Na vier maanden weer Formule 1: ‘Autoracen is onze drug’

Voor de coureurs was er de afgelopen maanden weinig meer te doen dan virtueel racen in de simulator. Op vrijdag 3 juli om 11.00 uur mogen ze weer. 

Tom CoronelBeeld Bedrijvenkring Ondernemend Veenendaal

Racen zonder publiek is geen echt racen, maar het moet gebeuren. Ook de coureurs in de Formule 1 zijn na vier maanden stilzitten “lichtelijk in paniek”, zegt Tom Coronel, vaste analist van de Formule 1 bij Ziggo Sport en zelf een vermaard coureur. “Autoracen is onze drug, we hebben dat adrenalineshot nodig.”

Op vrijdag 3 juli om 11.00 uur is het zover. Dan stappen de twintig coureurs in de Formule 1 voor het eerst na de uitbraak van het coronavirus in hun bolide. De eerste vrije training voor de Grote Prijs van Oostenrijk vormt de aftrap van een seizoen, dat begint met acht raceweekenden op Europese circuits.

Voor Max Verstappen lijkt dat een gunstige opening, want de Nederlander van Red Bull won de laatste twee races op het circuit in Spielberg. “Dat is al positief”, zegt Coronel. “Ik denk dat we meteen een thriller gaan zien. Een regisseur die dit filmt richt zich op Lewis Hamilton en Max Verstappen, want het wordt een seizoen waarin de kans groot is dat we de onttroning van Hamilton gaan meemaken en Max is de enige die dat kan. Die anderen rijden erbij om wat te plagen.”

Let wel, zegt Coronel, Mercedes is nog steeds de dominante factor. “Maar Red Bull zit er dichtbij, daar ben ik heilig van overtuigd. Eroverheen gaan is nog wel een hele grote stap, dus gelijk komen is de eerste opdracht. Ik ben niet de voorzitter van de fanclub van Max Verstappen, maar ik zeg wel dat hij hij gewoon de beste is en de enige die Hamilton van zijn zevende wereldtitel kan afhouden. Het is dit seizoen ook nu of nooit; het momentum is er, de wil is er bij Red Bull en bij motorleverancier Honda.”

Dat het circus zich achter gesloten deuren afspeelt en met talrijke coronamaatregelen, moeten de fans voor lief nemen. “Een andere keus is er niet, maar zonder publiek ontbreekt de passie, de echte blijdschap, de vibe. Je ziet dan niet die twinkeling in de oogjes als je voor 100.000 man wint. Maar het is goed dat we gaan beginnen. Autoracen is verslavend, daar weet ik zelf alles van, want ik doe het al meer dan dertig jaar. Echt, die adrenalinekick heb ook ik nodig en dat gaat soms ver. Het is gebeurd dat ik afzegde voor de trouwerij van een vriend omdat ik een uitnodiging kreeg om te racen, terwijl ik zijn getuige zou zijn.’'

Voor de coureurs was er de afgelopen maanden weinig meer te doen dan virtueel racen in de simulator. “Ik kom zelf uit de tijd dat je voor de race een rondje liep over het circuit om het te verkennen, maar tegenwoordig zijn die circuits op de computer een kopie van de realiteit. Het ziet er zo echt uit. Je leert een circuit zo goed kennen, hoewel iemand als Max dat niet meer nodig heeft, die heeft al die circuits al duizend keer gereden. In de simulator mis je wel de dimensie van het ruiken, horen en voelen. De G-krachten die loskomen ervaar je pas als je weer in een echte racewagen zit. De simulator is wel goed voor de concentratie, voor het ritme in je hoofd.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden