Marianne Timmer frustreert zichzelf

NAGANO - Timmertje, Timmertje, wat doe je nou? vroeg Frank Snoeks zich in 1998 hardop af toen hij Marianne Timmer in Nagano zag afstevenen op olympisch goud. De NOS-commentator had de vraag afgelopen weekend bij de wereldbekerwedstrijd in de Japanse stad opnieuw kunnen stellen. Maar dan met een negatieve bijklank.

De kampioene van weleer leek op de 1000 meter gedegradeerd tot een krabbelaar. Op haar geliefde afstand, die ze alleen maar mocht rijden na afzeggingen van een batterij Nederlandse sprintsters die bij de NK afstanden vóór haar waren geëindigd, klokte ze tijden van 1.19,21 en 1.19,23. En bleef ze twee keer bijna drie seconden achter op dagwinnaressen Jennifer Rodriguez (zaterdag) en Christine Nesbitt (gisteren).

Een andere vergelijking was misschien nog wel harder: regerend Nederlands kampioene Paulien van Deutekom klokte zaterdag bij een trainingswedstrijd op het besneeuwde buitenijs van Collalbo een winnende tijd van 1.19.34.

Met Timmer is het al ruim twee jaar kwakkelen. Dan weer wordt ze geveld door een droge hoest, dan weer speelt een foute wissel of een misslag haar parten en nu weer heeft ze last van een verrekte lies.

Met nog maar drie weken tot de NK sprint, de plaatsingswedstrijd voor het WK, begint Timmer zich serieus zorgen te maken, bekende ze in Japan. ''De concurrentie in Nederland is niet stil blijven zitten. Er zijn andere meiden die het heel goed doen. Het ziet er niet zo rooskleurig uit voor mij. Ik kan niet schaatsen zoals ik wil, ik kom niet in m'n ritme. En dat is frustrerend.''

Niet starten om haar lies rust te gunnen, was geen optie, al liet ze zaterdag wel de 500 meter schieten. ''Ik heb deze duizend meters nodig om te groeien. Die lies belemmert me ook niet de hele race. Het loopt gewoon niet.''

Misschien dat Timmer (34) zich nog kan vastklampen aan de prestatie van een andere oudgediende, Jennifer Rodriguez (32). De Amerikaanse, die bij de Spelen van 1998 haar internationale doorbraak beleefde, vervolgens tien wereldbekers won en stopte na de Spelen van 2006, gaf haar comeback zaterdag glans met de zege op de 1000 meter.

Daags voor de wereldbeker in Nagano bezocht Marianne Timmer in de stad die haar zoveel successen bracht (twee olympische titels en een wereldtitel sprint) nog een Japanse tempel. Ze hing er bij vertrek een gelukswens op - ze wil nog naar de Winterspelen van 2010. Om dat te bereiken, kan zij alle hulp gebruiken. (MAARTEN VAN HELVOIRT)

Met Timmer is het al ruim twee jaar kwakkelen. Foto ANP
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden