PlusDa’s Logisch

Op zoek naar een opvolger van Tagliafico

In de rubriek Da’s Logisch analyseert Het Parool elke maandag ‘het spel achter het spel’. Met deze keer aandacht voor enkele opties voor de opvolging van Nicolás Tagliafico als linksback bij Ajax.

Nico Tagliafico wint een luchtduel van Emmen-verdediger Glenn Bijl in de kampioenswedstrijd. Beeld EPA
Nico Tagliafico wint een luchtduel van Emmen-verdediger Glenn Bijl in de kampioenswedstrijd.Beeld EPA

Enkele weken geleden vertelde directeur voetbalzaken Marc Overmars aan Voetbal International dat een vertrek van Tagliafico deze zomer ‘niet onlogisch zou zijn’. De publiekslieveling heeft zich drieënhalf jaar bijzonder nuttig gemaakt voor de club, is inmiddels op piekleeftijd (28) en kan Ajax een behoorlijke geldsom opleveren in een door de coronapandemie vervormde transferzomer.

Een zomers vertrek van Tagliafico lijkt misschien logisch, het zou ook een aderlating voor Ajax zijn. De Argentijn is qua strijdlust, defensieve kwaliteiten en constantheid een van de belangrijkste spelers.

Hoewel de selectie nog drie spelers telt – Daley Blind, Lisandro Martínez en Devyne Rensch – die ook als linksback uit de voeten kunnen, is het voor geen van hen de primaire positie. Een vertrek van Tagliafico zou dan ook opgevangen moeten worden door een directe opvolger.

Het Parool zet zes kandidaten voor de linksbackpositie in Amsterdam op een rij.

Owen Wijndal (AZ)

Te beginnen met de meest logische kandidaat. Overmars heeft publiekelijk aangegeven gecharmeerd te zijn van Wijndal. Ook de respons van de AZ-linksback op de lovende woorden van Overmars mag in voetbaltransferbegrippen omschreven worden als een flirt.

Wijndal lijkt in alle opzichten een ideale opvolger voor Tagliafico. Hij is jong genoeg (21) om later nog een toptransfer te maken en tegelijkertijd ook al ervaren, met honderd officiële duels achter zijn naam bij AZ.

Wijndal is snel, wendbaar, een goede passer en een slimme loper. Ook is hij voor een aanvallend ingestelde back (twaalf assists in de voorbije twee seizoenen) opvallend betrouwbaar in defensief opzicht: ruim driekwart van zijn tackles slaagden dit jaar. En dat, terwijl hij in de speelstijl van AZ vaak agressief moest doorjagen en drukzetten.

Bij Wijndal is het vooral de vraag of Ajax hem kan veroorloven. Ten eerste staat AZ niet te springen om de concurrent een zacht prijsje te laten betalen. Bovendien lijken grotere clubs dan Ajax in de race om zijn handtekening; zo schijnt Barcelona in Wijndal een opvolger van Jordi Alba te zien.

Gabriel Gudmundsson (Groningen)

Een paar maanden geleden waren eredivisiefans die niet wekelijks op FC Groningen focussen tamelijk verrast toen Gabriel Gudmundsson met een hele rits aan Europese (sub)topclubs in verband werd gebracht.

Het verhaal van Gudmundsson is dan ook apart. De Zweed kwam in 2019 als aanvaller naar Groningen en beleefde – mede door blessures – een bijzonder teleurstellend eerste jaar.

Hoewel Gudmundsson ook dit seizoen tweemaal een poos aan de kant bleef met blessures, bleek 2020-21 toch zijn seizoen. Trainer Danny Buijs vormde de Zweedse aanvaller van weleer om tot linksback, waarmee hij dit seizoen in zijn eentje verantwoordelijk voor de gehele Groningse linkerflank.

En die taak vervulde hij met verve. Verdedigend bleek de 22-jarige Zweed zijn mannetje te kunnen staan: met 2,2 geslaagde ingrepen per duel was hij de Groninger met de meeste tackles per wedstrijd. Aanvallend bracht hij, mede door zijn verleden als voorhoedespeler, bovendien bijzonder veel voor een back. Dribbelspecialist Gyrano Kerk (3,3) was de enige erediviespeler die afgelopen seizoen gemiddeld meer geslaagde dribbels per duel liet noteren dan Gudmundsson (2,7). Als linksback was hij daarnaast ook nog eens goed voor vijf assists.

Alexandro Bernabeí (Lanús)

Met succesnummers Tagliafico en Martínez en de geflopte Lisandro Magallán is Ajax twee-uit-drie gegaan in de voorbije jaren met prijzige aanwinsten uit Argentinië. Als de club nogmaals een beloftevolle verdediger wil opduikelen in de Argentijnse competitie, is Alexandro Bernabeí een goede kandidaat.

Bernabeí (rechts) in duel met Luiz Fernando van het Braziliaanse Gremio, in een wedstrijd uit het toernooi om de Copa Sudamericana. Beeld AFP
Bernabeí (rechts) in duel met Luiz Fernando van het Braziliaanse Gremio, in een wedstrijd uit het toernooi om de Copa Sudamericana.Beeld AFP

Bernabeí is klein (1,69 meter lang), maar bijzonder atletisch. Zijn snelheid is zowel verdedigend als aan de bal een echt wapen. Waar Bernabeí al vanaf zijn debuut als tiener bij Lanús liet zien goed mee te kunnen in aanvallend opzicht, heeft hij als verdediger stappen gemaakt in het afgelopen jaar.

Dat de kleine Argentijn zich zo snel ontwikkelt, is te danken aan de vele kansen die hij al kreeg bij zijn club uit Buenos Aires. Doorgaans moeten jonkies geduldig wachten op hun beurt in het Argentijnse voetbal, maar Bernabeí is voor zijn 21ste verjaardag (in september) al ruim twee seizoenen de vaste linksback.

Vitaliy Mykolenko (Dynamo Kiev)

Mykolenko is er eentje uit de ‘Wijndal-categorie’: áls hij betaalbaar blijkt, is het een echte versterking voor Ajax. Het is namelijk lastig om buiten de vijf grote topcompetities in Europa een betere en constantere linksback te vinden dan Mykolenko.

Vitaliy Mykolenko (r) in duel met Ruud Vormer (l) tijdens de Europa League-wedstrijd tussen Club Brugge en Dynamo Kiev. Beeld EPA
Vitaliy Mykolenko (r) in duel met Ruud Vormer (l) tijdens de Europa League-wedstrijd tussen Club Brugge en Dynamo Kiev.Beeld EPA

Zowel bij Dynamo Kiev, dat dit seizoen verrassend kampioen werd ten koste van rivaal Shakhtar Donetsk (slechts de derde keer sinds 2009), als bij aanstaand Oranjeopponent Oekraïne is Mykolenko een dragende speler.

Hij bezit de snelheid, techniek en conditie om – zoals het een moderne back betaamt – de gehele flank te bestrijken. Maar Mykolenko is vooral populair omdat hij, ondanks zijn aanwijsbare kwaliteiten, vooral nietsontziend hard werkt voor zijn elftal. Klinkt bekend.

Joris Kayembe (RSC Charleroi)

Het kan verkeren in het voetbal. Lange tijd leek Kayembe te lijden onder een transfer die hij nèt iets te vroeg in zijn loopbaan maakte. Op zijn 19de stapte hij over van Standard Luik naar FC Porto, zonder ook maar een minuut te hebben gemaakt bij de Belgische profs.

Tot zijn 23ste hield Kayembe geduld. Maar na verhuurperiodes bij Arouca en Rio Ave en drie seizoenen in het beloftenteam van Porto had de in Brussel geboren linksback het wel gezien. Hij koos voor een stap naar het kleinere Nantes. Maar ook in Frankrijk had hij de pech bij een club te zitten waar ze het niet echt zagen zitten met hem: in drie seizoenen tijd kreeg hij maar 88 speelminuten in het eerste, mede door twee zware knieblessures.

Joris Kayembe (l, Charleroi) schudt Gianni Bruno (Zulte Waregem) van zich af. Beeld BELGA
Joris Kayembe (l, Charleroi) schudt Gianni Bruno (Zulte Waregem) van zich af.Beeld BELGA

Maar in 2020 keerden de kansen van Kayembe. Bij het nietige Charleroi kwam hij tot bloei in zijn thuisland. Met zijn grote frame, imposante rushes aan de bal en uitgemeten voorzetten groeide hij al snel uit tot een van de beste backs in de Belgische Pro League.

In oktober volgde de ultieme beloning. Na bijna zeven seizoenen nauwelijks kansen te hebben gehad, was Kayembe plots Belgisch international geworden. Hoewel hij niet is opgenomen in de EK-selectie, lijkt deze laatbloeier klaar voor een volgende stap. Of een club van het kaliber Ajax mogelijk is als vervolgstap, ligt aan hoe zijn defensieve kwaliteiten worden bevonden.

Gerardo Arteaga (KRC Genk)

Kayembe is niet de enige linksback die dit jaar indruk maakte in België. Bij Genk, de club waar John van den Brom aan het roer staat, is Gerardo Arteaga een zeer geslaagde aankoop gebleken.

Vorige zomer had Genk liefst 3,5 miljoen euro over voor Arteaga, die in thuisland Mexico bij topclub Santos Laguna ook al te boek stond als toptalent. Toch had de 22-jarige linksback het in het begin lastig: onder Jess Thorup, de voorganger van Van den Brom, stond Arteaga niet in de basis.

Hirving Lozano (ex-PSV, links) viert zijn treffer voor Mexico met Gerardo Arteaga (rechts). Beeld USA TODAY Sports
Hirving Lozano (ex-PSV, links) viert zijn treffer voor Mexico met Gerardo Arteaga (rechts).Beeld USA TODAY Sports

Sinds de komst van de Nederlandse trainer is Arteaga daarentegen volledig opgebloeid bij Genk. De Mexicaanse linksback is avontuurlijk ingesteld, en bezit de snelheid, behendigheid, balcontrole en techniek om aanvallend van waarde te zijn. Tijdens zijn laatste negentien wedstrijden van het seizoen was hij bijvoorbeeld goed voor vijf assists.

Maar leuk meevoetballen kunnen wel meer jonge backs. Wat Arteaga interessant maakt, is zijn intensiteit als verdediger. Hij verdedigt met zijn hele ziel en zaligheid, zoals we dat ook van Tagliafico gewend zijn. Hoewel Arteaga niet de kop- en duelkracht van Tagliafico bezit, lijkt hij qua instelling wel op de Argentijn.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden