PlusAchtergrond

Mathieu van der Poel is terug, en hoe: ‘Een betere bevestiging is er niet’

Een rentree zoals die past in zijn oeuvre. Na maanden zonder wedstrijden werd Mathieu van der Poel derde in wielermonument Milaan-San Remo, gewonnen door de Sloveen Matej Mohoric. Maar het allerbelangrijkste: de rug hield het. ‘Dit is veelbelovend.’

Daniël Dwarswaard
 Mathieu van der Poel, met Wout van Aert in zijn wiel. Beeld Cor Vos
Mathieu van der Poel, met Wout van Aert in zijn wiel.Beeld Cor Vos

Het ziet er allemaal zo vertrouwd uit. Mathieu van der Poel die met een fles prosecco op het podium spuit. Mathieu van der Poel die wordt toegeschreeuwd door opgewonden Italiaanse wielerfans. Mathieu van der Poel die alleen maar praat over het winnen van wedstrijden. Maar nee, vanzelfsprekend is het allemaal natuurlijk niet. In oktober reed Van der Poel met Parijs-Roubaix zijn laatste wedstrijd op de weg. Ja, er waren nog een paar veldritten in december. Maar verder was het ellende: zijn pijnlijke rug hield hem maanden uit koers.


Veelbelovend

Matej Mohoric is na een demarrage in de afdaling van de Poggio niet meer te achterhalen. Ook Anthony Turgis blijft in de knallende slotfase net voor het groepje favorieten waar Van der Poel de sterkste is. Op de beroemde Via Roma in San Remo lacht het wielerleven hem weer toe. Kijk eens goed naar hemzelf. Hij lacht, gaat geduldig van camera naar camera. Aan alles voel je: deze man is opgelucht en ontspannen. Al is het eerste gevoel, nog met een flinke dosis adrenaline in het lijf, óók teleurstelling. “Net als vorig jaar nét niet in Milaan-San Remo. Daar baal ik wel van.”

Maar met de minuten komt ook het besef. Hij kan hier alleen maar tevreden mee zijn. “Zeker met het gevoel dat ik had op de Poggio en Cipressa. Dit is veelbelovend. Ik heb heel hard gewerkt de afgelopen periode. Ik merkte op trainingen al dat het heel goed ging. Ik trapte weer mijn ouderwetse waardes. Fijn om de bevestiging daarvan hier te krijgen. Want een wedstrijd is toch weer anders.” Hij zegt het vrij droogjes. Maar is het niet tamelijk absurd: derde in Milaan-San Remo na maanden zonder koerskilometers? Toch nog steeds droog: “De trainingen gaven me dus wel echt vertrouwen. Als ik geen goed gevoel had, was ik ook niet gestart.”

Het maffe is: pas afgelopen donderdag kwam het verzoek van de leiding van zijn ploeg Alpecin-Fenix. Ploeggenoot Gianni Vermeersch haakte ziek af. Of Mathieu niet als invaller kon fungeren? Lachend in de finishstraat: “Ze moesten me echt overtuigen hoor. Ik wilde eigenlijk bij het originele plan blijven om pas dinsdag in de wielerweek Coppi e Bartali mijn rentree te maken. Ik heb wel even twee uurtjes bedenktijd nodig gehad. Ik had ook net twee dagen vrij hard getraind en werd een beetje overvallen door het verzoek. Nu ben ik blij dat ik ‘ja’ gezegd heb. Een betere bevestiging is er niet.”

Van der Poel duwt tijdens het interview een paar keer zijn schouders naar achteren. Hij ontlast zijn rug een beetje. “Het is echt lang geleden dat ik zo pijnvrij heb kunnen koersen. Het ging ook wat dat betreft eigenlijk heel goed. Dat is nog wel het allerbelangrijkste.”

Hij is terug in zijn speeltuin, de koers. Niet in de wedstrijd van zijn dromen. Vorig jaar vertelde hij al dat de liefde tussen hem en Milaan-San Remo nooit helemaal zal opbloeien. Daar blijft hij bij. Want het koersverloop, met een saaie aanloop naar een explosief einde, is nu eenmaal niet zijn ding. Maar juist nu maakt de vorm benieuwd naar de Ronde van Vlaanderen straks op 3 april en Parijs-Roubaix twee weken later. Of hij gewoon weer bij de favorieten hoort? “Dat hoop ik toch wel ja.”

Strava en de Amstel

De afgelopen maanden waren niet leuk voor hem. En al helemaal niet voor zijn familie en vrienden. Echt vrolijk werd hij niet van de gedwongen rust. Maar de laatste weken zorgen ervoor dat hij zichzelf weer is. “In Spanje kreeg ik het goede gevoel weer echt. Ging ik na de blokken op training nog wat records op Strava aanvallen. Daar word ik altijd wel blij van. Ik ga dit jaar alles op Strava zetten.”

Zijn planning voor de komende weken blijft onveranderd. Hij gaat na zijn goede dag in San Remo bijvoorbeeld niet ineens Gent-Wevelgem volgende week zondag rijden. Dinsdag start hij zoals gepland in de wielerweek Coppi e Bartali. “Om vijf dagen achter elkaar in wedstrijden te kunnen koersen. Ik rijd altijd om te winnen. Dus ik ga daar op jacht naar etappes.” En o ja, voor de Nederlandse wielerfans: ook de Amstel Gold Race staat op 10 april ‘gewoon’ op het programma. Niet even rustig aan doen? “Ik ben wel wat ongeduldig geworden hoor.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden