampioen was geworden. Hij kon nog een jaartje bijtekenen, maar hij wilde niet dat zijn tijdperk-Ajax als een nachtkaars zou uitgaan. "Ik ben vertrokken als voetballer, niet als bankzitter."

Als mens had hij nog best wat langer in Amsterdam willen blijven. "Ik was in een levensfase dat ik oog kon hebben voor de dingen om mij heen. Mijn vrouw en kinderen hadden het ook goed naar hun zin. We hadden tijd voor elkaar, we hebben vrienden gemaakt en we hebben genoten van de stad. Bij mijn eerdere clubs werd ik volledig opgeslokt door het voetbal. Dan isoleer je je van je gezin."

Temperament en overwinningsdrang
Poulsen, die donderdagavond als gast van Ajax aanwezig is bij de wedstrijd tegen FC Kopenhagen in stadion Parken, kan terugzien op een prachtige carrière.

Hij speelde in alle grote competities van Europa - Duitsland (Schalke 04), Spanje (Sevilla), Italië (Juventus), Engeland (Liverpool) en Frankrijk (Évian) - en hij kwam tot zo'n 600 wedstrijden als prof, inclusief 92 interlands. Met Denemarken nam hij deel aan twee WK's (2002 en 2010) en een EK (2004).

Wat hem het meest is bijgebleven? "Vreemd genoeg zijn dat vooral momenten, details. Ik herinner me een wedstrijd met Sevilla tegen het Barcelona van coach Frank Rijkaard, met Messi, Ronaldinho en Thierry Henry. Barcelona had ervoor gekozen mij vrij te laten aan de bal, omdat ik zogenaamd de zwakke schakel zou zijn. Binnen twintig minuten had ik drie keer een medespeler vrijgezet voor de keeper. Daarna werd Henry door Rijkaard gesommeerd om mij voor de voeten te gaan lopen."

Poulsen wil maar zeggen dat hij méér was dan een breker op het middenveld. "Dat imago kreeg ik wel, en dat heb ik deels zelf in de hand gewerkt. Ik kon mijn temperament en overwinningsdrang niet altijd beteugelen. Maar hé: als je niet kunt voetballen, kom je niet bij de clubs terecht waarvoor ik heb gespeeld."

Zie ook: Oud-Ajacied Poulsen beëindigt voetbalcarrière

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden