PlusAchtergrond

Ook met 10 man is Ajax de baas. Hoe kan dat?

Van de eerste 270 minuten in deze jaargang van de eredivisie speelde Ajax al ruim honderd minuten met een man minder. Het lijkt de ploeg niet te deren. Hoe kan dat?

Noussair MazraouiBeeld ANP

Tactiek en discipline

Twee keer in dit nog prille seizoen liep Ajax al tegen een rode kaart aan, twee keer loste trainer Erik ten Hag de problemen vernuftig op. Telkens was spits Zakaria Labyad het slachtoffer. Ten Hag: “Voor de ploeg noodzakelijk, maar Zakaria verdient het niet om te worden gewisseld.” Beide keren koos de trainer voor een verrassende invaller. Twee weken geleden tegen Sparta was niet verdediger Devyne Rensch de vervanger van de weggestuurde Nicolás Tagliafico, maar de aanvallende back Sergiño Dest. Prompt stond Dest aan de basis van de winnende treffer van de Braziliaan Antony.

Zaterdag tegen Vitesse leek de Argentijnse krijger Lisandro Martínez een logische keuze om de met rood bestrafte Edson Álvarez af te lossen op het middenveld, waar Vitesse met Oussama Tannane in de eerste helft te veel speelruimte had gekregen. Ten Hag bracht echter Jurgen Ekkelenkamp, een schakelspeler tussen middenveld en aanval. Ook ditmaal betaalde die durf zich uit. Ajax incasseerde eerst nog de gelijkmaker van Riechedley Bazoer en overleefde een gevaarlijk schot van Eli Dasa (paal), maar sloeg een kwartier voor tijd zelf genadeloos toe. Opnieuw was Antony de matchwinner.

Bekijk de samenvatting van Ajax - Vitesse: 

Fysieke en mentale fitheid

Engelse journalisten waren een jaar geleden na de wedstrijd Chelsea-Ajax verbaasd over de spelopvatting van Ajax, nadat die ploeg in korte tijd twee rode kaarten en drie doelpunten had geïncasseerd. Waarom ging Ajax bij een 4-4 stand, vlak voor tijd, überhaupt de middenlijn nog over? Hoe kon het dat een ploeg die zó hard was geraakt, niet instortte, maar in de slotfase via Edson Álvarez nog bijna de 5-4 maakte? “Het zit al een tijd lang in dit team,” zei Ten Hag zaterdagavond. “Die winnaarsdrang. Die veerkracht. Prachtig om te zien, ook vanavond weer.”

Het is vooral een kwestie van lopen, vertelde Quincy Promes. “We zijn heel diep gegaan. We hebben een systeem als we met tien man komen te staan, we weten wat we moeten doen. Antony en ik moeten dan de opbouw van Vitesse verstoren. Dat lukte soms, maar soms ook niet. Toch zijn we niet in grote problemen gekomen, ook niet na de gelijkmaker. Dat doelpunt was wel een klap, maar je weet dat je zelf ook een paar kansen zult krijgen en die moet je dan benutten. Die van mij werd gepakt door de keeper, maar Antony schoot fraai raak met rechts, zijn chocoladebeen. Het is knap dat we twee keer met tien man hebben gewonnen, maar het is nu wel mooi geweest met die rode kaarten.”

Een brede bank

Ten Hag noemde de rode kaarten van Tagliafico en Álvarez ongelukkig en hij vond die van de Mexicaan zelfs onterecht. “Het is een duel om de bal en Edson staat in die actie op zijn enkel. Je kunt op de beelden zien dat dat niet zijn intentie is.” Daar dacht arbiter Pol van Boekel anders over. Ten Hag: “Het is vervelend dat we zo vroeg in het seizoen niet kunnen werken aan onze speelwijze. We moeten telkens concessies doen.” Aan de andere kant kan Ten Hag zijn selectie wel testen onder grote weerstand – en hij weet ook wat zijn bankzitters waard zijn. Zaterdag moesten de jonge Jurriën Timber en Ekkelenkamp aan de bak. Timber, die de geblesseerde Perr Schuurs verving, speelde soeverein als centrale verdediger. Ekkelenkamp vervulde een sleutelrol. “Hij moest het hart van het middenveld dicht houden en waar mogelijk er overheen gaan. Jurgen is heel comfortabel aan de bal. Hij verdient eigenlijk meer dan een plaats op de bank, maar ik moet bij de samenstelling van het middenveld met veel dingen rekening houden.”

Ekkelenkamp, Mohammed Kudus en Dusan Tadic waren de tweede helft de middelste linie, met Promes en Antony hield Ajax snelheid voorin. Het leek soms of de Amsterdammers met tien nog beter speelden dan met elf, maar dat lag ook aan de afnemende energie bij Vitesse.

Surplus aan kwaliteit

Het is een lust voor het oog, de sierlijkheid waarmee Noussair Mazraoui voetbalt. De rechtsback was een belangrijke pion, omdat hij onder druk nauwelijks balverlies lijdt, zelfs niet als hij wordt ingesloten door drie tegenstanders. Voor rust had hij een fraaie assist bij het doelpunt van Quincy Promes. Mazraoui werd op pad gestuurd met een heerlijk steekballetje van Antony. Het tekent de veelzijdigheid van de kleine Braziliaan; een pingelaar, vlug als water, maar ook één die het overzicht houdt bij kansen. Hij maakte net als tegen Sparta de winnende treffer, nadat de Ghanees Kudus met machtige passen het veld was overgestoken. “Meestal hebben buitenlandse spelers aanpassingstijd nodig, maar Antony en Kudus maken meteen al het verschil,” zei Promes. “Ik ben positief verrast.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden