Plus Uit het archief

Hoe de vervanger van Piet Keizer 50 jaar geleden scoorde in de mistwedstrijd

Woensdag is het 50 jaar geleden dat Ajax thuis met 5-1 van Liverpool won, in wat nu bekend is als de 'mistwedstrijd'. In 2006, op de veerstigste verjaardag van het duel, sprak Het Parool met hoofdrolspeler Cees de Wolf. Dat interview is hieronder terug te lezen.

Liverpool-keeper Tommy Lawrence tijdens de wereldberoemde wedstrijd van 7 december 1966 Beeld anp

Ajax heeft een rijke historie. Vermaard is 7 december 1966, Ajax-Liverpool in de mist (5-1). Het eerste doelpunt was van de vervanger van Piet Keizer, de onbekende Cees de Wolf.

Hij loopt naar de koelkast. "Ook een Kriekje? Die smaak heb ik overgehouden aan mijn tijd bij KV Mechelen. Daar kwam ik wel honderd kroegen tegen op weg naar huis. Dat was echt té verleidelijk."

Hij had er de avond voor 7 december 1966 al wel stiekem op gehoopt, een basisplaats tegen Liverpool. Hij kwam Piet Keizer die dag namelijk tegen bij verzorger Salo Muller. "Piet zei: Jij speelt morgen Cees, ik ben geblesseerd.Maar je wist het nooit met Keizer. En wat die blessure nou was, ik weet niet. "

Cees de Wolf, toen zeventien, was opgevallen bij Purmesteyn. Jany van der Veen was daar trainer geweest. De Wolf mocht een proefwedstrijd spelen en tekende in de zomer van 1966 een contract (3000 gulden, zonder premies). "Keizer was mijn held. Voor de eerste oefenwedstrijd verzamelden we in de Vijzelstraat. Stond ik als jochie ineens tussen de grote mannen. "

Die dag schoot De Wolf, linksbinnen en sterke kopper, er meteen drie in. Vanaf dat moment was hij vaste bankzitter bij het eerste. "Dat was geweldig, maar je kwam er nooit in, eigenlijk. "

Gelijkspel hoogst haalbare
In de competitie mocht wisselen alleen vóór rust en bij blessures, in de Europa Cup helemaal niet. Gevolg was dat hij alleen voor de beker tegen De Volewijckers speelde. Tot Rinus Michels op 7 december in Zeist, waar Ajax op trainingskamp was, de woorden van Keizer bevestigde. "Het werd stil na die mededeling. Want Keizer of ik, dat scheelde natuurlijk een slok op een borrel. " Maar van binnen juichte hij. "Ik dacht: zo'n kans krijg ik nooit meer. " Hij schrok dan ook van de opdoemende mist toen ze naar Amsterdam reden.

Maar de wedstrijd ging door. Tegenstander was de kampioen van Engeland, onder leiding van de legendarische Bill Shankley. "We hoopten op een gelijkspel, dat leek het hoogst haalbare. " Maar binnen twee minuten lag de bal al in het net. Voorzet Sjaak Swart op het hoofd van De Wolf. Doelpunt. "Toen was alles goed. Er viel een last van me af."

Niet iedereen zag het doelpunt. "Alleen de mensen die op de houten tribunes op de wielerbaan zaten. Maar het gejuich bewoog met ons mee, terwijl we terugliepen naar de middenlijn. " Het werd 5-1. De rest is geschiedenis.

Kroeg als nekkenbreker
Na een jaar zonder andere kansen, vertrok De Wolf naar Haarlem. Hij zat nog een jaar in Amerika (Dallas Tornado) en tekende toen bij KV Mechelen. De drank gooide roet in het eten. "Ik zat altijd al vaak in de kroeg. Toen ik weer terugkwam bij Haarlem, ik was toen 25, kocht ik een kroeg. Ik dacht als ik er toch altijd al zit, kan ik er net zo goed één kopen. Dat was einde verhaal. Achteraf gezien was dat mijn nekkenbreker. "

Hij heeft jarenlang gebaald dat die wedstrijd in de mist gespeeld werd, want niemand had zijn doelpunt of hem gezien. Nu beseft hij dat de mist de wedstrijd legendarisch maakte. En dat de mensen zich daarom Cees de Wolf blijven herinneren.

Bekijk hier een fotoserie van het legendarische duel in 1966

Aanstaande donderdag zendt Fox Sport een documentaire uit over de mistwedstrijd. Bekijk hier de trailer:

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden