Plus Interview

Minke Booij over de Olympische Spelen: ‘Droom groot, werk hard’

Drie jaar geleden zag ze, als toenmalig manager vrouwenvoetbal bij de KNVB, hoe de Nederlandse vrouwen naast een Olympisch ticket grepen op het kwalificatietoernooi in eigen land. Zaterdag zat Minke Booij op uitnodiging van de bond in het stadion en zag ze hoe haar wens alsnog uitkwam. 

Minke Booij, directeur van het EK vrouwenvoetbal. Beeld Koen Laureij

“Ik gun het ze van harte. Echt geweldig, vooral in sportief opzicht natuurlijk. Maar het is ook een mooie aanleiding voor de KNVB om het team nog meer onder de aandacht te brengen,” zegt Booij, sinds 2017 directeur van Spieren voor Spieren.

Booij nam als hockeyer deel aan drie Olympische Spelen: In Sydney (2000, brons), Athene (2004, zilver) en Peking (2008, goud). “Het heeft mijn wereld echt verrijkt. Je ziet hoe andere sporten in elkaar zitten, hoe het daar is georganiseerd. Elke sport heeft zijn eigen uitdagingen. Wij waren gewend aan hoe goed onze trainingskampen waren geregeld. En dan zie je dat het bij individuele sporten niet altijd vanzelfsprekend is. Dat sommige sporters bijvoorbeeld alles zelf moeten bekostigen.”

Gouden medaille

Na haar aanstelling als manager vrouwenvoetbal in maart 2015, had Booij in aanloop naar het WK, in een van haar eerste ontmoetingen met de Nederlandse voetbalsters, haar gouden medaille van de Olympische Spelen in Peking aan de groep laten zien. “Het ging niet om de medaille, maar om de boodschap,” zegt ze. “Droom groot, werk hard.”

Oranje strandde op dat wereldkampioenschap in de achtste finale. Omdat slechts twee Europese landen (Engeland niet meegeteld) de kwartfinale haalden, mocht het in een kwalificatietoernooi met Noorwegen, Zweden en Zwitserland strijden om het laatste ticket. Nederland, destijds onder leiding van Arjan van der Laan met Wiegman als assistent, werd tweede. Zweden eerste.

In het vrouwenvoetbal, sinds 1996 een Olympische Sport, zijn de Spelen, in tegenstelling tot bij de mannen, een hoofdprijs. Voor mannen geldt dat ze maximaal 23 jaar mogen zijn, plus drie dispensatiespelers binnen de selectie van boven de 23 jaar. Het vrouwenvoetbal kent geen beperkingen, wat betekent dat teams op dezelfde sterkte als een EK of WK naar het toernooi komen.

Onvergetelijk

De vrouwen van de Verenigde Staten voeren bij het voetbal de medaillespiegel aan met zeven medailles in totaal (vier keer goud). De laatste finale, op de Olympische Spelen in Rio, ging tussen Duitsland en Zweden en eindigde in 2-1 voor Duitsland. Zij zullen het toernooi, wrang genoeg door toedoen van de Zweden, volgend jaar missen.

De Spelen in Tokyo in 2020 zullen, na drie EK’s en twee WK’s, een hele nieuwe ervaring worden voor de voetbalvrouwen, verwacht Booij. “Op de Spelen ben je onderdeel van iets groters, daar draait het niet alleen om voetbal, het is een multi-sportevenement. Alle deelnemers moeten een contract ondertekenen, met daarin onder andere de periode waarin zij zich conformeren aan de regels van het toernooi.”

Onvergetelijk wordt het sowieso. “Het draagt echt iets bij aan je carrière en het wordt hoe dan ook een waanzinnige ervaring.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden