Plus Analyse

Ontslag van Blind is slechts een hoofdstuk in een boek vol ellende

Danny Blind was op het verkeerde moment op de verkeerde plek. Zijn onvermijdelijke ontslag is slechts een hoofdstuk in een boek vol ellende.

Bondscoach Danny Blind (m) en assistent Fred Grim met Jean-Paul Decossaux (r), de commercieel directeur van de KNVB Beeld anp

De keuze zelf vertelde al heel veel, zo niet alles. Zondagmiddag lagen er tussen Zeist en Amsterdam twee scenario's op tafel bij de KNVB: ofwel de bond liet Danny Blind tóch tot en met morgenavond zitten, als een soort nationale kop van Jut, klaar voor een genadeloze publieke tuchtiging in de Arena.

Ofwel Fred Grim uit De Beemster werd nog voor het duel met Italië benoemd tot interim-bondscoach van het Nederlands elftal, een coach met uitsluitend ervaring in de Jupiler League, en met alleen nog keeperstrainer Frans Hoek aan zijn zijde.

Het werd het laatste. Niets ten nadele van Grim verder, maar zo diep zijn de KNVB en het Nederlands elftal dus gezonken, in een crisis die zijn weerga niet kent, ingezet sinds de zomer van 2014.

Wonderlijke keuzes, nog gekkere contracten, een gemist EK, bestuurlijke chaos, wegrennende assistenten, een weggestuurde directeur en falende bondscoaches.

Middelmaat en vergane glorie
Het onvermijdelijke ontslag van Blind is slechts een hoofdstuk in een boek vol ellende. Een veelzeggend hoofdstuk, dat wel, over een bondscoach die haast alles wat hij aanraakte, in verbrand rubber zag veranderen.

De keuze voor de pas 17-jarige Matthijs de Ligt in Sofia zal hem voor ­altijd worden nagedragen, net als de ontluisterende statistieken van een van Nederlands slechtste bondscoaches aller tijden.

Maar tegelijk was Blind ook gewoon de man die op het verkeerde moment, op precies de verkeerde plek was.

Veroordeeld tot een kwaliteitsarm Oranje vol middelmaat en vergane glorie. En gevangen in een absurde constructie bovendien, die hem al op voorhand in een haast onmogelijke situatie bracht, als assistent én opvolger van Guus Hiddink. Blind had niet de statuur, niet de ervaring, niet het charisma, niet het krediet, en vooral niet de sluwheid van een topcoach om die complexe storm te weerstaan.

Even was er begrip, na een redelijke start van de WK-kwalificatiereeks, met een vernieuwd team, dat tegen Zweden en Wit-Rusland goed voor de dag kwam.

De laatste maanden was er zowaar wat nuance als het om de bondscoach en zijn keuzes ging, in het besef dat het aanbod van topspelers bepaald niet overhoudt. Maar flinterdun bleek dat lijntje in Sofia, op een historische, hemeltergende voetbalavond.

Ongekend treurspel
Veelzeggend was dit weekend ook de stuurloosheid van de KNVB, die nu een opvolger moet gaan aanwijzen, maar waar de huidige leiding amper draagvlak heeft, en waar niet eens precies duidelijk is wie de baas is.

De beoogde directeur Gijs de Jong is nog altijd niet benoemd, technisch directeur Hans van Breukelen is al maanden aangeschoten wild.

In Sofia en in Amsterdam voerde nota bene Jean-Paul Decossaux het woord, voorheen gewoon de commerciële man, verantwoordelijk voor de sponsoring.

Een ongekend treurspel, en het ergste is, ook na het ontslag van Blind: een pasklare oplossing heeft niemand. In buurland België duurde het liefst twaalf jaar lang en vijf gemiste toernooien, van crisis naar crisis en van bondscoach naar bondscoach, totdat een nieuwe gouden generatie eindelijk verlossing bracht.

Veel wijst erop dat dat ons voorland is.

Lees ook: Het ontslag van Blind: 8 momenten die vertellen hoe het zover kwam

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden