Plus

Jordi Cruijff: 'Mijn vader is van iedereen'

Op 24 maart verloor de wereld een idool, maar Jordi Cruijff (42) verloor zijn vader. 'Mensen willen hun ei kwijt. En hij verdient het ook niet dat wij ons verschuilen.'

Jordi Cruijff: 'Zet twee Cruijffs in een kamer en het gaat altijd over voetbal' Beeld Samuel Aranda/The New York Times/HH

Vlak voordat Johan Cruijff overleed, bracht hij een week door bij zijn zoon in Israël. "Ik ben meer dan twintig jaar van huis," vertelt Jordi Cruijff, "maar toen in Israël ontbeten we samen. We dronken een kop koffie. En dan tegen de avond vroegen we elkaar wat we wilden gaan doen met eten. Van die kleine dingen meemaken met hem, dat had ik lang niet meer gehad."

"Als iemand overlijdt en je diegene daarvoor een tijd niet hebt gezien, kun je daar een slecht gevoel aan overhouden. Maar nu was er die tijd in Israël en het was heerlijk. Intens. Ik heb er bij zijn overlijden ook een rustiger gevoel aan overgehouden. En hij vond Israël prachtig."

Over voetbal
"Hij hield, net als ik, van de mediterraanse levensstijl. Van het eten. Van het weer. Tel Aviv is een stad in beweging. Het bruist. In restaurants tafelden we lang na. Een wijntje hier, een wijntje daar. Ik zag aan hem dat hij genoot. Van de tijd die hij doorbracht met zijn zoon."

Het ging in die dagen in Tel Aviv over het leven en de vergankelijkheid ervan. Over de nare kanten maar vooral ook over de mooie. En over voetbal. Natuurlijk ging het over voetbal.

"Zet twee Cruijffs in een kamer en het gaat altijd over voetbal. Of er nou wedstrijden zijn of niet. Er is altijd wel iets om over te praten. Hij volgde mijn verrichtingen in Israël zoals elke vader zijn zoon op de voet volgt. Papa wilde alles weten."

"Op die foto bij Maccabi waar we samen met Peter Bosz op staan, die ene dat we langs het trainingsveld zitten, hebben we het ook over voetbal. Over de training. Daar had hij dan een mening over. De spelers van Maccabi kende hij, want zo is hij. Hij wil van alles op de hoogte zijn."

Meest ingrijpende gebeurtenis
Ogenschijnlijk makkelijk praat Jordi Cruijff over de meest ingrijpende gebeurtenis van zijn leven. Hij is in Nederland omdat zijn club Maccabi Tel Aviv de avond erna tegen AZ zal spelen in het kader van de Europa League.

Hij loopt anoniem rond in de lobby van het hotel in Akersloot, alsof niet bijna iedereen hem heeft gezien in Nou Camp en in de Arena tijdens de indrukwekkende hommages aan zijn vader. Hij heeft best tijd voor een gesprek. "Want op een dag zo voor een Europacupwedstrijd hang je meestal toch maar wat rond."

Honderduit praat hij over Israël - 'Ik hou wel een beetje van rare voetballanden' - of over de pers in dat land. "Die mogen nergens bij hoor. Spelers moeten zo rustig mogelijk kunnen trainen vind ik. Je mag ook niet tegen ze zeggen dat ik met je praat want dan willen ze dat ook."

Nederlander
Zou hij ooit bij Ajax willen werken? "Volgens mij zijn ze daar goed voorzien. Ik heb daar niet zo'n band mee als mijn vader had. Ik voel me niet zo Nederlands als hij zich voelde. Ik heb er ook nooit gevoetbald. Tot mijn dertiende woonde ik er, ik ben nu 42. Ik heb meer met Barcelona en Spanje. In mijn paspoort ben ik een Nederlander maar het is heel gek, ik ben in mijn mentaliteit veel meer Spaans."

"En toch: met sport ben ik altijd voor de Nederlander. Maar vraag je me wie, wie is in de Nederlandse politiek, dan heb ik geen idee. Ik heb geen Nederlandse tv thuis en ik lees geen weekbladen of kranten. Af en toe lees ik weleens wat nieuws op een app."

Maar natuurlijk kreeg hij mee hoe Nederland rouwde, die dagen in maart. Droogjes: "Mijn ­vader blijkt toch geen doorsnee man te zijn geweest."

Gevoelsmens
Er was niet altijd ruimte voor zijn eigen verdriet. "Het is niet effetjes een paar weken privé uithuilen. Bij mijn vader is dat anders. Als je zou doen alsof hij niét van iedereen is, zouden we ons hoofd stoten. Er is zó veel behoefte om respect te tonen. Mensen willen hun ei kwijt. Ze willen condoleren. Ik heb gemerkt: Papa is van iedereen. En hij verdient het ook niet dat wij ons verschuilen."

Nu nog. "Elke dag word je eraan herinnerd. Elke dag heeft iemand wel een nieuw verhaal over hem. Aan de ene kant kom je daar dus nooit meer vanaf en heb je nooit echt tijd voor jezelf. Aan de andere kant geeft het me ook een trots gevoel. En dat sterkt me."

"Ik hoor vaak nieuwe anekdotes die mensen me met tranen in de ogen vertellen. Die leggen dan uit wat hij voor hun heeft betekend. Daar heb ik het dan weleens met mijn moeder over. Die kent die anekdotes ook niet eens allemaal."

Volgens hem komt doe heldenverering niet alleen maar doordat zijn vader een van de beroemdste voetballers van de wereld was.

Bepaald aura
"Hij had ook een bepaald aura over zich heen. Dat zag je op de open dagen van de foundation. Jongens en meisjes in rolstoelen die echt niet precies weten wie hij was, liepen dan naar hem toe. Die voelden zich op z'n gemak bij hem. Zo'n ­aura, dat heb ik bijvoorbeeld niet. Hij wel. Hoe dat komt? Dat is moeilijk verklaarbaar."

Jordi Cruijff is een snelle denker en een scherpe observator. Hij lijkt zachtmoediger dan zijn vader. "Ik ben een gevoelsmens. Was mijn vader ook hoor. Meer dan wie ook. Hij kon rechtlijnig zijn. In zijn werk. Maar hoe je overkomt is het één, hoe je van binnen bent, is het ander."

Het verdriet slijt, langzaam. "De clubeigenaar zei: 'Wees zo veel mogelijk bij je moeder.' Hij had ­gelijk. Dat is het belangrijkste. Voetbal is wel een afleiding, dat heeft me geholpen. Om er niet te veel aan te denken maar ook om verder te kunnen in het leven."

Misschien kijkt er wel iemand mee over zijn schouder. "Ik heb dat gevoel wel. Daar geloofde hij zelf ook in hè. Dat zijn vader bij hem meekeek. Maar ik heb hem nooit in de kerk gezien met een boekie. Ik denk dat hij wel iets meekrijgt van dingen van mij. Van dingen hier op aarde. En dat hoop ik ook wel eigenlijk."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden