Column Artikel Roze Beeld Artur Krynicki
Column Artikel RozeBeeld Artur Krynicki

Is Weghorst complotdenker? En willen we complotdenkers in Oranje?

Spaan geeft punten

Sportjournalist Henk Spaan recenseert dagelijks spelers, coaches en andere personen uit de sportwereld in de rubriek Spaan geeft punten. Reageren? h.spaan@parool.nl.

13 april: een 4 voor Wout Weghorst

Er was iemand op Twitter die achter Weghorst stond, een Dr. Simon die eerder had getwitterd: the media is the virus. Tevens pakte hij Soros aan, een antisemiet dus die Dr. Simon, zoals zoveel wappies. Helaas zitten er acht van dat soort in de Tweede Kamer. Het gezwel groeit, zeg maar.

De vraag is of we complotdenkers in Oranje willen. Of Weghorst complotdenker is, weet ik niet. In elk geval neemt hij geen afstand van zijn term ‘coronahysterie’ op Instagram. Zondag zei hij kritisch te willen kijken naar het virus en naar vaccinaties. Hoe staat hij tegenover testen? Negatief vanwege het inbrengen van microchips door Bill Gates – iets wat Forumwappies denken? Er is geen reden voor het weren van halvegaren in Oranje, wel als ze teamgenoten in gevaar brengen. Wout zal zich echt moeten schikken. Testen verplicht, dat sowieso.

Wout Weghorst. Beeld EPA
Wout Weghorst.Beeld EPA

12 april: een 9+ voor Karim Benzema

Louis van Gaal had besloten om bij Ziggo eens lekker in de contramine te gaan. Barcelona was beter, want Barcelona viel aan. Real Madrid counterde, een zwaktebod, zei Louis, die het doelpunt van Van Persie tegen Spanje in 2014 klaarblijkelijk was vergeten. Elk team dat voetballers van wereldklasse in de voorhoede heeft als Robben en Van Persie, Corso en Mazzola, Mbappé en Neymar, Benzema en Vinícius, dat níet op de counter speelt, is gek. Deze spelers zijn het efficiëntst wanneer ze ruimte krijgen. Als Mbappé en Neymar gaan combineren in het strafschopgebied, zijn ze lang zo doeltreffend niet. De twee beste elftallen van de kwartfinales in de Champions League waren PSG en Real Madrid, maar Van Gaal vond Madrid ‘niet goed’ tegen Liverpool. Madrid heeft dit seizoen negen topwedstrijden gewonnen, één gelijk gespeeld en nul verloren. Eat that, Louis.

Karim Benzema. Beeld EPA
Karim Benzema.Beeld EPA

10 april: een 9 voor Keylor Navas

Als ze in de Ligue1 iets kunnen is het keepen. Navas pakte tegen Bayern ballen en punten die niemand had verwacht, Maignan deed de zaterdag daarvoor hetzelfde toen Lille wel van PSG won. Aan die wedstrijd tegen Lille moest ik woensdagavond terugdenken. Neymar kreeg rood voor een poging tot vechten met een voor hem veel te grote Portugees. Mbappé was aan het trainen voor de wedstrijd waar het op aan kwam.

Het verschil in concentratie was enorm, vooral bij Neymar die een paar keer minder hard huilend dan normaal neerging na harde tackles van, bijvoorbeeld, invaller Boateng die we sinds Messi nooit meer serieus kunnen nemen. Neymar schreef twee assists bij op zijn gevulde scorekaart, maar wat voor een assists waren dat! Aan de eerste op Mbappé ging een lichaamsschijnbeweging vooraf die de klunzige Süle maar niet kon begrijpen. Terwijl hij stond na te denken schoot de wereldkampioen raak. De tweede beslissende pass op Marquinhos overtrof in genialiteit en techniek de eerste nog. De bal werd uitverdedigd en kwam voor de linker van Neymar terecht. Als de bal had kunnen navertellen hoe innig, met hoeveel liefde hij werd geraakt, welk traject hij aflegde en welke zoete verhalen er onderweg door zijn hoofd speelden, was dat het mooiste postmatchsprookje ooit geworden.

Je kunt natuurlijk proberen te betogen dat Bayern beter was. Dan veronachtzaam je wel de superieure klasse van Di Maria, Neymar en ­Mbappé. Zij deden namelijk ook mee, evenals Navas die Neuer met zijn reddingen van het veld blies. Met name op een kopbal van Alaba en meteen daarna het schot van Pavard: zelden stortte een keeper zich zo snel op de grond.

Keylor Navas. Beeld REUTERS
Keylor Navas.Beeld REUTERS

10 april: een 5 voor Devyne Rensch

Op RTL zeiden ze dat Dzeko niet meer zo goed was. Ze hadden duidelijk niet naar Frankrijk-Bosnië gekeken. Waarom zou je je ook voorbereiden? Vlug weg gezapt daar. Kort na het begin ging Rensch spectaculair diep een meter of vijftig van de bal verwijderd die hem dus niet zou kunnen bereiken. Onmiddellijk koos Dzeko de linkervleugel waar hij een lange baan van leeg gras aantrof. Rensch was spectaculair afwezig. In de eerste dertien minuten was Dzeko al drie keer gevaarlijk, het gevaarlijkst toen de bal hoog maar net niet hoog genoeg bij de tweede paal kwam waar hij klaarstond om in te koppen. Rensch is piepjong en ik vraag me serieus af of hij al rijp is voor dit niveau. Hij neemt vaak risico’s die hij alleen kan herstellen door een overtreding te maken. Dat deed ook Álvarez die een fractie te zachte pass van Martinez een fractie te ongeconcentreerd aannam. Overtreding. Vrije trap. Fout Scherpen, een jongen uit Emmen die heel hard puta madre riep. Er waren nog aan aantal puta madre-situaties in de vorm van gemiste kansen en een gemiste penalty. Scherpen was niet de enige schuldige aan een slordige nederlaag van Ajax.

Devyne Rensch. Beeld EPA
Devyne Rensch.Beeld EPA

10 april: een 8 voor Toby Alderweireld

Volgens Mourinho was Alderweireld na de internationale break te laat terug op de club waardoor hij tegen Newcastle niet mocht meedoen. Op beelden was te zien dat Toby donderdag meetrainde. Volgens zijn vader was hij woensdag al op de club. Mourinho is een gecertificeerde leugenaar, denk aan Rutte, die van Toby af wil zoals Rutte van Omtzigt. Ik weet een club in Amsterdam waarvoor Alderweireld een aanwinst zou zijn.

Toby Alderweireld. Beeld BELGA
Toby Alderweireld.Beeld BELGA

9 april: een 9+ voor Kylian Mbappé

Het wachten is nu op mensen die zeggen dat Haaland ook goed is, vergelijk Messi versus Ronaldo. Wat vaststaat: Mbappé is niet de Ronaldo in dezen. Net als tegen Barcelona nam het genie de zaak in handen, geruisloos voortsnellend naar de finale. Ik herinner me de term whispering death, de bijnaam van cricketer Michael Holding, een legendarische West-Indische bowler uit de jaren zeventig en tachtig. Zo beweegt Mbappé zich ook, met diezelfde lichtvoetigheid en dodelijke kracht. Natuurlijk was het niet best gekeept van Neuer toen de spits zijn eerste doelpunt maakte, maar hoe mooi raakte hij die bal niet, op de assist van Neymar. Als alles op het spel staat, is Mbappé er klaar voor. Hij leeft voor de grote wedstrijden, of het nu een WK-finale is of een wedstrijd tegen de ongeslagen Duitse kampioen in een zinderend winterwonderlandschap.

Kylian Mbappé. Beeld AP
Kylian Mbappé.Beeld AP

8 april: een 9 voor Toni Kroos

Omdat bij het kijken naar Real Madrid mijn eerste blikken uitgaan naar Karim Benzema, had ik aanvankelijk nog geen oog voor de masterclass die een meter of dertig achter de spits werd gegeven door Toni Kroos. Geef toe: wie dacht er niet dat Kroos vorig seizoen lekker aan het uitbollen was op het middenveld van Madrid? Tegen Liverpool ging Kroos tekeer in de hoogste versnelling, wat bij hem betekent dat hij in alle rust een meesterwerk creëert. Het was sneu om een beperkte figuur als Keita in zijn buurt te zien spartelen. Het middenveld van Liverpool kwam er ook na het inbrengen van Alcantara niet aan te pas tegen de weergaloze Kroos, de eveneens opgeleefde Modric en de efficiënte Casemiro. Het was niet een tactisch hoogstandje van Zidane dat Real de overwinning bracht. Dat deed de wereldklasse van Kroos.

null Beeld REUTERS
Beeld REUTERS

7 april: een 2 voor Juan Torres Ruiz

De speler die zichzelf Cala noemt, ik zag de betekenis ‘zetpil’ evenals ‘fjord’, een inham met de vorm van een zetpil en vond dat een toepasselijke naam voor een man wiens metaforen zich beperken tot stront, maakte Mouctar Diakhaby uit voor negro di mierda tijdens Cadiz-Valencia. Als iemand iets weet van mierda, is het de zetpil. Het was erg jammer dat de spelers van Valencia zich lieten intimideren om terug te keren in het veld, wat tot gevolg had dat Diakhaby op de tribune zat en de strontvlieg doorspeelde. Dinsdag maakte hij bekend dat hij het niet had gezegd, dat er geen racisme voorkwam in het Spaanse voetbal en dat hij het slachtoffer van een hetze was. Typisch het verweer dat je van een lowlife kunt verwachten. Ik heb geen illusies: zijn straf zal niks voorstellen. Het is voetbal namelijk.

Juan Torres Ruiz. Beeld Getty Images
Juan Torres Ruiz.Beeld Getty Images

6 april: een 4 voor Neymar

Of PSG tegen Lille inderdaad de wedstrijd tegen Bayern van woensdag in het hoofd had, betwijfel ik eigenlijk. Neymar liet zich daarvoor te veel opfokken. Eerst door de magistrale middenvelder André kort na rust. Er was een duel, de twee kwamen neus aan neus te staan, André lachte de Braziliaan van dichtbij vierkant uit, die hem vervolgens niet sloeg, maar wel zijn hand irritant op zijn wang legde: geel voor Neymar, niks voor André. In de laatste minuut van de wedstrijd kon hij zich weer niet beheersen. Ruzie met Djalo (20 jaar) en weer geel. Tot in de gangen toe wilde Neymar vechten met de lange Portugese verdediger. Het was een geweldige scène, die door Canal+ gretig werd uitgezonden. Lille was tactisch beter en scherper voor het doel. Neymar kreeg een kans en kopte in een geslaagde duikvlucht net naast. Gefrustreerd.

Neymar. Beeld REUTERS
Neymar.Beeld REUTERS

3 april: een 8 voor Allan Clarke

Woensdagavond begon met een foute keuze: ik zette Engeland-Polen op. De Engelsen, die later op het nippertje zouden winnen, speelden hun trage en fantasieloze voetbal, waarin ‘controle’ de hoofdzaak is. Al jaren doen ze dat, welke bondscoach er ook in functie is en toch stink ik er altijd weer in door de magische combinatie van de woorden Engeland en Wembley. Hetzelfde gebeurde in oktober 1973. Ik schreef sinds een week of zes voetbalstukjes in de Haagse Post, mijn eerste betaalde schrijfklus. Ook toen al stelde Engeland regelmatig teleur, gewezen wereldkampioen of niet. Die avond keek ik uit naar het optreden van Allan Clarke, een elegante binnenspeler die ik acht jaar daarvoor eens live had zien spelen voor Fulham op Craven Cottage. Nu was hij de vlag op de modderschuit van de vechtmachine Leeds United. Het enige memorabele dat hij die avond tegen Polen deed, was het benutten van een penalty, de Engelse gelijkmaker. Omdat ik zag dat de Engelsen met een houterige, typisch Engelse spits als Martin Chivers problemen met scoren zouden krijgen, richtte ik mijn ergernis op Herman Kuiphof, de verslaggever die naar mijn idee te vaak de foute naam bij een Engels rugnummer plaatste. Later zou ik lucht geven aan die ergernis in mijn stukje, met variaties op het thema: nieuwe bril. Herman Kuiphof schreef een ingezonden brief, waarin het woord ‘vormtief’ voorkwam. Hij zei dat de verslaggevers op Wembley vanaf grote hoogte de spelers moesten beschouwen. Een paar dagen later vertelde iemand me dat Hermans zicht er niet op vooruitging en schaamde ik me dood. Kuiphof was een aardige man.

Allan Clarke in 1972, met de FA Cup op Wembley. Beeld Getty Images
Allan Clarke in 1972, met de FA Cup op Wembley.Beeld Getty Images

3 april: een 9 voor Hugo Lloris

Op tijd weggeschakeld bij de Engelsen, zag ik halverwege de eerste helft van Frankrijk tegen Bosnië-Herzegovina Hugo Lloris een redding verrichten die, als Frankrijk het toernooi in Qatar mocht winnen, aan de basis van die eindzege staat. Het woord Banks valt vaak als een keeper er op de lijn een kopbal uithaalt. In het geval van Banks kopte Pelé die bal, Lloris moest het doen met Ahmedhodzic als kopper. Zoiets haalt de glans er een beetje af. Toch sla ik die van Lloris hoger aan dan de legendarische save in 1970. De Bosniër stond dichterbij, de kopbal was even hard. Het woord ongelofelijk doet geen recht aan het wapenfeit. Kijk hem terug! Van het spel van Griezmann voor Barcelona snap ik weinig, vergeleken met zijn dominante rol in het Franse elftal. Hij speelt als een nummer tien die zijn verdedigende werk serieus neemt. Zo achterhaalde hij woensdag de altijd gevaarlijke Dzeko na een sprint over de hele lengteas van het veld. Net als tijdens het WK van 2018 kwam Griezmann de bal niet zelden ophalen áchter het duo Pogba-Rabiot, de controleurs. Ik ben bang dat hij door Koeman wordt beknot in zijn dadendrang. Juist door die niet aflatende arbeid komt hij tot bloei. En kopte hij tot slot de winnende binnen, zijn 35ste.

Hugo Lloris. Beeld EPA
Hugo Lloris.Beeld EPA

3 april: een 8+ voor Daley Blind

In de bekerwedstrijd tegen Heerenveen deed Blind nog mee, vanaf nu moet Ajax het zonder hem stellen, te beginnen met de wedstrijd van zondag in Friesland. Ten Hag zal er het beste van hopen. Intussen kijk ik vooral uit naar PSG-Lille, vanmiddag om 17.00 uur. Verratti licht geblesseerd, PSG vooral denkend aan Bayern München. Kansen voor Lille dus.

Daley Blind. Beeld Pro Shots / Stanley Gontha
Daley Blind.Beeld Pro Shots / Stanley Gontha

2 april: een 8 voor Cesc Fàbregas

Ik zag een bewonderenswaardige uitspraak van Cesc Fàbregas over Kanté. “Helaas gaat het in het voetbal tegenwoordig vooral om je reputatie. N’Golo staat bekend om zijn loopvermogen en het heroveren van de bal, maar hij doet daarnaast van alles waar niemand het over heeft. Hij is een van de beste voetballers met wie ik heb samengespeeld.” Kanté ontbrak tegen Bosnië-Herzegovina, iets wat je terugzag aan het spel van Pogba. Kanté is tactisch namelijk een fantastische speler, maar hij is zwart en dat wordt in het voetbal zelden geassocieerd met spelinzicht, laat staan intelligentie. Bij donkere spelers heeft het voetbal eerst oog voor hun fysieke vermogens –hij is een strijder– en daarna heel misschien voor de technische vaardig­heden. Ik weet niet of Fàbregas het zo heeft bedoeld, maar het is zeker dat een witte Kanté met andere ogen zou worden bekeken.

Cesc Fàbregas. Beeld EPA
Cesc Fàbregas.Beeld EPA

1 april: een 8 voor Ferdi Kadioglu

Noa Lang schijnt al meer dan 20 miljoen waard te zijn, Kadioglu al 5 miljoen, zag ik op Transfermarkt. Nou ja, Lang scoort meer in elk geval. Aan de andere kant is Kadioglu behendiger en slimmer ‘tussen de linies’. De andere aangename verrassing was Botman, die tegen Duitsland een atypische, grote fout maakte in een direct duel met de rechterspits. Die gast snelde hem voorbij alsof hij lucht was. Botman herstelde zich tegen Hongarije, vooral met mooie openingen. Bij het ‘grote Oranje’ was er minder te bejubelen. Wat vreemd vond ik de rol van Frenkie de Jong: toen hij Blind moest vervangen, begon het te lopen voorin, terwijl ook Blind goed had gespeeld. Sommigen zeiden dat onze bondscoach Gibraltar niet had mogen bekritiseren. Hoezo niet? Zij speelden met De Barr, een idioot. Frank was zo netjes het woord ‘doorgesnoven’ te vermijden.

null Beeld Pro Shots / Paul Meima
Beeld Pro Shots / Paul Meima
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden