Plus Column

Ineens heeft hij het over boobies, poenies en een stibba

Ellen Dikker had heel lang niets met voetbal, totdat haar zoon werd gescout door Ajax. Iedere zaterdag schrijft zij in Het Parool een column over haar 'Kleine Messi'.

Ellen Dikker Beeld Wolff

Het was wel een cultuurshock. Hoe kan het ook anders? Het kind leefde in een bubbel. Keurige buurt midden in de stad. Een enclave van hoogopgeleiden en creatieven. Bakfietsvolk. Kindertjes op muziekles, zwemles en in de plusklas. Een gladgestreken milieu waar ruzies 'verschil van mening' heten. Zo'n buurt waar ouders K.U.T. en kinderen chips in plaats van shit zeggen.

En toen ging hij naar Ajax. En daar gaat het er anders aan toe. "Eey kill, sneller passen, anders ga ik je slopen!" Slik. "Kill man, wie heeft die dampoe gelaten? Ik ga je kauwen, blazen, pompen." Slik.

De eerste paar weken bij Ajax is hij stil op de terugweg in de auto. Ik probeer te vissen of hij het wel naar z'n zin heeft. Hij laat weinig los. Maar in de vierde week veert hij enthousiast op als ik vraag hoe zijn training was: "Goed! Ik heb vandaag iets gezegd in de kleedkamer!"

Ik kijk hem verbijsterd aan. Dus hij heeft vier weken lang gezwegen. Geluisterd. Geabsorbeerd. Achteraf logisch. Hij was een nieuwe taal aan het leren. Al gauw krijg ik een spoedcursus.

Hij is geen mocro maar een tatta.
Aan z'n voeten zitten patta's.
Zijn tanden heten tiffies,
En een meisje is een chickie.

Yo bro, die gast van mij heeft swag! Als hij zo begint te praten heb ik direct Ali B in da house. Maar zoals hij de taal van zijn teamgenootjes overneemt, zo kopiëren die hun grote broers. En dan heeft hij het ineens over boobies, poenies en een stibba. Als ik vraag wat dat betekent, kijkt hij me zonder knipperen aan. "Een stibba? O, dat is een stijve piemel."

En dan vraagt hij of ik z'n veters wil strikken. Ik haal opgelucht adem. Achter die stoere taal zit nog altijd mijn kleine jongen.

Misschien wordt hij iets sneller volwassen in zijn nieuwe omgeving. Maar deze bubbel, die van de kleedkamer, is wel een eerlijkere afspiegeling van de samenleving. Deze twintig jochies zijn de hele maatschappij in het klein: van Heemsteedse kakkers tot dorpse Volendammers en van stille Mocro's tot streetwise Suri's. Mooi om daar nu al kennis van te nemen.

En ik doe er ook mijn voordeel mee. Want als wij weer eens een 'verschil van mening' hebben over hoe lang hij op de Playstation zit, grijp ik fors in: "Kill, wat loop jij nou te bledderen? Tantoe snel tiffies poetsen jongen, anders gaat deze chick je slopen!"


e.dikker@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden