PlusInterview

Na twaalf jaar is volleybalster Floortje Meijners (32) terug bij Oranje

Volleybalster Floortje Meijners.Beeld ANP

Ze was hét grote talent toen ze stopte bij het Nederlands volleybalteam. Na een afwezigheid van twaalf jaar is Floortje Meijners (32) terug. Het team is volop bezig met de voorbereiding op het OKT in Apeldoorn, dat volgende week begint.

In november zag Floortje Meijners in Monza het scherm van haar telefoon oplichten. Bericht van Gianni Caprara, de nieuwe coach van de Nederlandse volleybalvrouwen. Of hij even mocht bellen? Meijners wist genoeg. Het was de zoveelste keer dat de in 2007 als international gestopte volleybalster gepolst werd voor een terugkeer bij het nationale team. Maar nu was alles anders.

Bij het allesbeslissende OKT, dat 7 januari in Apeldoorn begint, trekt ze het Nederlandse shirt aan en hoort ze het Wilhelmus, voor het eerst in twaalf jaar. “Dat zal heel speciaal zijn. Alles nieuw, maar tegelijkertijd niet,” zegt Meijners. Ze had slechts korte tijd nodig na het verzoek van Caprara, al gaf hij haar een week.

De laatste jaren kriebelde het vaker; de gedachte aan een terugkeer. Dat ging vaak samen met het succes van het team dat uitgroeide tot vaste waarde in de wereldtop. Nederland werd vierde op de Olympische Spelen, bijna vier jaar geleden, en vierde op het WK van vorig jaar. In 2015 en 2017 waren er zilveren EK-­medailles.

“Met Giovanni Guidetti hadden ze een coach die bewezen op een succesvolle manier werkt. In die jaren volgde ik het meer,” zegt Meijners. Ze zit in Monza in een café in een plaatselijk paleis, op een klein stukje lopen van haar huis – met paraplu, door de sneeuw. Zoon Felip van twee is net afgezet bij de opvang. Hij is deels de reden waarom een terugkeer bij Oranje nu wél uitkomt.

Toen Guidetti informeerde naar een mogelijke comeback zei Meijners nog nee. Haar man, een Turkse prof­basketballer, speelde in een ander land. “We hadden al een afstands­relatie gedurende het clubseizoen, dat is heel lastig. In de overgebleven periode samen zijn, dat woog sterker voor mij.” Maar nu is Felip er, is haar man gestopt met zijn basketbalcarrière en wonen ze in Monza, waar Meijners een van de belangrijkste speelsters is.

Ze won de afgelopen jaren bij topclubs in Italië en Turkije vrijwel alles wat er te winnen viel. “Maar ik speelde nooit de kwalificatie voor de Spelen. Ik zie dit als een stap hoger en voel nu meer dan ooit dat ik er klaar voor ben,” zegt ze.

In 2007 was ze het grote talent in de Nederlandse selectie die een permanent programma volgde onder leiding van Avital Selinger, in de hoop de Spelen van Peking te bereiken. Maar zij stopte vier weken voor de kwalificatie, voor velen onverwachts. Meijners was het plezier kwijt. De interactie met teamgenoten vond ze fijn, ze heeft bijvoorbeeld nog steeds veel contact met Manon Flier en Laura Dijkema. Maar het voelde soms ook als een keurslijf.

“Op bepaalde momenten had ik wat meer vrijheid nodig. Terwijl ik ook goed weet: dit is hoe het hier werkt. Toen ik in het team kwam, was er ook onwetendheid. Ik trainde voorheen nooit in de ochtend. Het is heftig om op jonge leeftijd ineens volleybal als dagindeling te hebben, terwijl ik ook mijn studie wilde doen. Nu weet ik beter de balans te vinden.”

In de afgelopen jaren rondde Meijners een studie economie én een master international business management af. Ze volgde Italiaanse en Duitse lessen en probeert nu de Turkse taal machtig te worden. Daarnaast heeft ze een klein atelier in Turkije, waar haar naaimachines staan en ze in de zomer kleding ontwerpt en maakt. “Ik wilde altijd een modeopleiding doen, maar dat ging niet samen met volleybal.”

Balans

Kortom: Meijners kan niet stilzitten, zoekt uitdagingen naast haar sport. “Die behoefte heb ik. Tuurlijk vergt je sport volledige concentratie. En als rust echt nodig is, is er ook rust bij mij. Volleyballen is mijn werk en heeft absoluut prioriteit, maar als het even minder lekker gaat helpt iets anders ernaast doen mij een beetje.”

Destijds begreep niet iedereen haar keuze om te stoppen bij het nationale team. Of er nog verwijten zijn, weet ze niet. “Ik kijk liever naar de toekomst, ik ben nu heel enthousiast en benieuwd. En twaalf jaar is lang. Er zijn toen ook speelsters helemaal gestopt, zij hebben geen bal meer aangeraakt. Dat is bij mij gelukkig niet zo. Ik vond mijn plezier terug en door de jaren heen ook mijn eigen balans”

Als Nederland zich plaatst voor de Spelen is Meijners in de zomer ook fulltime beschikbaar. “Dat zie ik nu wel voor me. Dan zou ik weten: er is een doel. Maar ik ben nog niet te veel bezig met dromen van een plek op de Spelen. Ik denk vooral aan de eerste wedstrijd die we moeten spelen op het OKT, op dinsdagavond tegen Azerbeidzjan. Want ik realiseer me ook hoe lastig het is om de Spelen te halen.”

Caprara kan Meijners zowel inzetten op de passer/loper-positie als op de diagonaal. “Voor mij maakt dat niet veel uit. We hebben zo veel wedstrijden. Het kan dat ik nodig ben op beide posities en dan hoop ik met mijn ervaring wat in te brengen. Dat ik kan helpen.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden