PlusInterview

Kogelslingeraar Denzel Comenentia: ‘Luister altijd naar je moeder’

Denzel Comenentia (24) is een van de Amsterdamse sporters die zich dit jaar voor de Olympische Spelen wilden plaatsen. Nu richt hij zich voorlopig maar op zijn studie. ‘Het lijkt niet echt.’

Beeld Getty Images

Net als elke topsporter zit Denzel Comenentia nu vol opgekropte frustratie, door het gebrek aan training en fysieke uitdaging. Niet dat hij de ruim zeven kilo wegende kogels nu maar door zijn studentenappartement in het Amerikaanse Athens (vlak bij Atlanta) slingert. Hij wil niets liever dan zijn sport beoefenen, maar ook in Amerika zijn alle sportfaciliteiten voorlopig gesloten.

Kogelslingeren is zijn specialiteit, al hoort de Amsterdammer ook bij het kogelstoten bij de subtop van de wereld. Een normale trainingsweek bestaat voor hem uit vijf keer ‘slingeren’: het inslijpen van het vliegensvlug roteren en vervolgens loslaten van het handvat, de staal­kabel en de kogel tot het technisch volmaakt is. De andere uren zijn gericht op lichaamskracht.

Meer dan op het kogelstoten richt hij zich op het kogelslingeren. Zijn kansen bij de Spelen, wanneer ze dan ook precies gaan plaatsvinden, zijn op dat onderdeel beter. Een kwestie van logisch beredeneren, vindt Comenentia, die zich ondanks zijn bijna 125 kilo aan lichaamsgewicht voornamelijk onderscheidt van zijn concurrenten door zijn souplesse en techniek.

In het kogelslingeren is het persoonlijk record van Comenentia zeventig centimeter onder de olympische limiet, bij het kogelstoten dertig centimeter. Procentueel gezien doen die verschillen niet voor elkaar onder. Maar áls hij de olympische limiet werpt, hoort Comenentia bij het kogelslingeren bij de beste acht van de wereld, bij het kogelstoten net bij de eerste twintig.

Het eerste kwalificatiemoment voor de Spelen stond afgelopen weekend in Portugal op de wedstrijdkalender. Die werd natuurlijk afgelast, net als andere opties in april en mei. Het uitstel van de Spelen is een klap voor Comenentia, die in januari 2016 speciaal naar Amerika verhuisde om olympiër te worden.

De atleet ervaart de nieuwe situatie als surrealistisch. Nota bene in een olympisch jaar is het afronden van zijn studie sportmanagement nu ineens het meest belangrijk in zijn leven. “Het is een gekke gewaarwording. Het lijkt niet echt,” zegt Comenentia in een telefoongesprek. “Behalve een beetje krachttraining thuis kan ik weinig doen. Er is ineens veel meer tijd voor Netflix en gamen.” Zijn toon is luchtig, maar het is een zware dobber voor hem.

De nieuwe Bolt

Atletiek was vanzelfsprekend in het gezin Come­nentia. Zijn twee oudere broers en een zus zaten erop, en als vierde kind in het gezin leerde ook Denzel zo’n beetje lopen op de tartan van

atletiekclub AAC in Nieuw-West. Ook zijn Curaçaose vader en Surinaamse moeder waren nauw bij de club betrokken. Als kleuter keek hij met open mond naar zijn familieleden die rondjes renden op de baan. Dat wilde hij ook. Zeker nadat hij in 2008 Usain Bolt de olympische sprintfinale in Peking zag winnen. “In mijn hoofd was ik razendsnel,” zegt Comenentia. “Ik zag in mezelf de nieuwe Bolt.”

Fysiek gezien was sprinten niet het meest voor de hand liggende onderdeel voor de kracht­patser. “Ik was groot. En misschien ontbrak er ook wel talent. Uiteindelijk volgde ik op mijn 15de na lang tegenstribbelen het advies van mijn moeder op en specialiseerde ik me in de werponderdelen. Inmiddels durf ik te beweren: luister altijd naar je moeder.”

Comenentia verbrak jeugdrecords in verschillende werponderdelen en won bij het kogel­stoten zilver op de jeugdwereldkampioenschappen van 2014. Maar de periode daarna

was voor de jonge atleet heel zwaar. Een stom ongeluk in het krachthonk van AAC maakte zijn topsporttoekomst onzeker. “Het gebeurde ongeveer vijf of zes jaar geleden,” zegt de kogelslingeraar, die de gebeurtenis bondig en snel wil uitleggen. “Het was een freaky accident, echt botte pech waarvan ik de zichtbare gevolgen altijd in mijn gezicht zal dragen.”

Beperkt zicht

Comenentia deed een krachtoefening met een halter met aan beide uiteinden gewichten in zijn nek. Hij maakte een ongelukkige beweging, struikelde en was kansloos in het breken van de val met zijn armen. Zijn gezicht smakte tegen de muur van het krachthonk. Door het gewicht van de halter was de klap groot.

De ambitieuze sporter werd blind aan zijn rechteroog. “Maar ik merkte dat ik weer snel kon trainen. Mijn beperkte zicht was geen obstakel. In mijn resultaten bleef een stijgende lijn zichtbaar. Daar ben ik trots op. Het heeft mij nooit belemmerd en ik ben er niet meer mee bezig.”

Ook in deze periode waren zijn ouders essentieel. Ze gaven hem steun en vertrouwen. Nog steeds. Ze volgen hem naar alle uithoeken van de wereld om hem aan te moedigen. Zijn moeder treedt meestal op de voorgrond en schroomt niet zich dan nog even te bemoeien met de voorbereiding van haar zoon. “Ze geeft mij meestal advies. ‘Geef je armen rust’ of ‘ontbijt stevig’, dat soort dingen. Ze is heel fanatiek.”

Als Comenentia zich plaatst voor de Olympische Spelen in Tokio volgend jaar, zijn ze er zeker ook weer bij. “Ik zal dan in ieder geval luisteren naar de adviezen van mijn moeder.”

Limieten

Denzel ComenentiaAmsterdam, 1995

Disciplines kogel­slingeren, kogelstoten

Kogelslingeren PR: 76,80

Olympische limiet 77,50 

Kogelstoten PR: 20,88

Olympische limiet 21,10

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden