Met ere, Ronald 'Dutch' Reagan

Ben van Wattingen (rechts) en Joost Comperen met de presidentiële brief. Foto Marcel Israel/www.marisfo.nl Beeld
Ben van Wattingen (rechts) en Joost Comperen met de presidentiële brief. Foto Marcel Israel/www.marisfo.nl

PRONKSTUK

Elke club heeft ze. Prominent boven de bar, of verscholen in een hoekje. Ze vormen de schatkamer van de amateursport.

'On behalf of President Reagan, a baseball enthousiast who was nicknamed 'Dutch', please accept the United States' warm congratulations on the occasion of your 75th anniversary.'

Er zullen niet veel verenigingen in Nederland zijn die zulke mooie woorden van de machtigste persoon ter wereld hebben ontvangen. De Amsterdamsche Honkbal Club Quick kreeg ze per brief op 10 maart 1988. ''Het was kwajongenswerk,'' zegt Herke P. de Vries (79) over de bijzondere actie waarmee hij het 75-jarige jubileum van zijn vereniging opluisterde.

De Vries wilde wel eens wat anders dan de felicitaties van de voorzitter Koninklijke Nederlandse Baseball en Softball Bond. Hij stuurde als secretaris een brief naar de leider van de bakermat van het honkbal. President Ronald Reagan, The White House, Washington, United States of America stond er op de envelop.

Maar wat zet je in zo'n brief? De Vries: ''Ik schreef hem dat Quick de oudste nog bestaande honkbalclub van Europa is. Nee, ik geloof niet dat ik zo brutaal ben geweest om hem uit te nodigen voor ons jubileum.'' De Vries koesterde evenwel de stille hoop dat Reagan langs zou komen.

Zo mooi werd het niet. Er kwam een brief. De presidentiële staf had het verzoek van De Vries niet simpelweg in het archief opgeborgen, maar doorgestuurd naar ambassadeur John Shad in Den Haag. Naast de memorabele felicitaties roemt Shad de inspanningen van Quick om Amerika's nationale sport in Nederland te laten wortelen.

Dat wortelen begon in 1913 op het huidige Museumplein. Quick was niet de eerste honkbalvereniging van Nederland en de Nederlandse honkbalbond was al een jaar eerder gesticht.

Maar Quick overleefde als enige club zelfstandig alle stormen, zo blijkt uit de vele documenten en artikelen over de vereniging, in bezit van oud-voorzitter Ben van Wattingen (74).

De tafel in de woonkamer van zijn flat in Amsterdam-Noord ligt bezaaid met zwart-witfoto's, veelal klein met gekartelde randjes. Elke foto haalt een ankedote naar boven. ''Dit wordt zo natuurlijk helemaal geen samenhangend verhaal,'' verzucht Van Wattingen met enige regelmaat. Om niet veel later weer een andere envelop met foto's te pakken.''

De jubileumboeken bieden houvast. Ze tonen één van de oudste honkbalfoto's in Nederland geschoten; een wedstrijd op het IJsclubterrein in 1911 tegenover het Concertgebouw (nu Museumplein). De achtervanger draagt nog geen bescherming. Van Wattingen: ''Dat was te afschrikwekkend.''

Als er al werd gesport, dan wel met stijl. De officiële omschrijving van het clubtenue van Quick luidde: ''Korte donkere broek met band onder de knie bevestigd, wit ajourhemd met lange zwarte das.'' Een gilet of een paar bretels over het hemd is geen uitzondering op de teamfoto's van het eerste uur.

Eén van de eerste voorzitters is Emile Bleesing. Hij zou later als voorzitter van de bond uitgroeien tot de hoogpriester van het honkbal. Bleesing diende niet alleen het belang van Quick, zijn missie was om honkbal over Nederland te verspreiden.

Hij stuurde bijvoorbeeld Daan Roodenburg, de latere architect van De Meer en één van Quicks beste spelers, naar Ajax gaan om daar het honkbal op poten te zetten.

Honkbal groeide uit tot de zomersport voor voetballers. Zo werd Van Wattingen ook lid in 1951. ''Ik woonde in Zuid en voetbalde bij Swift op het Olympiaplein. Vrienden gingen in de zomer naar het strand, maar ik was geen strandmens.''

Van Wattingen zag Quick honkballen op de velden van Swift en het virus sloeg over. ''Het is een teamsport en je bent toch op jezelf.''

Quick kreeg pas in 1984 een eigen veld op sportpark Sloten. ''Daarvoor speelden we altijd bij voetbalverenigingen,'' zegt Van Wattingen. ''Maar als de velden werden ingezaaid mochten we er niet op. Dan fietsten we met een zak materiaal op onze rug naar het Amsterdamse Bos en maten we daar een veld uit. Honken pielen, noemden we dat.''

De sportieve prestaties passen niet bij de statuur van Quick. De club werd slechts twee keer Nederlands kampioen en dan moet je denken aan de tijd van het gilet over het hemd.

De huidige voorzitter Joost Comperen (31) wist bij zijn aantreden dan ook niet dat de vierdeklasser Quick nog steeds een begrip was in de honkbalwereld.

''Dat merkte ik bij een bezoek aan de Pirates in 2005,'' zegt Comperen. ''Honkballegende Loek Loevendie stelde me aan iedereen voor met de woorden: Dit is Joost Comperen, voorzitter van Quick, de oudste honkbalclub van Europa.''

Comperen is nu al bezig met het eeuwfeest over vijf jaar. De felicitaties van Ronald Reagan krijgen een prominente plek in de geschiedschrijving, maar de originele brief is vooralsnog zoek.

Het is misschien ook een idee om de brief van Herke P. de Vries te achterhalen. Alle binnenkomende documenten, zelfs verjaardags en ansichtkaarten, tijdens Reagans jaren in het Witte Huis zijn namelijk gearchiveerd in de Reagan Library.

Via hun website kom je veel te weten over Ronald Reagan. Macaroni met kaas was één van zijn lievelingsgerechten. Maar waar komt de bijnaam 'Dutch' vandaan?

Met honkballen had het niks te maken. Ronald Reagan droeg als tiener een zogenaamde 'Dutch boy haircut'. Haar tot over de oren en dan in rechte lijn afknippen. Sindsdien noemde zijn vader hem 'Dutch'. (STEVEN VAN DER GAAG)

null Beeld
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden