Plus Interview

Matthijs de Ligt ziet een stijgende lijn: ‘Ik moet er staan’

Matthijs de Ligt in duel met Lautaro Martinez, tijdens de wedstrijd tegen Internazionale, vorige week zondag. Beeld Getty Images

De overgang naar Juventus levert Matthijs de Ligt een rugzak vol anekdotes en ervaringen op. De 20-jarige verdediger, deze week terug bij het Nederlands elftal, over drie belangrijke lessen van zijn ontgroening in Italië.

1. Vertrouwen

“Vertrouwen is voor een speler cruciaal. Ik ben er in de voorbije maanden wel achter gekomen dat het de basis is voor een goede prestatie. Vooral in de beginperiode bij een nieuwe club is dat belangrijk. In mijn geval was dat ook niet gek. Ik was nieuw en de grote aankoop. Als verdediger ga je dan kijken en zoeken: wat moet ik doen? Je wilt geen fouten maken, maar dat is eigenlijk juist de gedachte die je niet moet hebben.

Toch focuste ik me daar in de eerste weken veel te veel op. Dat gevoel had ik één keer eerder, maar het was maar kort. Dat was na mijn debuut in Oranje, uit tegen Bulgarije eind maart 2017. Maar toen kwam ik terug bij Ajax en kwam Peter Bosz direct naar me toe. Hij zei: ‘Luister, Matthijs, je doet het geweldig. Je moet vooral blijven spelen zoals je altijd doet. Dan ben je de beste.’ Daarin hielp hij me wel.

Nu moest ik het meer vanuit mezelf doen. Dat is wel een heel goede les geweest. Een kantelmoment was de wedstrijd tegen Atlético Madrid in de Champions League. Na dat duel heb ik een knoop doorgehakt: ‘Dit was niet de speler die ik was, die ik ben. Ik ga vanaf nu gewoon spelen met vertrouwen, zoals ik altijd deed. Dat gaat het misschien maar eens fout, maar dan ben ik wel mezelf.’

Eigenlijk heb ik vanaf dat moment een stijgende lijn ingezet. Ik sta hier nu ook bij Oranje met een ander gevoel dan vorige maand. Na de vorige interlandperiode heb ik zes duels met Juventus gespeeld, waarvan er volgens mij vijf goed tot prima waren.”

2. Weerstand

“Er wordt weleens gedaan alsof de spits uitschakelen in Italië het enige is wat telt, maar dat is een achterhaald idee. Overal in de wereld is het voetballende aspect belangrijk geworden. Bij Juventus is dat niet anders.

Als je naar Leonardo Bonucci en mij kijkt, zie je twee verdedigers die ook met de bal iets kunnen. Dat toont wel aan dat een spits uitschakelen niet het enige is wat we moeten doen. Wel blijft het belangrijk om de nul te houden, maar vooral om te winnen. Dat merk ik goed. Tot nu toe heb ik met Juventus geen enkele wedstrijd verloren in de competities, dat is positief.

De trainingen zijn hier meer op tactiek gericht. Bij Ajax is toch heel veel op techniek gericht, eigenlijk alles. In Italië gaat het tijdens trainingen bijvoorbeeld meer over de tegenstander en hoe we die gaan bestrijden. Dat is logisch, want de weerstand in de Serie A is ook zo veel groter. Een van de mindere ploegen, zoals Brescia, heeft gewoon Mario Balotelli in de spits. Dat is volgens mij wel veelzeggend over het niveau van de competitie. Dat is even iets anders dan de eredivisie.

Elke wedstrijd sta je tegenover een beer van een kerel, die fysiek sterk is. Of tegen een spits die heel snel en technisch vaardig is. Je krijgt elke week een uitdaging, die je vol moet aangaan. Die uitdaging zocht ik. De wedstrijden volgen elkaar in hoog tempo op en elke keer opnieuw moet ik laten zien wat ik in huis heb. Vorig seizoen voelden de Champions Leaguewedstrijden als de momenten om maximaal te presteren. Nu komen die momenten veel vaker voor. Daar moet ik aan wennen, maar ik merk dat het steeds beter gaat.”

3. Ontwikkeling

“Ik leer elke dag, op de training en in wedstrijden, zoals afgelopen zondag, de topper tegen Internazionale. Het zijn nieuwe momenten voor mij, geweldige wedstrijden om te spelen. Wedstrijden met de intensiteit van een slagveld. Ik moet er staan, maar probeer ook te leren.

Wennen in een nieuwe voetbalomgeving hoort erbij, voor elke speler, maar het is voor een centrale verdediger misschien wel extra lastig. Als middenvelder of aanvaller kun je meer je momenten kiezen, maar als verdediger kan één moment van onoplettendheid al direct een tegendoelpunt betekenen. En dan speel je als verdediger automatisch een slechte wedstrijd.

Verdedigers hebben daarom ook vaak wat meer tijd nodig om zich te settelen bij een nieuwe club. Kijk nu maar naar Ajax. Edson Álvarez is ook gehaald als centrale verdediger, maar hij speelt nu niet op die plek. Met een keeper heeft de centrale verdediger toch de meeste verantwoordelijkheid.

Met Chiellini en Bonucci beschikte Juventus over twee geweldige centrale verdedigers. Het idee was mij rustig in te passen. Het is anders gelopen, door de blessure van Giorgio Chiellini. Natuurlijk is het fijn dat je speelt, maar je wordt wel direct in het diepe gegooid. Dat is voor mij een heel mooie uitdaging, maar ik snap ook de uitspraak van de trainer als hij zegt dat hij mij te vroeg heeft moeten brengen.

Het liefst krijg je geen kritiek, maar het hoort erbij. En als je een grote aankoop bent, komt het in grote hoeveelheden. Dat is nu niet anders. Maar uiteindelijk moet je zelf bepalen met welke kritiek je inhoudelijk iets kunt. Ik weet vaak wel of ik goed of slecht heb gespeeld, wat wel en niet beter moet. Daar ben ik dagelijks mee bezig.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden