Column

Het WK vrouwenvoetbal en Edmonton mogen best meer aandacht krijgen

Verslaggever Annemarie Postma volgt namens Het Parool het Nederlands vrouwenelftal op het WK voetbal in Canada. Twee keer per week schrijft ze over haar belevenissen. Deze keer: de aankomst in Edmonton.

Annemarie Postma Beeld Jean-Pierre Jans

'Jij moet Annemarie Postma zijn.' Ik kijk verbaasd op naar de medewerkster van de bagageservice op het vliegveld van Edmonton. 'Your bag was the only one that didn't make it to the plane.' Maar, gaat ze vrolijk verder, hij zit op de volgende vlucht en die landt over een half uur. Samen met het Nederlands vrouwenelftal. Ik mag kiezen: wachten of thuisbezorgd krijgen, zegt ze er vriendelijk bij.

Canadezen zijn vriendelijke mensen, staat in mijn Lonely Planet-gids. 'Allemaal?' had ik het meisje naast me in het vliegtuig gevraagd. 'Ja, en als je iemand ontmoet die niet aardig is, dan is die waarschijnlijk half-Amerikaans.'

Ik besluit te wachten en met een onkostenvergoeding in mijn ene hand en een consumptiebon in de andere loop ik terug naar de aankomsthal, waar zich inmiddels een groepje cameramensen plus fotografen heeft verzameld. Achter een strak lint staan vier jonge meiden van Nederlandse afkomst, uitgedost in oranje kleren. Ze kijken al maanden uit naar het WK. Ze zijn voor Nederland, maar ook voor Canada, behalve als Canada tegen Nederland moet.

Er wordt veel aandacht geschonken aan het toernooi, zegt een medewerkster van het vliegveld. En dat is maar goed ook, zegt ze, want Edmonton, waar Nederland zaterdag de eerste van drie groepswedstrijden speelt, mag best meer aandacht krijgen.

Ik zeg haar dat Lonely Planet adviseert vooral om de stad heen te rijden. Ze schudt haar hoofd, loopt weg, en komt terug met een stapel folders. In mijn ooghoek zie ik de Nederlandse speelsters door de deur komen. Ze passeren de vier meiden, die zo druk met hun vlaggetjes aan het zwaaien zijn dat ze vergeten handtekeningen te vragen. Ik kap het verhaal over een winkelcentrum met indoor zwembad en zeehondenshows af en loop naar de bagageband, waar ik vrolijk word begroet door speelsters.

Eindelijk, ze zijn er. En mijn tas ook. Het WK kan beginnen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden