PlusInterview

Hoever verruilde Ajax voor Liverpool: ‘Geen moment spijt gehad’

Amsterdammer Ki-Jana Hoever (18) begint vandaag met de voorbereiding op zijn derde seizoen bij Liverpool. De verdediger maakte anderhalf jaar geleden zijn debuut en hoopt nu een vaste waarde te worden in de selectie van de Engelse topclub.

Ki-Jana Hoever: ‘Voor mijn ouders was het niet makkelijk om mij zo jong te zien verhuizen.’Beeld Ivo van der Bent

Drie ventilatoren in het appartement van Ivan en Marianne Hoever, twee hoog in De Pijp, draaien op vol vermogen. Hun zoon Ki-Jana zit in een T-shirt en korte broek achterover geleund op de hoekbank in de woonkamer. De deuren van het balkon staan open. Zijn ouders werken aan de andere kant van de kamer aan de eettafel op hun laptop. Voor even is hun enige zoon weer thuis. Onder de trap naar de eerste etage staan de reiskoffers klaar.

De voorbereiding van Liverpool Football Club, kampioen van Engeland, op het nieuwe seizoen begint in Salzburg, vier dagen na het interview. Daar begint Ki-Jana Delano Hoever aan zijn derde seizoen als contractspeler van Liverpool. In de zomer van 2018 maakte hij de overstap van Ajax, waar hij behoorde tot de lichting van onder anderen Ryan Gravenberch, Naci Ünüvar en Kenneth Taylor, tot hij besloot om naar Liverpool te verhuizen.

Binnen vier maanden na zijn komst schoof Hoever door van het Onder 18-team naar Onder 23 en werd hij door Jürgen Klopp uitgenodigd om mee te trainen met het eerste elftal, waar Virgil van Dijk en Georginio ‘Gini’ Wijnaldum basiskrachten zijn. Hoever speelde tot nu toe vier officiële wedstrijden en scoorde ook al voor het eerste elftal, dat sinds 2019 de Champions League, ­de Europese Supercup, het WK voor Clubs en de Premier League heeft gewonnen.

Meer dan 100 duizend volgers

“Niet elke 18-jarige kan zeggen dat hij heeft meegemaakt wat ik heb meegemaakt bij ­Liverpool. Ook al heb ik die prijzen niet echt zelf gewonnen. Ik zat veelal op de tribune of op de bank, maar ik trainde vaak met die boys. Bij de Supercup en het WK voor clubs zat ik wel bij de selectie en kreeg ook een medaille. Ik kreeg geen medaille na het winnen van de Premier League. Daarvoor moet je minimaal vijf competitiewedstrijden spelen. Mijn nieuwe doel is om ook te debuteren in de Premier League.

De bekerwedstrijden waren al mooi en ik heb ook op een uitverkocht Anfield gespeeld. You’ll Never Walk Alone vanaf de tribunes heeft iets magisch.”

Het was op 7 januari 2019 dat Hoever debuteerde in het eerste van Liverpool, pas 16 jaar oud. Pa en ma zaten in Amsterdam voor de tv toen het FA Cupduel Wolverhampton Wanderers - Liverpool begon. Na zes minuten spelen stond hun zoon al klaar om in te vallen voor de geblesseerde Dejan Lovren. Moeder Marianne: “We werden gek.” Vader Ivan: “Het waren de 84 zwaarste minuten van mijn leven, haha. Vooral omdat Ki centraal moest spelen, normaal speelt hij rechtsback. Gelukkig deed hij het heel goed. Wij hebben het dus overleefd,” grapt Hoever ­senior vanachter de laptop.

Liverpool verloor de wedstrijd wel van Wolves. “Dat was natuurlijk jammer, maar voor mij blijft het een avond om nooit te vergeten. Als speler van 16 jaar in zes maanden van de Onder 17 bij Ajax naar het eerste van Liverpool. Eigenlijk niet normaal. Tijdens de busrit naar Liverpool had ik de tijd om alle appjes te lezen. Op mijn ­Instagram ging ik in een paar uur van 14 duizend volgers naar meer dan 100 duizend.

Bij Liverpool sta je echt in de spotlights,” vertelt Hoever, vernoemd naar Ki-Jana Carter, een American Footballspeler. Vader Ivan was dat vroeger ook.

Netjes op tijd

“Doe wat je op de trainingen laat zien, zei Klopp voordat ik inviel tegen Wolves. Dat deed ik. Op de trainingen zijn Sadio Mané en Mohamed ­Salah mijn tegenstanders. De eerste keer denk je: wow, dat is wereldklasse. Het was zwaar, maar ik kon ze op snelheid goed bijhouden. Dat vonden de trainers ook mooi om te zien. Ik wist dat ik niet langzaam ben, maar dat gaf wel veel vertrouwen. Ik probeer op trainingen alles wat ik zie en hoor te absorberen. Virgil en Gini helpen mij veel, net als de Nederlandse assistent-trainer Pepijn Lijnders. Zij geven tips en coachen mij ook vaak in het Nederlands. De zware stem van Virgil klinkt dan luid over het veld. Ik kijk met veel bewondering naar hem, maar ik ­focus me voor nu op de positie van rechtsback. Ik heb nog niet de bouw van een centrale verdediger voor de Premier League. Dan moet er nog een paar kilo en een paar centimeter bij, al is ­Nathan Aké niet veel langer dan ik en hij gaat waarschijnlijk centraal spelen bij Manchester City. Wie weet waar ik sta als ik 24 jaar ben en volgroeid.”

“De back-up worden van rechtsback Trent Alexander-Arnold zou mooi zijn voor dit seizoen, maar de optie verhuren is ook al ­besproken. Het is even afwachten wat er gaat ­gebeuren.”

In zijn eerste twee jaar woonde Hoever doordeweeks bij een gastgezin en in de weekenden kwamen zijn ouders over. Dan sliepen ze in hun appartement in het centrum van Liverpool. Vanaf dit seizoen gaat Hoever zelfstandig ­wonen. “In de coronaperiode heb ik ook kooklessen gekregen van de club, ik weet nu hoe ik een pasta kan klaarmaken. Gelukkig kan ik altijd op de club eten. Het zal even wennen zijn om alleen te wonen, maar mijn ouders en vriendin komen over als ze tijd hebben. In het gastgezin had ik het goed. Ze waren heel lief en lieten mij kennismaken met de Britse cultuur, die van de ‘Scousers’. Nee, ik kreeg niet elke ochtend bacon and eggs, haha. Daar ben ik geen fan van.”

“In de eerste maanden zat ik veel op mijn ­kamer. De trainingen waren intensief en het waren lange dagen op de club. Ik heb inmiddels mijn rijbewijs, maar in het begin werd ik om ­zeven uur ’s ochtends met een busje opgepikt: ik werd van alle spelers als eerste opgehaald en dus als laatste weggebracht. Dan viel ik regelmatig in slaap. Mijn lichaam moest wennen aan de intensiteit van de trainingen. Na een paar maanden voelde ik me veel fitter en sterker dan toen ik bij Liverpool kwam.”

Op zijn eerste training bij het eerste elftal leerde Hoever snel een wijze les. “Ik was op het complex van de jeugdteams toen ik naar Melwood (het trainingscomplex van het eerste elftal, red.) moest komen met de taxi. Veel spelers van het eerste elftal waren er niet vanwege interlands. Ik begon toen met een warming-up in de gym en we moesten om 11.00 uur op het veld staan. Die warming-up was pas om 10.57 uur afgelopen, maar ik was vergeten om mijn enkels in te tapen. Dus maar snel gedaan en terwijl ik mijn kicksen aantrok, kwam Daniel Sturridge naar mij toe: schiet op man, anders ben je te laat. Eenmaal op het veld zag ik Klopp en de assistenten al staan. Ik gaf ze snel een hand en ging in de kring staan. Ze zeiden toen dat ik voortaan echt op tijd moest komen. Ik ben sindsdien netjes op tijd.”

Weer in Amsterdam

Aan de muur boven zijn bed in zijn ouderlijk huis hangt een collectie vaantjes. Hoever laat ze trots zien. Ook de ingelijste foto’s waarop hij als pupil van de week in een Ajaxtenue in de Arena poseert met Ryan Babel en Dennis Bergkamp. Aan de muren in de woonkamer fotocollages in Liverpoolshirt en uit zijn jaren bij Ajax, waar hij op zijn achtste ging spelen. “Als ik nu naar Ajax kijk, denk ik niet: daar had ik kunnen staan. Ik volg Ajax natuurlijk wel, zeker omdat mijn vrienden Kenneth Taylor, Naci Ünüvar, Sontje Hansen en Ryan Gravenberch goed bezig zijn. In het plan van Ajax zou ik nu waarschijnlijk in Jong Ajax spelen. Liverpool bood mij een beter perspectief en ik heb geen moment spijt gehad van mijn keuze.”

Vrienden, familie en de buurt volgen de carrière van Hoever. “Ik kom vaak bekenden tegen als ik in de wijk rondloop of in de Van Woustraat wat ga eten. Na mijn debuut waren ze allemaal benieuwd hoe ik het vond. Ik heb hier nog vrienden die ik ken van het Berlage Lyceum. Close friends. Een aantal van hen is een keer naar ­Engeland gekomen. Dan zijn ze wel onder de indruk van wat ze zien. Dat had ik ook in het begin. Dan kom je spelers tegen en kom je in stadions die je vooral van Fifagames kent.”

Zijn linkerarm is getatoeëerd, met onder meer de namen van zijn ouders, de overlijdensdatum van zijn oma en Family. “Voor mijn ouders was het niet makkelijk om mij zo jong te zien verhuizen. Als ik klaar ben met voetballen, wil ik graag weer in Amsterdam wonen. Tegen die tijd hoop ik ervoor te zorgen dat mijn ouders niet meer hoeven te werken. Als ze tenminste willen stoppen met werken…” Hij kijkt over zijn schouder.

“Dat moeten we dan maar zien,” zegt vader Ivan. “Maar als het nog lang zo warm blijft…”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden