PlusAchtergrond

Het tweede wielerleven van Tom Dumoulin begint zondag

Tom Dumoulin (30) is zondag weer écht wielrenner. Traditioneel is de Ronde van Zwitserland de ultieme voorbereiding op de Tour de France, maar Dumoulin gebruikt de rittenkoers juist in aanloop naar het grote doel: 28 juli, de olympische tijdrit.

Tom Dumoulin vorig jaar in de tijdrit in de Tour de France naar La Planche des Belles Filles. Hij werd ondanks zijn gebrekkige voorbereiding tweede.  Beeld ANP
Tom Dumoulin vorig jaar in de tijdrit in de Tour de France naar La Planche des Belles Filles. Hij werd ondanks zijn gebrekkige voorbereiding tweede.Beeld ANP

Wereldkampioen Julian Alaphilippe is er. Net als oud-Girowinnaar Richard Carapaz. Adam Yates ook. Mathieu van der Poel zal ongetwijfeld nog wel iets geks of spectaculairs doen. Maar de internationale ogen zijn morgen, bij het begin van de Ronde van Zwitserland, toch echt gericht op Tom Dumoulin. De wielrenner Dumoulin keert terug na een pauze, waarin hij onderzocht wat de mens Dumoulin met zijn leven wilde. De conclusie was: fietsen, weer heel hard fietsen.

Grote liefde

In Frauenfeld gaat hij dat proberen. Een tijdrit op dag 1 om zijn rentree te vieren, hoe kan het ook anders. Dumoulin werd in de loop der jaren een complete ronderenner, maar het directe gevecht met zichzelf en de klok zal altijd zijn grote liefde blijven. Niet voor niets heeft hij na zijn ­comeback maar één concreet doel gesteld: de olympische tijdrit in Tokio op 28 juli, op een glooiend parcours dat voor hem ontworpen lijkt.

Toch was het meer dan liefde, die keuze voor de tijdrit. Het is óók een praktische afweging. Geen ander onderdeel in het wielrennen is specifieker voor te bereiden dan de strijd tegen de klok. Zeker als je, zoals Dumoulin het nu doet, je volledige focus kunt houden op één wedstrijd. Het is ook precies de reden dat zijn naaste begeleiders bij Jumbo-Visma reële mogelijkheden zien om het project te laten slagen. Want dat is toch de grote vraag: kan dit allemaal wel? Eerst zo in de put zitten, jaren niet constant op topniveau presteren en dan tóch na een break van maanden het uiterste uit jezelf halen?

Routine terugkrijgen

Het optimisme is gebaseerd op wat hij in het ­verleden al liet zien. Simpel gezegd: Dumoulin heeft minder tijd nodig om ‘top’ te worden dan de doorsnee topsporter. Het ultieme bewijs op dat vlak was de tijdrit vorig jaar in de Tour naar La Planche des Belles Filles. In de schaduw van Primoz Roglic, die toen op dramatische wijze de eindzege verspeelde, werd ­Dumoulin tweede achter Tadej Pogacar. Gezien zijn tamelijk gebrekkige voorbereiding op die Tour was dat een klein wonder.

In hoeverre is de Ronde van Zwitserland nu een graadmeter voor eventueel succes in Tokio? Dat moeten we vooral niet overschatten, al zal Dumoulin in de twee tijdritten volle bak gaan. Intern is al uitgesproken dat het resultaat niet heilig is. Alles staat in dienst van Tokio, al is dat natuurlijk relatief. Twee slechte tijdritten zijn vanzelfsprekend slecht voor het gevoel en de moraal. Maar belangrijker is dat Dumoulin weer zijn routine krijgt op dagen van tijdritten. Het moment van eten, de koeling van het lijf, de feeling met de tijdritfiets. Zaken die het verschil kunnen bepalen.

Echt representatief zijn de twee tijdritten in de Ronde van Zwitserland niet. Simpelweg omdat ze heel anders zijn dan die in Tokio, waar het 44,2 kilometer lang steeds op en af zal gaan. De Zwitserse ouverture is morgen vrijwel vlak en slechts 11 kilometer lang. De tweede, op dag 7, is ruim 20 kilometer op een atypisch parcours: vanuit de start 10 kilometer (gemiddeld 6,5 procent) klimmen en daarna een afdaling, inclusief haarspeldbochten. Kortom: een parcours waarbij het maar zeer de vraag is of een tijdritfiets wel voordelen biedt. Om te winnen is een ‘gewoon’ exemplaar waarschijnlijk raadzamer. De andere kant is dat Dumoulin juist zo veel mogelijk wedstrijdkilometers op zijn tijdritfiets wil maken. Hij gaat die afweging zelf maken.

Voorop staat dat Dumoulin blij is om weer een wedstrijd te rijden. De laatste keer dat hij dat deed, was op 27 oktober, een dag voor zijn opgave in de Ronde van Spanje, toen zijn hoofd en lijf leeg waren na een voor hem slopend seizoen.

In zijn tweede leven als wielerprof moet het voor Dumoulin draaien om de mooie kanten van het topsportleven in plaats van de zwarte kant van de druk en de verwachtingen. Hoogtestages moeten leuk en inspirerend zijn, in plaats van ballast.

Vorige week zat hij op hoogte in het Italiaanse Livigno. Ten teken dat zijn nieuwe wielerleven, al weet niemand nog voor hoelang, écht weer begonnen is. Zoals hij het zelf zegt, horend bij zijn nieuwe houding: “Het kan mislukken ja, maar dat zien we dan wel weer.”

Twee tijdritten, één finish bergop

Tom Dumoulin krijgt dus twee tijdritten voorgeschoteld in de Ronde van Zwitserland, tijdens de eerste en de zevende dag. Verder is het vanzelfsprekend veel klimmen. Rit vijf is een bergetappe met finish bergop. Ook op de slotdag (tijdens etappe acht) moet er flink worden geklommen. Verder staan er veel zogenoemde overgangsritten op het menu waar Mathieu van der Poel ­ongetwijfeld vrolijk van zal worden. De Ronde van Zwitserland beleeft zijn 85ste editie. Vorig jaar werd de wedstrijd vanwege de coronapandemie niet verreden. De Colombiaan Egan Bernal was in 2019 de laatste winnaar, in opmaat naar zijn Tourzege van dat jaar.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden