PlusReportage

In Sitges is de geest van Johan Cruijff vaardig over alle voetballers

Zo’n veertig mannen met nummer 14 op hun rug, onder wie Jesjua Angoy Cruijff, stonden deze week op een voetbalveld in Sitges, dichtbij Barcelona. Zij herdachten de opa van Jesjua, hun grote voetbalvriend Johan Cruijff, vijf jaar na diens dood.

Kleinzoon Jesjua Angoy Cruijff (links, in het blauwzwart) en Todd Beane (rechts onder de 4), tijdens het eerbetoon aan Johan Cruijff van de Veteranen van Sitges. Beeld Edwin Winkels
Kleinzoon Jesjua Angoy Cruijff (links, in het blauwzwart) en Todd Beane (rechts onder de 4), tijdens het eerbetoon aan Johan Cruijff van de Veteranen van Sitges.Beeld Edwin Winkels

Xavier Laporta heeft een grote fout begaan. Ruim op tijd, tegen half negen ’s morgens, kleedt hij zich om op de door de zon fel belichte betonnen tribunes van het voetbalstadionnetje Aiguadolç, in de Catalaanse badplaats Sitges. Maar de broer van voorzitter Joan Laporta van FC Barcelona is het belangrijkste vergeten: z’n voetbalschoenen.

Geen zorgen, zegt Toni Lloria, ook een van de Veteranen van Sitges en organisator van de ochtend waarmee zij de beste voetballer die ze ooit in hun midden hadden zullen eren. Toni neemt steevast een extra paar schoenen mee naar de wedstrijden van de veteranen. Voorheen waren die altijd voor Johan Cruijff; die kwam vaak zonder spullen opdagen wanneer hij kwam meevoetballen, een passie die na zijn ontslag als trainer van Barça, in 1996, ontstond.

Voor het eerst gescoord

“Ik maak echt nooit een doelpunt, want ik ben niet zo goed,” erkent Xavier Laporta na afloop van de drie wedstrijden, een minitoernooitje tussen drie geïmproviseerde ploegen. “Maar vandaag heb ik zomaar de eerste binnengeschoten.” Hij wil niet respectloos klinken, zegt hij, maar toch… “Op de dag dat ik de schoenen draag die Cruijff ook vaak aan had, scoor ik voor het eerst. Is dat toeval?”

Jesjua aan de bal. Beeld Edwin Winkels
Jesjua aan de bal.Beeld Edwin Winkels

De spelers in Sitges, de meesten ouder dan vijftig, hebben allemaal een reden om de aanwezigheid van Cruijff nog te voelen, vijf jaar na zijn dood. “Hij is onze maestro, onze God,” zegt Lloria, die Cruijff voor het eerst op zijn veertiende ontmoette, in 1973, toen de Amsterdammer zijn eerste drie maanden als speler van Barça in Sitges doorbracht voordat hij met Danny en hun dochters Chantal en Susila zijn intrek in een appartement in Barcelona nam. Lloria: “Mijn vader en hij raakten bevriend, en ik daarna ook. Hij was de peetvader op mijn bruiloft en altijd als ik hem vroeg hierheen te komen, kwam hij. Hij hield van deze wedstrijden.”

Dream Team

De laatste was op 14 november 2014. Het was een verrassing voor Cruijff, die door zijn familie onder valse voorwendselen naar het stadionnetje van Sitges was meegenomen, ze zouden er een wedstrijd van kleinzoon Jesjua bekijken, hadden ze hem gezegd. Maar wie daar op hem wachtten waren bijna alle spelers van het ‘Dream Team’ dat hij als trainer naar vier landskampioenschappen op rij én Barça’s eerste Europa Cup I had geleid. Met zijn allen gingen ze voetballen. Lloria: “In een oranje shirt, en Johan trok er ook eentje aan en zei: ‘natuurlijk speel ik mee’. Het zou de laatste wedstrijd van zijn leven zijn.”

Op een van de muren hangt sinds enkele jaren een plakkaat met een straatnaam: Passatge Johan Cruijff, nº 14. Daar worden deze ochtend, vóór de wedstrijden, twee ballonnen opgehangen, met nummer 1 en 4, en wordt een Nederlandse vlag met het portret van Cruijff overhandigd aan zijn oudste kleinzoon, Jesjua, en zijn schoonzoon, Todd Beane. “We zullen hem nooit vergeten,” zegt iemand, en er klinkt applaus.

Perfecte opa

Jesjua Angoy Cruijff is 28 jaar, was verdienstelijk amateurvoetballer zonder echt op te vallen (“Als je de naam Cruijff hebt, wordt toch altijd méér van je verwacht”) en is de jongste van de veteranen. “Ik speel al vele jaren met deze mensen, elk jaar houden ze zo’n eerbetoon, ook toen mijn opa nog leefde. Ik ben er trots op, zij hebben altijd veel van hem gehouden. Hij was een perfecte opa. Hij was altijd gelukkig, hij was er altijd voor de kleinkinderen, al kregen we soms ook wel van hem op onze kop. Ik mis hem nog elke dag.”

Cruijff is overal te zien rond het veld. Beeld Edwin Winkels
Cruijff is overal te zien rond het veld.Beeld Edwin Winkels

Na de wedstrijd doet Jesjua direct zijn shirt uit. Eronder verschijnt een enorme tatoeage op zijn borst; een stadiontribune met in het groot de letters AJAX. Daaronder: Legend. Links ervan een beeltenis van zijn opa in het shirt van Oranje, wijzend natuurlijk. Rechts in het shirt van Ajax. Geen Barça, opvallend: Jesjua is in de Catalaanse stad geboren (zijn vader is oud-Barcelonadoelman Angoy, al lang geleden gescheiden van Chantal) en spreekt nauwelijks Nederlands. “Een klein beetje,” zegt hij lachend.

Troetelkind

Op het veld is hij met zijn jeugd en snelheid in het voordeel ten opzichte van de meeste anderen. Hij is het troetelkind van de mannen. “Jess! Jess!” klinkt het voortdurend. “Neem jij de vrije trap!”

De Amerikaan Todd Beane is al sinds jaren de tweede echtgenoot van Chantal en vader van de vier jongste kleinkinderen. Ook hij speelt mee en is verheugd met het eerbetoon, met de steun en vele herinneringen ook die deze dagen uit de hele wereld komen. “Maar aan de andere kant zijn het voor de familie ook zware dagen,” zegt hij.

“Het moeilijkst is het voor Chantal, Susila en Jordi, want een vader verliezen zal tot het einde toe pijn doen. In dagen als met kerst, de vieringen of de verjaardagen van de kleinkinderen zouden we altijd een stoel met Johan erop willen, maar dat kan niet. Als familie proberen we ons op te richten, en proberen we met de wereld de legende te vieren die Johan is. Privé herinneren we ons de vader, de schoonvader en boven alles de grootvader die hij was.”

Prullaria

De legende en grootvader staat op veel van de shirts waarmee de mannen deze ochtend voetballen. In woord, maar ook in beeld. En iedereen heeft nummer 14 op zijn rug, behalve de scheidsrechter. Die heeft wel een origineel, oud Ajax-shirt aan, afkomstig uit de grote collectie van verzamelaar Jordi Roca, die wat vlaggen met foto’s aan een tribunehek heeft gehangen, en wat prullaria met Cruijff als hoofdpersoon heeft neergezet.

De Amsterdammer, die volgende maand 74 zou zijn geworden, heeft hen eigenlijk nooit verlaten, is er ook vandaag bij. Roca: “Een ochtend als deze is liefde voor het voetbal. Johan zal altijd bij ons zijn, altijd is hij hier. Elke dag leer ik nog over hem, ik zie video’s, en andere verzamelaars bellen met iets bijzonders. Het is een erfenis die mijn hele leven zal blijven.”

Zijn mooiste souvenir heeft hij niet bij zich: een pen die zijn vader, schoenmaker, in 1966 in Barcelona kreeg van een bezoeker uit Amsterdam. Op de pen staat Cruijff met de selectie van Ajax van dat jaar, en de klant voorspelt dat die Cruijff (“Mijn vader verstond zijn naam als Fliep, of zoiets, want wij hadden nog nooit van hem gehoord,” zegt Roca) de beste voetballer van de wereld zal worden. “En hij had gelijk.”

In hart en geest

Xavier Laporta hijgt uit van de laatste wedstrijd, een enkeling is geblesseerd geraakt, sommigen voetbalden zelfs met een mondkapje voor. Met de terugkeer van zijn broer Joan als voorzitter van Barça zal de geest van Cruijff ook in het Camp Nou weer meer gaan rondwaren. “Voor mijn broer is Johan altijd een referentie geweest in alles. Joan heeft het altijd gezegd: ook al is Johan hier niet meer, hij zal altijd in ons hart en onze geest voortbestaan. En bij elke beslissing die hij nu moet nemen op sportief gebied, zal hij zich de vraag stellen: wat zou Johan doen?”

Op een ochtend als deze, in het stadionnetje aan de rand van het strand waar de uitslagen van de wedstrijden er niet toe doen, met de zon die weerkaatst op de strakke Middellandse Zee, zou Johan Cruijff hetzelfde doen als deze mannen. “En nu allemaal een biertje aan de haven!” roept iemand. “Het leven vieren!”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden