Plus

Laurens ten Dam: ‘ Er komt eens een eind aan

Hoeveel jaar hij prof is? Vijftien, zestien? Laurens ten Dam (38) is de tel kwijtgeraakt. Een gesprek over zijn nieuwe ploeg CCC, hoe de tand des tijds aan hem vreet en het gestoorde beroep van wielrenner.

In de Tour van 2011 vloog Laurens ten Dam in de 14de etappe in een afdaling uit de bocht. Hij sloeg over de kop en landde in de berm op zijn gezicht. Hij reed de etappe uit, stapte de volgende dag gewoon weer op, en haalde Parijs. Beeld ANP

Wil je koffie?” Eigenlijk is het geen vraag, want Laurens ten Dam komt de teambus van CCC uit met twee bekertjes espresso. Hij gaat zitten in de opengeklapte achterbak van een ploegleiderswagen. Ten Dam is een makkelijke prater, anders kom je ook niet tot 28 afleveringen van een eigen podcast met zijn lijfspreuk Live slow, ride fast als titel. Gesprekken van soms twee uur over het leven als profwielrenner.

Momenteel rijdt hij in de Ronde van Catalonië. Voor de tiende keer alweer. Al zo lang prof, maar hij kan zich nog altijd verwonderen en druk maken. Neem afgelopen Parijs-Nice, met waaieretappes in het begin. “Ik had lastige dagen,” zegt hij. “Misschien komt het ook doordat ik ouder word en te veel ga nadenken. Vroeger lachte ik het weg als Karsten Kroon tegen mij zei dat hij last had van symptomen van PTSS, posttraumatische stressstoornis, waar ook soldaten last van hebben. Daar ben ik op teruggekomen.”

Veldslag

Hij vertelt verder: “Op de derde dag van Parijs-Nice lig ik met m’n kop op een brug, boven op Fabio Sabatini. Hij roept: ‘Ten Dam, ga van mij af!’ Twee minuten later rij ik op een nieuwe fiets met 80 per uur achter een auto om terug te komen, op een weg van 2 meter breed. Het zijn extreme situaties. Daar kom ik steeds meer achter. Martijn Tusveld zijn hele gezicht ligt in puin en moet maanden door een rietje eten. Ik zie Michael Matthews zijn kop kapot vallen. Warren Barguil breekt bijna z’n nek en Jasper De Buyst breekt zijn schouder. Helemaal geen mooie koers, maar krijg dat maar eens uitgelegd.”

“Het is eten of gegeten worden. Ik doe ook dingen die ik helemaal niet wil doen. Als er iemand bij mij aan de binnenkant komt, rij ik hem op een verkeersbord. Of hij moet remmen. Doe ik dat niet, dan zit ik in laatste positie. Tegelijkertijd kan ik over dat soort dingen niet nadenken. Dan word ik gelost en kom ik buiten tijd binnen. In die zin is wielrennen wel een beetje te vergelijken met een oorlog of veldslag. Als renners weer thuis zijn, hebben ze allemaal moeite om zich weer aan te passen aan de normale maatschappij.”

Met zijn 38 jaar behoort Ten Dam tot de oudgedienden in het peloton. Hij is inmiddels zoveel meer dan wielrenner: vader, koffieverkoper, columnist en hoofdredacteur van een wielertijdschrift. “Maar Marco Pinotti, onze performance manager, zegt dat ik van de ploeg degene ben die de meeste uren traint. In november word ik 39 jaar. Er komt een keer een eind aan, maar ik hoef niet bang te zijn dat ik in een zwart gat val.”

Relaxed

Met de huidige successen klinkt het onvoorstelbaar, maar in 2012 was Ten Dam met zijn 28ste plek de beste Nederlander in de Tour de France. Hij heeft dus de magere jaren van het Nederlandse wielrennen meegemaakt, maar beleefde als de helft van ‘Bau en Lau’ ook de hernieuwde populariteit. Nu is Nederland dominant in vele disciplines met sprinters, klassementsmannen en klassiekerrenners. “Mijn beste jaren zijn voorbij, maar ik vind het mooi dat ik daar nog tussen rijd.”

Na drie jaar in het strakke regime van Sunweb is Ten Dam neergestreken bij het nieuwe CCC. Een vreemdelingenlegioen met Greg Van Avermaet als onbetwiste kopman. “Prachtig ploegje. Ik heb al in veel keukens gekeken, maar dit is echt een gemêleerde ploeg. Heel relaxed ook. Ik ga met meer plezier naar m’n werk en kom met meer plezier thuis. Als ik mijn zadel omhoog wil, gaat dat niet over vijf schijven. En elke dag masseren. Dat kon bij Sunweb niet, omdat het nut niet wetenschappelijk bewezen was.”

De afgelopen jaren cijferde hij zich volledig weg voor vriend en kopman Tom Dumoulin, nu moet hij opnieuw zijn eigen weg vinden. Hij gaat naar de Giro en wil graag naar de Tour. “Gewoon zo hard mogelijk rijden. Erin vliegen, aanvallen en misschien als ik heel goed ben een klassement rijden. Net zoals vroeger.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden