Klaterend applaus, geen succes

Haase in zijn partij tegen Hewitt. Foto ANP/Hugo Philpott

LONDEN - Het applaus dat hem gisteren ten deel viel was groot en verdiend, maar het Wimbledondebuut van Robin Haase duurde niet langer dan één ronde. Lleyton Hewitt, in 2002 winnaar in Londen, was constanter en geduldiger dan de jonge Hagenaar, die wel de mooiste punten maakte: 6-7, 6-3, 6-3, 6-7 en 6-2.

Hewitts bemoedigende klopje op zijn schouders én de indrukwekkende ovatie van de ruim elfduizend toeschouwers in het tweede stadion van de beroemdste grand slam deden Haase goed.

De 21-jarige Nederlander, inmiddels nummer 64 van de wereld, maakte gistermiddag reclame voor zichzelf met mooi en gevarieerd aanvallend spel. Haase kreeg het toch maar mooi voor elkaar dat mensen die nog nooit van hem hadden gehoord 'come on, Robin' riepen. Dezelfde toeschouwers bedankten hem na drieënhalf uur tennis met een klaterend applaus.

Het is jammer voor het vaderlandse tennis dat het Nederlands beste speler ook in Londen niet lukte door te stomen in een grandslamtoernooi. Haase heeft in een jaar tijd veel progressie geboekt, is uitgegroeid tot een vaste klant op de ATP-toernooien, waarin hij dit jaar al vier keer de kwartfinales bereikte, maar op het hoogste niveau wil het nog niet lukken. Hij ontbrak nog op Wimbledon 2007, maar was er daarna steeds bij op de grandslams. Een opvallend resultaat zat er echter nog niet in. Zijn zege op Ivan Ljubicic bij de Australian Open uitgezonderd, was de openingsronde steeds zijn eindstation.

Nu had hij tot op heden weinig geluk bij de loting. Na New York (Novak Djokovic), Melbourne en Parijs (Marin Cilic) sprong hij opnieuw geen gat in de lucht toen voor Wimbledon de naam van Hewitt uit de koker kwam. De 27-jarige Australiër is voor niemand een gewenste tegenstander op gras. De voormalig nummer een van de wereld en winnaar van Wimbledon in 2002 heeft zijn beste jaren achter zich, maar hij liet tegen Haase zien nog steeds uitstekend te kunnen tennissen.

Omdat de Hagenaar grote delen van de wedstrijd ook sterk speelde, had de partij een hoge amusementswaarde. In de openingsset, die Haase pakte in de tiebreak, was het verschil minimaal, maar niet lang daarna verslapte de Nederlander. Omdat hij ook fysieke klachten vertoonde (beide grote tenen waren blauw) leek zijn even risicoloze als foutloze spel Hewitt de winst te brengen. De Australiër won twee sets op rij en Haase leek dood en begraven.

Na een uitgebreide medische time-out richtte hij zich echter op. Zijn service begon weer te lopen en zijn aanvallende spel werd beloond in de tiebreak (7-1). Het kon alle kanten op in de beslissende set. Beiden kregen kansen om te breken, maar Hewitt was net even beter en won.

''Je mag niet klagen als je op Wimbledon in vijf sets verliest van Lleyton Hewitt,'' zei Haase. ''Maar ik baal toch, want ik had kunnen winnen. In de tweede set was de flow ineens weg. Misschien was het concentratieverlies. Ik heb ook nog niet zoveel ervaring met lange wedstrijden. Toch kwam ik terug en daarna was alles open. Jammer dat ik aan het eind fouten met mijn forehand maak die ik niet had mogen maken. Maar dit was een mooie ervaring. Ik heb wedstrijden als deze nodig om in de toekomst wel verder te komen in een grand slam.''

Ondanks de nederlaag kon Haase genieten van de duizenden klappende handen. ''Ik dacht eerst dat het applaus voor ons allebei was, maar toen zag ik dat Hewitt zijn tas nog aan het inpakken was. Als zoveel mensen alleen voor jou klappen, is dat wel heel erg leuk.'' (JEROEN MASCINI)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden