PlusAchtergrond

Opgeven is nooit een optie voor Denzel Dumfries

Dat hij met zijn hoofd scoorde tegen Oekraïne, was misschien wel symbolisch. Denzel Dumfries (25) bewijst al tijden dat wie mentaal écht sterk is, zal komen bovendrijven.

Denzel Dumfries maakte zondag tegen Oekraïne de beslissende 3-2. Beeld Olaf Kraak/AFP
Denzel Dumfries maakte zondag tegen Oekraïne de beslissende 3-2.Beeld Olaf Kraak/AFP

Wat zullen ze zondagavond bij FC Dordrecht hebben gedacht toen Denzel Dumfries stond te stralen in de Johan Cruijff Arena met de Man of the Match Award in zijn handen? De laagvlieger uit de eerste divisie had de rechtsback van Oranje ooit op de stoep staan aan de Krommedijk. Of hij een kansje kon krijgen, want hij werd maar niet opgemerkt door de scouts van clubs uit het betaald voetbal. Het antwoord was glashard: nee. De club was net gestopt met het ophalen van talenten met busjes en zag de komst van Dumfries helemaal niet zitten.

Een paar kilometer verderop bij Feyenoord ­namen ze de speler van Barendrecht A1 ook al niet serieus. In 2018 zei senior scout Maup Martens nog tegen de Volkskrant. “Dumfries? Vaak genoeg bekeken, we vonden hem niet goed genoeg. Te veel twijfels over zijn voetbalkwaliteiten.” Martens voegde daar drie jaar geleden nog een kort, maar zeer interessant citaatje aan toe. “Op een gegeven moment moet je er ook voetballend uitkomen. Ik moet het nog zien.”

Power en wilskracht

Als het even niet loopt, komt dat altijd weer ­bovendrijven rond Dumfries: voetballend niet goed genoeg. Harde voeten zou hij hebben. Maar hij heeft toch vooral een harde kop. Nooit opgeven, altijd doorgaan, ook als mensen je afschrijven. Toen Sparta hem opraapte, ging het niet over zijn minder ontwikkelde techniek. Die compenseerde hij volgens de Rotterdamse club toch met een onvoorstelbare dosis power en wilskracht?

Een karaktertrek die hem ver heeft gebracht. Hoe vaak ze ook zeggen dat je niet goed genoeg bent, dat je het niet haalt, dat mensen geen vertrouwen meer in je hebben: opgeven is bij Dumfries nooit een optie. “Waarom ik dat doelpunt tegen Oekraïne maakte? Omdat we erin bleven geloven. Ik wist dat er nog kansen zouden komen. Wat je dan moet doen, is klaar zijn als het moment daar is.”

Dumfries kreeg als jonge speler van Sparta ooit de Gouden Stier omdat hij volgens kenners het grootste talent in de eerste divisie was. Toepasselijker kon niet. Daley Blind zei het nog na de winst tegen Oekraïne: “Dumfries bleef maar stieren daar aan de zijkant.”

Kenny Tete

Vitaly Mikolenko hoopte vurig dat Dumfries een keertje een aanval zou overslaan. Dat hij even naar adem zou happen en zijn krachten zou sparen. Maar de Rotterdammer bleef maar gaan. “Als Dumfries een wielrenner was, zou hij de hele dag demarreren,” zegt Willem van Hanegem lachend. “Altijd gaat het bij die jongen maar over wat hij niet kan. Daar heb ik in mijn columns ook een paar keer over geschreven, want daar ergerde ik mij aan. Dat mensen ons wilden doen geloven dat hij helemaal niets kon. Nou, ik wens je veel succes als je tegenover hem staat.”

Bondscoach Frank de Boer kwam in maart ook ineens aanzetten met Kenny Tete als rechtsback. Maar al snel was Dumfries weer nummer 1 in Zeist. Daar zagen ze toen Tete een basisplaats kreeg, dat de PSV’er met de borst naar voren stapte en uitstraalde: dan moet ik zelf dus nog meer laten zien.

De 5,5 miljoen euro die PSV voor Dumfries ­betaalde aan Heerenveen, blijkt nu een koopje. PSV zal meewerken als er straks een mooie club voor hem op de stoep staat in Eindhoven. Dumfries vindt het moment ook wel gekomen om na het EK verder te kijken. Een club in de Premier League of de Serie A, daar zou hij straks zijn loopbaan voort willen zetten. Net onder de top, zodat hij heel veel speeltijd krijgt.

Bovendien, zullen ze hem in de echte top wel goed genoeg vinden? De gemiste kopkans uit de eerste helft tegen Oekraïne, ook dát is Dumfries. Maar hij was wel nadrukkelijk bij alle doelpunten van Oranje betrokken. “In dit systeem kom je veel voor de goal,” zegt Dumfries. “Ik was echt op zoek naar dat moment, vooral nadat ik die eerste kopkans had gemist.”

Aruba

Die ene treffer vierde Dumfries uitbundig. Bijna net zo uitbundig als in maart 2014. Toen was hij opeens international van Aruba en ­kogelde hij van afstand een bal binnen tegen Guam. Aruba rekende zich rijk met de jonge speler, maar die nam een weloverwogen besluit om na twee oefeninterlands te stoppen als international van Aruba. Hij wilde zijn kansen op Oranje niet vergooien.

Daar moesten mensen in die periode vooral om lachen. Het was een paar maanden voor het indrukwekkende WK 2014 in Brazilië en Dumfries was nog amateur. En zoals gezegd eentje waar de profclubs de neus voor ophaalden. Dat de spelers die het WK 2014 meemaakten, zoals Georginio Wijnaldum, Stefan de Vrij, Blind, Memphis Depay en Tim Krul, ooit zijn team­genoten zouden worden op een eindronde, geloofde alleen Dumfries zelf. En zijn oudere zus, jongere zusje en broertje, zijn vader en moeder. Ze zagen hem knokken, zijn school zelfs verwaarlozen om zijn droom te kunnen waar­maken, maar hoe groot was nou de kans dat hij toch de top zou bereiken?

“We weten dat het nog beter moet,” zegt hij zelf. Maar wie hard werkt, kan ver komen, weet Dumfries. “Het liefst ga ik elke aanval mee naar voren,” zei hij al eens. “Ik heb een soort paardenlongen, altijd al gehad ook. Maar ik ben vooral trots dat ik op dit podium mag staan. Ik denk bij het volkslied aan mijn ouders en aan mijn zoontje. Het is super eervol om hier te staan.”

Aké waakt nu al voor Arnautovic

De man die Denzel Dumfries de kans bood op de winnende treffer tegen Oekraïne was Nathan Aké. De speler van Manchester City was een dag na de 3-2 winst nog altijd dolblij. “Het was heel mooi allemaal, op de training zag je ook alleen maar blije gezichten.” Tijd voor feest was er echter niet. “Niet echt. Het was heel gezellig aan tafel, iedereen was blij, maar je moet goed eten en goed slapen en echt weer klaar zijn voor de volgende ­training. Stefan de Vrij zat wel even achter de piano. Ja, ik speel ook piano. Maar Stefan is verder hoor, haha. Die heeft zelfs al concerten ­gegeven. Waar dat pianospelen van ons opeens vandaan komt? Uit de eerste lockdown. We hadden toen weinig te doen. Ik kocht een piano via Amazon en via de iPad ben ik gaan ­oefenen. Stefan heeft er ook eentje gehaald. Dan ga je filmpjes naar elkaar sturen. Het ging ook steeds beter. Ach, ik wilde iets doen met mijn tijd. Iets nieuws.”

De verdediger is natuurlijk niet in Zeist om piano te spelen, maar om ver te komen op het EK. Oranje speelt donderdag tegen Oostenrijk. “Dat wordt wel zwaar. We kennen hun spits Marko Arnautovic allemaal. Voor ­verdedigers is het soms een ware nachtmerrie om tegen zo’n sterke jongen te spelen.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden