Plus Interview

Na een motorongeluk werd Van Puffelen een betere hockeyer

Diede van Puffelen (r) in duel met James Gall tijdens de wedstrijd om de derde plaats tijdens de Pro League Grand Final heren. Beeld Koen Suyk/ANP

Diede van Puffelen raakte twee jaar geleden ernstig gewond bij een motorongeluk. Hij herstelde snel, werd een rijker mens en een betere hockeyer.

In de woonkamer van Diede van Puffelen (27) staan een bebloede helm en een verwrongen velg in een kast. Het is een klein monument gemaakt dat hem zo nu en dan herinnert aan die avond in juni, twee jaar geleden.

Op de terugweg van een dagje toeren klonk vanuit zijn Ducati Monster 1200 ineens een harde knal. Hij reed op dat moment 130 kilometer per uur, op de A12 bij Gouda, toen de motor hevig begon te trillen. Hij probeerde het apparaat onder controle te krijgen, maar zijn stuur ging alle kanten op.

De val kan hij zich niet herinneren, het moment dat hij zijn ogen daarna open deed wel. Liggend naast de vangrail keek hij eerst of zijn benen er nog aan zaten. Dat was het geval. Hij had pijn aan zijn schouder, was benauwd.

Snel weer aan het hockeyen

Drie dagen lag de Rotterdammer op de intensive care. Hij had een sleutelbeen, een schouderblad en twee ribben gebroken en had een klaplong en een hartkneuzing. Zijn ouders kregen te horen dat het onzeker was of hij het zou overleven.

Zijn hart herstelde snel. Na een paar spannende dagen begon de hockeyer van Rotterdam aan zijn revalidatie.

Ruim twee maanden later, toen de seizoensvoorbereiding begon, stond hij alweer op het veld. Alsof er niets was gebeurd. Maar weinig mensen wisten van het ongeluk. Hij wilde eerst kijken hoe zijn lijf en geest deze klap zouden verwerken.

Twee jaar later noemt Van Puffelen het ongeluk zijn meest positieve levenservaring. Een ijzeren plaatje bij zijn sleutelbeen, dat soms irritatie geeft, is de enige tastbare herinnering. Het ongeluk heeft hem veranderd, als mens en als topsporter, en alleen maar ten goede. Hij durft zelfs te stellen dat hij nooit was teruggekeerd in Oranje als hij twee jaar geleden niet dat motorongeluk had gehad. “Niets heeft mijn carrière meer beïnvloed dan dat.”

Hij legt uit hoe je aan zijn spel kunt zien wat er is veranderd. “Ik ben vrijer, frivoler en geniet meer op het veld. De handrem is eraf. Vroeger durfde ik niet te laten zien hoe goed ik kan hockeyen, wat voor persoon ik ben. Dat kwam door mijn bescheidenheid en angst om mezelf bloot te geven.”

Grootst denkbare druk

Na het ongeluk dacht Van Puffelen veel na. Wat was er gebeurd? Waarom ben ik er zo goed van af gekomen? Voor een groot deel geluk, beseft hij. “Maar het was ook mijn eigen verdienste. Niemand kan voorspellen wat je doet als zoiets gebeurt. Ik moest daar op die motor mijn leven zien te redden. Die druk is niet te vergelijken met zaken in het gewone leven, of op een hockeyveld. Ik stond van mezelf te kijken. Nu weet ik dat ik onder de grootst denkbare druk niet bezwijk. Ik sta een stuk positiever in het leven, heb een beter zelfbeeld en ben gewoon blij met wat de dag me geeft. Ook op het veld durf ik mezelf te laten zien. Dit ben ik, dit kan ik.”

Van Puffelen viel in 2014 af voor het WK in Den Haag. Bondscoach Max Caldas, na dat toernooi de opvolger van Paul van Ass, haalde de middenvelder er weer bij voor de Champions Trophy van dat jaar. Daarna raakte hij uit beeld. Tot afgelopen seizoen. Van Puffelen speelde de Pro League en begint vandaag aan het EK in Antwerpen.

Vrij en kwetsbaar

Als jochie van 8 zag hij Teun de Nooijer excelleren op de Olympische Spelen van Sydney. “Goud winnen, de beste speler van de wereld worden, dat werd mijn droom. Op YouTube keek ik veel beelden van Teun. Bij Bloemendaal werd ik zijn teamgenoot, ik heb enorm veel van hem geleerd.”

Van bijna dood naar goud in Tokio, dat zou het verhaal afmaken, zegt Van Puffelen. Hij stapte snel na de val weer op de motor, maar heeft nu al een tijdje niet meer gereden. Niet omdat die gebutste helm in de kast hem afschrikt. “Maar hij maakt me wel bewust van de risico’s. Op de motor ben je vrij, maar ook kwetsbaar. Nu ik bij het Nederlands elftal zit, zoek ik dat even niet op.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden