Plus Interview

Kiki Bertens brak met haar coach: ‘Ik sta er 100 procent achter’

Kiki Bertens met haar voormalige coach Raemon Sluiter. Beeld Koen Suyk/ANP

Of ze de juiste beslissing nam door te breken met coach Raemon Sluiter, weet Kiki Bertens zelf ook nog niet. ‘Voor hem was winnen soms ondergeschikt.’

Het gezicht is bruin, de nagels zijn roodgelakt en de wallen onder haar ogen zijn verdwenen. Tien dagen Malediven en een weekje thuis – onderbroken door haar vrijgezellenfeest in Barcelona – hebben Kiki Bertens (27) goed gedaan. Niet dat ze maandag met enorm veel zin het krachthonk betrad. Maar het moet, 2020 nadert snel. Het is even wennen om Bertens zonder Raemon Sluiter te treffen.

Vier jaar lang vormden ze een twee-eenheid. Begin vorige maand maakte ze bekend de samenwerking te beëindigen en verder te gaan met Elise Tamaëla, tot dan haar fysiotherapeut en assistent-coach. Toen hield ze het bij een paar zinnen op Instagram, dinsdag nam ze op het tenniscentrum in Ridderkerk alle tijd om terug te blikken. Natuurlijk was het een moeilijke beslissing, zegt Bertens. “Of het de juiste is, weet je pas achteraf. Maar ik sta er 100 procent achter. Raemon wilde altijd dat ik mijn eigen keuzes maakte. Ik ben er trots op dat ik dit heb durven doen.” Aan de breuk ging geen sportieve crisis of harde botsing vooraf. De chemie was uitgewerkt, zegt ze. En ze dachten anders over een aantal belangrijke aspecten. Sluiter wilde na een mindere zomer ‘de diepte in’.

“Bijvoorbeeld door wedstrijden terug te kijken. Daar had ik op dat moment geen energie voor’’, zegt Bertens. “Ik wilde niet tijdens het seizoen met iets nieuws beginnen.’’ Ze namen een adempauze, die uiteindelijk acht toernooiweken duurde. Het beviel de speelster goed. “Gaandeweg kwam ik erachter dat ik met Elise verder wilde. Het was rustig, ik kon volledig mezelf zijn. Het ging met haar allemaal wat natuurlijker.” Het leek er in die weken op dat Tamaëla wat milder was voor Bertens. Bijvoorbeeld toen die zich tijdens een pauze tussen de games verbaal liet gaan door te reppen over ‘kutkinderen’ op de tribune. Sluiter vertelde vorige maand dat ze daar bij hem niet mee was weggekomen.

“Raemon vond het soms belangrijker hoe ik erbij stond op de baan dan of ik de partij won. Voor mij is winnen altijd het belangrijkste. Natuurlijk zeg ik vaak tegen mezelf: ‘Doe nou effe normaal.’ Het is niet oké wat ik daar zei. Maar soms moet er even iets uit.” Die lucht denkt Bertens bij Tamaëla te vinden.

Lol gehad

Ze gaat Sluiter wel missen, zegt ze. “Ik ben als sporter en als mens super gegroeid, mede dankzij hem. Rae is nóg meer met tennis bezig dan ik, dat maakt hem een goede coach. We hebben veel mooie titels gewonnen, lol gehad en tegenslagen overwonnen. Veel spelers en coaches zouden na een paar pittige eerste maanden, zoals wij die hadden, al zijn gestopt. Wij zijn altijd doorgegaan. Ik ben trots op dat traject en de volwassen manier waarop we uit elkaar zijn gegaan. Vorige week heb ik nog met hem gezeten en hebben we veel gelachen.”

Het was tijd voor een nieuwe prikkel. Een nieuwe coach kwam niet in haar op. “Het duurt bij mij even voordat ik iemand vertrouw. Elise werkt prettig. Ik gooi nu niet ineens het roer om. Ik hoop alleen een extra stap te kunnen zetten met haar.” Bertens wil haar hoogste ranking overtreffen (eerder dit jaar was ze nummer 4, inmiddels nummer 9) en het beter doen op de grand slams dan dit jaar. Maar eerst trainen. En trouwen.

Tokio 2020

‘Sowieso wil ik dan bij de opening zijn’ Bertens twijfelt: gaat ze voor de Olympische Spelen in Tokio, of richt ze zich ook komend jaar op haar eigen carrière? Op de Spelen in Rio de Janeiro (2016) vermaakte ze zich totaal niet. ‘’Ik ga volgende week in gesprek met NOC*NSF en heb een aantal voorwaarden. Ik wil sowieso de openingsceremonie meemaken. Dat mocht in Rio niet omdat ik binnen 48 uur in actie kwam. Maar ik wil, als ik ga, een olympische beleving hebben. Ook door naar andere sporten te kijken. Daarnaast wil ik dat mijn eigen begeleidingsteam mee mag.’’

Niet op shortlist

Verbaasd over sportverkiezing Ze won in 2019 het prestigieuze graveltoernooi in Madrid en bereikte als eerste Nederlandse plaats 4 van de wereldranglijst. Toch staat Kiki Bertens niet op de shortlist voor Sportvrouw van het Jaar. De tennisster ligt er geen tel wakker van dat ze zich op 18 december niet in een galajurk hoeft te hijsen. ‘’Ik houd daar helemáál niet van, dat is bekend.’’ Neemt niet weg dat ze het ‘heel raar’ vindt dat ze niet eens de shortlist voor de sportverkiezing heeft gehaald. Daar staan zeven vrouwen op, terwijl er bij de mannen een eerste lijst van vijftien namen is opgesteld. Bertens: “Kennelijk moet je een grand slam winnen om genomineerd te worden.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden