Plus

Nederlandse schaatsers verliezen: ‘Wij kunnen niet op hoogte trainen’

Op de 5000 meter leek de strijd te gaan tussen Sven Kramer en Patrick Roest, maar het was de voor Canada rijdende Ted-Jan Bloemen die er met het goud vandoor ging. De verklaring? ‘Wij kunnen niet even vaak op hoogte trainen.’

Patrick Roest wordt na zijn teleurstellende race getroost door trainer Jac Orie.Beeld ANP

“Zuur en balen.” Dat is het gevoel dat Sven ­Kramer overhoudt na de 5000 meter waarop hij gisteren in Salt Lake City tweede werd. Alles stond bij Kramer (33) in het teken van deze dag in de Utah Olympic Oval, waarop hij zijn negende wereldtitel op de 5 kilometer wilde pakken. Zijn rug was voor zijn doen goed, conditioneel was hij zoals altijd in topvorm en de laatste test in Calgary zaterdag was naar grote tevredenheid verlopen. Toch blijft zijn aantal gouden medailles op de WK afstanden op de 5000 meter na de tweede plek van gisteren vooralsnog op acht staan.

Kramer is ondanks de tweede plek trots op het resultaat, zegt hij na de race waarin hij Bloemen een halve seconde sneller zag rijden. “Zeker gezien de voorgeschiedenis dit seizoen.” Door rugproblemen sloeg Kramer een deel van het voorseizoen over. Hij weet: de ene dag is de andere niet. Een goede periode kan in één klap omslaan naar een slechte.

Lachende derde

In Salt Lake City leek de strijd om het goud vooraf tussen ploeggenoten Patrick Roest en Kramer te gaan. Roest, tot gisteren ruim een jaar ongeslagen op de 5000 meter, stelde teleur en werd zelfs gediskwalificeerd omdat hij de wedstrijdarmbad vergat om te doen.

Kramer: “Ik ben dit seizoen vaak aan het knokken met Patrick, maar waar er twee vechten om één been, gaat de derde ermee heen.”

Dat was Bloemen, de man die tijdens de Olympische Spelen ook al de lachende derde was op de 10.000 meter. De specialist op de lange afstanden kondigde vorig weekeinde bij de ­wereldbeker in Calgary al aan terug te zijn op zijn beste niveau.

Kramer: “Zeker als je zo dichtbij bent en zeker gezien de laatste anderhalf jaar, zou het mooi zijn geweest als ik terug had kunnen komen met een WK-titel. Tegelijkertijd heb ik mijn best gedaan en kan ik mezelf niks verwijten. Ik heb een hele goede rit gereden.”

Park City

De afgelopen drie weken waren ‘plezierig’ voor Kramer. Zijn rug hinderde hem niet, zijn vorm groeide. “Ik heb ook weleens weken en maanden gekend waarin ik alleen maar aan het knokken ben. Deze drie weken heb ik heel veel plezier in mijn werk en sport gehad. Dat is lang geleden en dat is mij veel waard.”

Tegelijkertijd is dat geen reden om te berusten in een tweede plek. “Ik speel het spelletje wel om te winnen. Ik doe niet elke dag zo mijn best om vervolgens tweede te worden.”

Dat de Nederlandse troeven in Salt Lake City flinke tegenstand kregen van Canadese concurrentten als Bloemen en de jonge Graeme Fish (die verrassend brons pakte), verbaast Kramer niet. “Zij wonen en trainen op hoogte. Sterker nog, in aanloop naar het titeltoernooi kozen zij voor een verblijf in het nog hoger dan Calgary gelegen Park City. Dat maakt een verschil,” weet Kramer, al weigert hij dat als excuus te gebruiken.

“Wij doen wat mogelijk is. Ik ben er trots op Nederlander te zijn en voor Nederland uit te ­komen, maar als het aankomt op hoogte hebben wij minder mogelijkheden. Ik kan door alle toernooien niet in Park City leven.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden