Henk Spaan. Beeld
Henk Spaan.

Het onvolprezen vernuft van N’Golo Kanté

PlusSpaan geeft punten

Sportjournalist Henk Spaan recenseert dagelijks spelers, coaches en andere personen uit de sportwereld in de rubriek Spaan geeft punten. Reageren? h.spaan@parool.nl

2 april: een 8 voor Cesc Fàbregas

Ik zag een bewonderenswaardige uitspraak van Cesc Fàbregas over Kanté. “Helaas gaat het in het voetbal tegenwoordig vooral om je reputatie. N’Golo staat bekend om zijn loopvermogen en het heroveren van de bal, maar hij doet daarnaast van alles waar niemand het over heeft. Hij is een van de beste voetballers met wie ik heb samengespeeld.” Kanté ontbrak tegen Bosnië-Herzegovina, iets wat je terugzag aan het spel van Pogba. Kanté is tactisch namelijk een fantastische speler, maar hij is zwart en dat wordt in het voetbal zelden geassocieerd met spelinzicht, laat staan intelligentie. Bij donkere spelers heeft het voetbal eerst oog voor hun fysieke vermogens –hij is een strijder– en daarna heel misschien voor de technische vaardig­heden. Ik weet niet of Fàbregas het zo heeft bedoeld, maar het is zeker dat een witte Kanté met andere ogen zou worden bekeken.

Cesc Fàbregas. Beeld EPA
Cesc Fàbregas.Beeld EPA

1 april: een 8 voor Ferdi Kadioglu

Noa Lang schijnt al meer dan 20 miljoen waard te zijn, Kadioglu al 5 miljoen, zag ik op Transfermarkt. Nou ja, Lang scoort meer in elk geval. Aan de andere kant is Kadioglu behendiger en slimmer ‘tussen de linies’. De andere aangename verrassing was Botman, die tegen Duitsland een atypische, grote fout maakte in een direct duel met de rechterspits. Die gast snelde hem voorbij alsof hij lucht was. Botman herstelde zich tegen Hongarije, vooral met mooie openingen. Bij het ‘grote Oranje’ was er minder te bejubelen. Wat vreemd vond ik de rol van Frenkie de Jong: toen hij Blind moest vervangen, begon het te lopen voorin, terwijl ook Blind goed had gespeeld. Sommigen zeiden dat onze bondscoach Gibraltar niet had mogen bekritiseren. Hoezo niet? Zij speelden met De Barr, een idioot. Frank was zo netjes het woord ‘doorgesnoven’ te vermijden.

Ferdi Kadioglu. Beeld Pro Shots / Paul Meima
Ferdi Kadioglu.Beeld Pro Shots / Paul Meima

31 maart: een 9 voor Cody Gakpo

Er was gisteravond één voetballer die alles beloofde voor de toekomst en het EK: Cody Gakpo. PSV wil cashen voor Malen, las ik. Hij lijkt me, gezien Gakpo, niet de aangewezen sleepboot om de zilvervloot Eindhoven binnen te loodsen. Of het goudschip, hoe de metafoor in het voetbal tegenwoordig mag luiden. Gakpo speelde met Jong Oranje een prachtige wedstrijd met een assist, een verdiende penalty en twee mooie doelpunten. Ik heb hier al eerder over het immense talent geschreven, de elegantie, de snelheid, die fantastische rechtervoet. Hij draaide ze met het grootste gemak naar binnen, de afgepaste voorzetten. Vergelijk Wijndal ermee, de knoestige De Jong en de, gisteravond, kansen missende Klaassen. Een kwartier voor tijd kwam Babel. Gakpo was elders helaas. Toen was er de schok van Blinds blessure. De kunstenaar Armando en zijn ‘schuldige landschappen’ kende nog geen kunstgras.

Cody Gakpo. Beeld Pro Shots / Paul Meima
Cody Gakpo.Beeld Pro Shots / Paul Meima

30 maart: een 6 voor Dani de Wit

Wat liefde voor de loopactie betreft, lijkt De Wit op Klaassen. Dan stopt de vergelijking. Dani moet het hebben van een ruwe bolster. Bij Jong ­Oranje wordt meer van hem verwacht dan hij te bieden heeft. Wat zou ik hem zich graag zien opofferen voor Brian Brobbey.

Van de Looi is een coach die Brobbey tot zijn beschikking heeft. De spits maakte dit seizoen voor Jong Ajax en Ajax 1 in alle competities 14 doelpunten met 6 assists. Van de Looi zet hem op de bank. Dat is geen eigenwijsheid meer. Dat is zelfdestructie. De coach van Jong Oranje is geen trainer voor de wereldtop. Hij is vooral goedkoop. De top van de KNVB herkent in hem veel van zichzelf. Tekortschieten als het erop aankomt. De spelers van Oranje hadden rugdekking nodig vorige week. Gudde en Hoogma doken weg.

Dani de Wit. Beeld Pro Shots / Paul Meima
Dani de Wit.Beeld Pro Shots / Paul Meima

29 maart: een 8 voor Paul Pogba

Leek het Nederlands elftal ondanks de 2-0 tegen Letland doordrenkt van chagrijn, zo professioneel opereerden de Fransen in Kazachstan (0-2). Met name Pogba voetbalde met een vergeten spelvreugde. We kunnen Memphis geen gebrek aan inzet verwijten, maar het was een robotachtige energie waarmee hij keer op keer op doel schoot. Het lijkt alsof het Nederlands elftal aan een Qatardepressie lijdt, nu de spelers niet alleen het doelwit zijn van bevlogenen die het opnemen voor de arbeidsmigranten in de Golf, maar ook populistisch rechts aan het janken is geslagen over maatschappelijk onrecht waarover je ze verder nooit hoort. Het humeur waarmee Wijnaldum en vooral Memphis op hun wissels reageerden, zie ik niet los van de hypocrisie die ze in een deel van de kritiek herkennen. Als ze niks zeggen, krijgen ze hoon, uiten ze zich wel, is de tekst niet goed.

Paul Pogba. Beeld AP
Paul Pogba.Beeld AP

27 maart: een 8 voor Georginio Wijnaldum

Het kafalasysteem behelst een arbeidsrechtelijke aberratie, waarvan arbeidsmigranten in de zeven ­lidstaten van de Arabische Emiraten, plus Qatar, Bahrein, Oman, Saoedi-Arabië, Libanon en Koeweit, het slachtoffer zijn. Ze moeten bij binnenkomst in die landen hun paspoort afstaan aan de werkgever of aan de ronselaars die hebben bemiddeld tussen de migrant en zijn nieuwe baas. Het systeem maakt ze de facto tot slaaf. Ze kunnen ontslag nemen noch het land verlaten, want zonder paspoort ben je kansloos. Het is niet zo vreemd dat de internationale vakbond, de International Trade Union Confederation, het WK 2022 aangreep om aandacht te vragen voor deze misstand. In Hard gras 96 (2015) zei een vertegenwoor­diger van de ITUC tegen Judith Spiegel dat dit hun politiek was bij grote sportevenementen. WK’s en Olympische Spelen zijn de beste marketingmogelijkheden bij het vragen naar aandacht voor mensenrechten. Intussen deden in Nederland al snel getallen de ronde. ‘Honderden doden bij stadionbouw in Qatar’, luidden krantenkoppen alom. Het vreemde was dat in Qatar nog geen steen op de andere lag bij de bouw van nieuwe stadions. ‘Strikt genomen is dat zo,’ zei een woordvoerder van de internationale vakbond op 20 juni 2015 in de NRC. Maar er werden wel wegen en hotels gebouwd ten behoeve van het WK, dus vandaar dat cijfer. Met die getallen blijft het een rommeltje. Ik heb het stuk in The Guardian van een maand geleden, waarin het cijfer van 6500 doden prominent wordt genoemd, nog eens zorgvuldig gelezen. Het gaat om 6500 doden onder migranten sinds 2010, toen Qatar het WK kreeg toegewezen. ‘Terwijl de overlijdensakten niet zijn ingedeeld naar beroep of werkplek, is het waarschijnlijk dat veel overleden arbeiders werkzaam waren bij infra­structuurprojecten voor het WK,’ aldus een woordvoerder van de mensenrechtenorganisatie Fair­Square Projects in die krant. ‘Waarschijnlijk’, het staat er echt. Even verderop in hetzelfde stuk: ‘Er zijn 37 doden gevallen onder arbeiders die direct betrokken waren bij de bouw van WK-stadions.’ Intussen heeft de ITUC voor elkaar gekregen dat de kafala in Qatar sinds januari 2020 is afgeschaft, al kun je twijfelen aan de naleving. Ook is er sprake van internationale aandacht voor de schending van mensenrechten in Qatar, zie de demonstraties van de Noorse en Duitse nationale elftallen en het voorgenomen statement van Oranje. Het WK is gekocht door Qatar, dat staat vast. Het was een resultaat van grootschalige corruptie in de bende die Fifa heet, waarvan een flink aantal bestuurders inmiddels geschorst is of gevangen zit. Om deelnemende ­voetballers met deze schuld te belasten gaat me veel te ver.

Georginio Wijnaldum. Beeld ANP
Georginio Wijnaldum.Beeld ANP

27 maart: een 8 voor John van ’t Schip

Niet dat ik geconcentreerd naar Spanje-Griekenland heb gekeken. Toch nam de aandacht toe naarmate Spanje wanhopiger begon aan te vallen. Af en toe veerde ik op bij een shot met Van ’t Schip en Winter. Aan de Spanjaarden en een dag eerder aan de Fransen kon je goed zien hoe vervelend het voetballen tegen mindere elftallen kan zijn, al is gelijk spelen beter dan kansloos met 4-2 klop krijgen.

John van 't Schip. Beeld REUTERS
John van 't Schip.Beeld REUTERS

27 maart: een 4 voor Steven Berghuis

Dus Dumfries mocht niet meedoen, omdat Berghuis de bal in zijn voeten wil hebben. Rare redenering, zeker als je zag hoe Berghuis weer eens door de mand viel. Bank voor hem, basis voor Dumfries? Hoop doet leven.

Steven Berghuis. Beeld ANP
Steven Berghuis.Beeld ANP

26 maart: een 4 voor Memphis Depay

Waarom heeft De Boer Memphis niet gewisseld in de rust? Angst? Rudi Garcia haalde hem er tegen Paris Saint-Germain na een uur uit wegens wanprestatie. Waarom heeft niemand Botman even gebeld, die elke dag traint met Yilmaz? Hij is gewoon een topspits die iets meer aandacht zou verdienen, niet? Is Lille sowieso gescout? Çelik is aanvallend goed, maar kwetsbaar in duels. Zetten ze Malen tegenover hem, geen buitenspeler. In de studio wordt zonder blozen geroepen dat Nederland ‘dit Turkije’ moet oprollen. O ja? Söyüncü hoort bij de beste ­centrale verdedigers in de Premier League, Kabak is 20 jaar en staat in de basis bij Liverpool. Wat doet Berghuis in Oranje met Bergwijn op de bank? Waarom speelt Krul in hemelsnaam? Straks krijgen we te maken met Haaland en Ødegaard. ­Nederland tweede in de poule? Op deze manier niet.

Memphis Depay. Beeld Pro Shots / Thomas Bakker
Memphis Depay.Beeld Pro Shots / Thomas Bakker

25 maart: een 9+ voor Burak Yilmaz

De analisten hadden al voor de wedstrijd hun Álvarez gevonden in De Roon, maar dat was geen nieuws. Dat pesten houdt niet op. Dat Memphis geen vrije trappen moest nemen, omdat hij uit vorm is: wisten zij veel. (Zondag werd hij tegen PSG na een uur gewisseld, met een 3 van France Football als beloning.) Zoals hij in de 52ste minuut een bal weggaf aan een Turk die op drie meter afstand stond, zei alles. Ik werd er chagrijnig van, zeker gezien de hoeveelheid grappen over Qatar op Twitter. Even was er een opleving door de fantastische aanname van Klaassen voor de 3-1, maar toen stond Burak Yilmaz, een soort Turkse Benzema, weer op alsof hij wilde zeggen: “Memphis naar Barcelona, naar PSG? En ik dan?” Gelijk had hij met zijn hattrick. Ik had Memphis die penalty nooit laten nemen.

Burak Yilmaz. Beeld REUTERS
Burak Yilmaz.Beeld REUTERS

24 maart: een 5 voor Ole Gunnar Solskjaer

Ik zag een filmpje van een invloedrijke Manchester Unitedfan op YouTube. Het was meer dan een miljoen keer bekeken. De man stelde vast dat het voetbal even shit was als onder Mourinho, die eruit werd geknikkerd wegens het antivoetbal dat niet ‘des Uniteds’ was. Ik sta erbij stil, omdat ik uitga van een halve finale Ajax-Manchester United in de Europa League. Leicester City droogde zondag United af in de FA Cup. Ajax speelt anders, niet met drie man achterin en twee aanvallende backs, maar het zou erop kunnen lijken met Álvarez terugzakkend tot centraal achterin. Het grote probleem van United is de negatieve benadering van het voetbal met hun verachtelijke back six. Altijd weer die twee controleurs op het middenveld, van wie Fred nog slechter is dan Matic. Als Solskjaer niet overstag gaat, kan Ajax ook dit team aan.

Ole Gunnar Solskjaer. Beeld REUTERS
Ole Gunnar Solskjaer.Beeld REUTERS

23 maart: een 4 voor Oussama Idrissi

Een van de sterkste punten van dit min of meer nieuwe Ajax, het tweede door Ten Hag gesmede elftal met mogelijkheden, is de saamhorigheid. Tagliafico is er zo een die door een muur gaat om zijn teamgenoten te beschermen. Martínez en Álvarez beschouwen medespelers als bloedbroeders. Davy Klaassen geeft twee longen voor het elftal. Van Tadic denk je soms: probeer het zelf eens. Overmars zal het niet bewust hebben gedaan, maar karakterologisch sluiten die persoonlijkheden mooi op elkaar aan. Toen liet hij Idrissi naar Ajax komen, een journeyman player bij uitstek. De essentie van de reislustige is dat het oog meteen na aankomst alweer op het vertrek is gericht. Zo’n speler schiet dus altijd zelf, ook als er een teamgenoot zichtbaar vrij voor het doel staat. Als ik Traoré was geweest, had ik zondagavond na afloop minstens met geweld gedreigd.

Oussama Idrissi. Beeld Pro Shots / Toon Dompeling
Oussama Idrissi.Beeld Pro Shots / Toon Dompeling

22 maart: een 7+ voor Teun Koopmeiners

Niet dat Koopmeiners fantastisch speelde tegen PSV. In het eerste kwartier leed hij twee keer balverlies, de tweede keer bijna fataal, en na 21 minuten passeerde Dumfries hem op diens overbekende manier van doordrukken. In de 27ste minuut verloor de aanvoerder van AZ opnieuw de bal. De verbaasde constatering van de verslaggever dat Koopmeiners niet was geselecteerd voor Oranje, wekte mijn verbazing dan weer. Iedereen weet wel iemand die ten onrechte niet of wel is geselecteerd door Frank de Boer. De namen van Weghorst en Babel vallen elk uur. Na afloop vertelde Koopmeiners teleurgesteld te zijn dat De Boer hem niet had gekozen. Ik noem andere middenvelders: Klaassen, De Roon, Gravenberch, De Jong en Wijnaldum. Is Koopmeiners beter dan die vijf concurrenten, die allemaal op een hoger niveau spelen? Hij is realistisch genoeg om die vraag niet bevestigend te beantwoorden.

Teun Koopmeiners. Beeld Pro Shots / Jasper Ruhe
Teun Koopmeiners.Beeld Pro Shots / Jasper Ruhe

20 maart: een 5 voor Stanley Brard

Het hoofd jeugdopleiding van Feyenoord stuurde e-mails waarin hij het ontslag bepleitte van bepaalde medewerkers, per ongeluk naar die medewerkers zelf. Dan weet je één ding zeker: een laptoptrainer is Brard niet. Het zijn de modernisten op het nieuwe Varkenoord die hij wil lozen.

De voormalige linksbuiten van Cruijff maakt intussen dezelfde fouten die meer dan tien jaar geleden uit Johans naam op de Toekomst met verve werden begaan. Daar knikkerden Jonk, Jongkind en Bergkamp allerlei capabele mensen uit de opleiding wegens ideologische verschillen: Fred Grim, Michel Kreek, Casimir Westerveld, Robin Pronk en talloze anderen die ik nu vergeet. Ik herinner me de fysiotherapeute van de A1, andere fysio’s die werden ontslagen of weggepest omdat ze wel eens een vraagteken plaatsten vanuit hun expertise. Dat laatste gold ook voor de teamdokter, Goedhart, die weigerde zijn verantwoordelijkheden over te dragen aan een of andere Zuid-Afrikaanse fitnesstrainer.

Het was een drama, mede veroorzaakt door een gebrek aan intellectuele bagage bij de leiding. Intussen is een aantal van de verbannen trainers en opleiders door Overmars teruggehaald. Jonk en Bergkamp zijn verdwenen en spreken niet meer met elkaar. Feyenoord zou die affaire grondig moeten bestuderen, maar dat gaan ze niet doen want een gebrek aan bagage is in de voetbalwereld een structureel probleem. Een van Brards vertrouwelingen is Cor Adriaanse, een ervaren trainer die bij Den Bosch de jonge Van Nistelrooij al onder zijn hoede had. Zo’n oude rot moet je er gewoon bijhouden. Hetzelfde geldt voor Taument. Laat intussen de beter opgeleide moderne trainers en performancecoaches hun werk doen. Mijn welgemeende advies? Zet iemand naast Brard die de taak heeft oud en nieuw samen te brengen. Wie daar niet tegen kan en blijft doorzeuren, gaat vanzelf weg.

Stanley Brard  Beeld Pim Ras
Stanley BrardBeeld Pim Ras

20 maart: een 4 voor José Mourinho

Je kon erop wachten. Twee weken geleden zei Mourinho: “Het is een voorrecht deze spelers te mogen coachen.” Ze waren beter dan die van Manchester United, vond hij. Gisteravond, na de nederlaag tegen Zagreb, zei hij: “Mijn team verzuimde niet alleen het elementaire voetbal mee te nemen naar de wedstrijd, maar ook wat je in het leven zelf nodig hebt.”

De uitschakeling lag dus niet aan zijn eeuwige schuiven met spelers –dan Ndombele wel, dan weer niet, dan Dele Alli in het kolenhok, dan eruit, dan Alderweireld in de verdediging, dan Sanchez– en het wisselen van systeem, maar aan de spelers die hij had opgesteld. Vijftien miljoen schijnt de parvenu te verdienen. Weggegooid geld.

José Mourinho. Beeld  REUTERS
José Mourinho.Beeld REUTERS

20 maart: een 8 voor Davy Klaassen

Nu wacht AS Roma. Schouderophalend heb ik het verwerkt. Zesde staan ze in de Serie A. Zaniolo, hun beste speler, is aan het terugkomen van een gescheurde kruisband. Ik kan de naam noemen van Lorenzo Pellegrini, ook een klasbak. En Dzeko. Goed, man.

Gezien de wedstrijden tegen Young Boys en Lille die vijf jaar geleden nog bananenschillen hadden kunnen zijn, heb ik er het volste vertrouwen in dat Ajax de halve finale haalt. Het elftal is een uitstekend gecoachte eenheid. Op het veld staan steeds spelers op die onbaatzuchtig gaan sleuren, zoals donderdag Davy Klaassen. Nu scoorde hij niet, maar bij corners was hij het vaak die de bal wegkopte. Tactisch lopen de Italianen niet voorop, zeker niet vergeleken met Ten Hag, een van de modernste trainers van het moment.

Davy Klaassen. Beeld Pro Shots
Davy Klaassen.Beeld Pro Shots

19 maart: een 8 voor Kai Havertz

Uiteindelijk won het kapitaal van de werkende stand. Atletico Madrid, nogal uit vorm, kon alleen in het begin de energie opbrengen die nodig was om de nieuwe rijken van Chelsea ongerust te maken. Dat Saúl en Gimenez allebei een gele kaart nodig hadden om Havertz te beteugelen, moet de 21-jarige Duitser als een compliment hebben opgevat. Ik zeg het fluisterend: Tuchel begint te renderen. Havertz excelleerde tussen de linies en Ziyech, die volgens L’Equipe zijn beste wedstrijd speelde, durfde eindelijk zijn passes met risico te laden. In de 47ste minuut gaf hij een Stengsbal met buitenkant links op Werner, die helaas alleen voorin was. Gedurende de tweede helft voedde Hakim Werner nog een paar keer. Tuchel begrijpt inmiddels dat je, met twee controlerende middenvelders, voorin creativiteit nodig hebt om te scoren. Ziyech en Havertz zijn twee linksbenigen met kunstzinnige voeten.

Kai Havertz. Beeld EPA
Kai Havertz.Beeld EPA

18 maart: een 9 voor Karim Benzema

Toen ik eens bij Rondo op de onderschatting wees van Benzema en de grote rol die hij speelde in het laten schitteren van Ronaldo, werd ik net niet uitgelachen. Vooral Wim Kieft, met zijn eeuwige boy crush op de ijsbader, trakteerde me op zijn geamuseerdheid. Terwijl wij ons nu afvragen of die ijsbaden wel zo gezond zijn, blinkt Benzema de ene wedstrijd na de andere uit met zijn technisch meesterschap dat hem op 33-jarige leeftijd tot de beste centrumspits van Europa maakt. Dinsdag bereikte hij opnieuw een hoogtepunt en dan heb ik het niet over zijn doelpunt. Met het gemak van de pleintjesvoetballer plukte hij de bal van de voeten van De Roon, weerstond aan de zijlijn de aanvallen van drie Atalantaspelers om de bal haarzuiver uit het kluwen te sturen in de voeten van een medespeler. Wat een voetballer.

Karim Benzema. Beeld REUTERS
Karim Benzema.Beeld REUTERS

17 maart: een 10 voor Lionel Messi

Dit wordt weer zo’n Ronaldo-Messistukje. Ronaldo maakte deze week drie doelpunten tegen Cagliari, een ploegje onderin de Serie A. Hij verbrak een of ander record van Pelé en weigerde na afloop met de pers te praten. Pelé noemde zijn naam op Instagram. Dat streelde de goalgetter. Messi zag ik maandagavond scoren tegen een ploegje onderin La Liga. Messi houdt van voetballen, Ronaldo van statistieken en ijsbaden. Messi ­verwarmt, Ronaldo verkilt. Messi breekt ook records, maar het is het doelpunt tegen Huesca waarover we praten, dat we ons zullen blijven herinneren. De aanname waarmee hij de bal rond een tegenstander stuurde, een paar tussenpassen, de tegenstander die niet durft in te stappen en de draaiende bal naar de rechterbovenhoek. Wie kan zoiets? Alleen Messi. Ik heb mededogen met Ronaldo, die moet leven en voetballen in de tijd van Messi.

Lionel Messi. Beeld AFP
Lionel Messi.Beeld AFP

16 maart: een 8 voor Ángel di María

Ik zou als voetballer nooit tekenen voor Marseille. De invloed van de georganiseerde misdaad, die de ongeorganiseerde ultra’s manipuleert, is te groot. Ik herinner me de Argentijn Lucho González, een begaafde middenvelder, die maar niet tot wasdom kon komen in de Franse havenstad. Misschien hielpen de inbraken in zijn huis tijdens de wedstrijd niet mee. Hij vertrok, weggepest.

Een Nederlandse voetballer in het buitenland gaf per maand meer dan tienduizend euro aan beveiliging uit, onder andere aan een bewapende wacht in huis na tien uur ’s avonds. Het is een beetje naïef van PSG dat ze na de inbraak bij de gezinnen van Di María en Marquinhos, nu pas voor security gaan zorgen. Aan de andere kant: bij Di María werd voor een half miljoen aan juwelen gestolen. Wie dat kan uitgeven zou misschien voor zijn eigen veiligheid kunnen zorgen.

Ángel di Maria. Beeld AFP
Ángel di Maria.Beeld AFP

15 maart: een 8 voor Ronald de Boer

Het liep al tegen het einde van de uitzending toen ESPN zaterdagavond tegen elven met een onverwachte volte-face kwam ten opzichte van Edson Álvarez. Het sonore, redelijke geluid van Ronald de Boer vulde de ruimte. Terwijl Arnold Bruggink zwijgend tegenover hem zat, die ging hier zijn handen nog niet aan branden, kwam Ronald tot de slotsom dat Álvarez in de Europese wedstrijden voor Ajax ‘goud waard’ was.

De beeldredactie had de fragmenten klaargezet die na afloop van Ajax-Young Boys onzichtbaar waren gebleven. We zagen die eerste diepe bal na 17 seconden, de Krol-tackle en de betrokkenheid bij twee doelpunten, dit alles bekrachtigd met de doorslaggevende statistieken. Alsof Ten Hag het erom deed, kreeg Álvarez zondag de opdracht om in de eerste helft zo veel mogelijk in het strafschopgebied van PEC te komen. De trainer antwoordde met zijn coaching.

Ronald de Boer. Beeld ANP
Ronald de Boer.Beeld ANP

13 maart: een 9 voor Edson Álvarez

Antony deed een mooie De Niro toen hij terecht werd gewisseld door Ten Hag. “Ik? Heb je het tegen mij? Heb je het echt tegen mij? Tegen wie zou je het anders kunnen hebben dan? Ik ben hier de enige, niet? Heb je het serieus tegen mij?” Hij nam zijn tijd om het kwartje te laten vallen. Een bijkomend probleem is dat verongelijktheid Antony niet zo goed staat. Het is geen aantrekkelijke grimas die hij tentoonspreidt. Ik vroeg me af wie Antony zelf zou hebben gewisseld: Neres, die wel goed en scherp speelde? Tadic, de motor van elke aanval? Klaassen, die altijd het eerste doelpunt maakt en nu weer? Een feit is dat in deze belangrijke periode in het seizoen Neres praktisch helemaal terug is. Nog twee basisplaatsen en hij zit op het niveau van voorjaar 2019.

Wat me verder goed deed, was dat Ten Hag ook genoeg heeft van wat je zo langzamerhand een Telegraaf-achtige hetze tegen Álvarez bij ESPN mag noemen. Niemand daar schijnt het fenomeen van de boemerang te kennen: het werpwapen dat uiteindelijk de eigen neus breekt. Voor de wedstrijd wuifde Ten Hag Milan van Dongen al weg als irrelevante vlieg, met zijn vanuit de peer group meegekregen vraag over de passing van de Mexicaan. Na de wedstrijd gaf de Ajaxcoach blijk van hetzelfde sentiment dat ik had, toen Edson in de eerste minuut, zwaar onder druk aan de zijlijn, een technisch perfect gelepeld passje naar voren gaf, waarmee hij een Ajaxaanval liet ontluiken. Of de experts er even naar wilden kijken, vroeg Ten Hag.

Álvarez putte er het vertrouwen uit om uit te groeien tot de beste speler op het veld. Hij veroverde negentien keer de bal, meer dan welke speler in deze ronde van de Europa League ook. Hij was betrokken bij twee doelpunten, onverslaanbaar in de lucht en produceerde in de 75ste minuut een weergaloze tackle uit het boekje van Ruud Krol. De rest van de cijfers kun je uittekenen: topwedstrijd. In de studio van ESPN zijn de luiken gesloten en de blinden omlaag. Daar kijken en luisteren ze alleen naar elkaar.

Edson Álvarez. Beeld Pro Shots / Jasper Ruhe
Edson Álvarez.Beeld Pro Shots / Jasper Ruhe

13 maart: een 4 voor Andrea Agnelli

Het is een misverstand om te denken dat het Agnelli van Juventus om het Europese voetbal zou gaan met zijn plannen voor een superleague. Hem gaat het uitsluitend om Agnelli en Juventus. De man snapt totaal niet waarom heel Europa juichte toen zijn patjepeeërsteam, waarvan de wegzakkende Ronaldo het boegbeeld is, door Porto uit het toernooi werd geknikkerd. Dat is de charme van de Champions League: dat kleine maar fijne teams als die van Ajax, Atalanta, Porto, Lyon, Sevilla en Valencia opeens zo’n groepje verwende nesten kunnen uitschakelen. Mocht de European Club Association erin slagen de zogenaamde kleinere clubs uit te bannen, is het voorbij met het Europese clubvoetbal. Leve Ajax, Atalanta en Porto.

Andrea Agnelli. Beeld AP
Andrea Agnelli.Beeld AP

13 maart: een 8 voor Brian Brobbey

Ik hoop van harte dat Brobbey slaagt in Duitsland, hoe onverstandig deze move ook is voor een jongen van 19 jaar. Vergelijk hem eens met Ousmane Dembélé, die op zijn negentiende van Dortmund naar Barcelona verhuisde en nog altijd geen potten breekt, terwijl hij meer talent heeft en harder kan lopen dan Brobbey. Desondanks: veel succes in Duitsland, Brian. Blijf scoren en tel je geld. Die buit is in elk geval binnen.

Brian Brobbey. Beeld Pro Shots / Jasper Ruhe
Brian Brobbey.Beeld Pro Shots / Jasper Ruhe

12 maart: een 5 voor Mauricio Pochettino

Ten slotte worden alle trainers bang. In plaats van de speelstijl van de uitwedstrijd tegen Barcelona te bestuderen, keek Pochettino uitsluitend naar de stand en hoe die te verdedigen. Blonken in Barcelona zijn aanvallende middenvelders Verratti en Paredes uit, nu zette hij de laatste vlak voor de verdediging neer, een meter of tien achter Verratti, waar hij langzaam verschrompelde tot niets. Mbappé probeerde drie vergeefse dribbels, waarna ook hij onzichtbaar werd; Draxler is onzichtbaar van zichzelf en of Icardi meedeed, weet niemand meer. Koeman had een spannender slot verdiend. Messi miste een penalty, maar je kunt ook zeggen: Navas redde fabuleus. Verder had Messi pech dat Dembélé vijf keer voor Navas verscheen en vijf keer miste. Messi zelf was onweerstaanbaar. Zijn doelpunt, een schot van dertig meter, was een hoogtepunt waarvan Ronaldo alleen nog maar kan dromen (in zijn ijsbad).

Mauricio Pochettino. Beeld AFP
Mauricio Pochettino.Beeld AFP

11 maart: een 5 voor Andrea Pirlo

Er is een treurigstemmende foto waarop het wegdraaien van Ronaldo in de muur van Juventus voor het lage schot van Oliveira duidelijk zichtbaar is. Frank de Boer zou hem zijn huid hebben volgescholden. Pirlo scheldt niet. Hij heeft Ronaldo ook maar geërfd. Ook zonder de Portugees hoort Juventus te winnen van Porto. Maar als je iemand als Ramsey belangrijk maakt, win je helemaal niks. Wenger kan daarover meepraten. Zo schaart Pirlo zich naast Vieira en Henry in het uitdijende ­rijtje van als trainer mislukte topspelers. De enige voetballers die op Champions Leagueniveau speelden, waren Cuadrado en Chiesa. Wat de plannen van de familie Agnelli betreft om een superleague te vestigen, kunnen we alleen maar meewarig vaststellen: zorg eerst eens dat je je eigen treurige club fatsoenlijk organiseert. Ook Nedved is zo’n oud-prof met veel meer bal­gevoel dan talent voor management.

Andrea Pirlo. Beeld REUTERS
Andrea Pirlo.Beeld REUTERS

10 maart: een 7 voor Diego Simeone

De wedstrijd Atlético-Real Madrid heeft mijn ­verbeelding nog niet verlaten. Zo fanatiek als Simeone staat te coachen, zo flegmatiek is het beeld van Zidane langs de lijn. Met zulke killers als Casemiro en Benzema zou ik ook rustig blijven. Simeone weet dat zijn mannen het nodig hebben om te worden aangemoedigd, al was het alleen maar met: ‘hou voor je’, of ‘niet instappen’, of ‘zet druk’. Zidane leeft in de wetenschap dat hij Benzema niets hoeft voor te zeggen. Voordat hij ‘schiet’ zou roepen, lag de bal er al in. Simeone bracht Saúl voor Lemar, een aan­nemelijke wissel bij een voorsprong van 1-0. Saúl begrijpt het voetbal beter dan Lemar. Drie minuten voor tijd zette Suárez de laatste aanval van Atlético op, Saúl kwam vrij aan zijn binnenkant. Suárez liep leeg. Uit de tegenaanval scoorde Benzema. Soms is coaching kansloos.

Diego Simeone. Beeld AFP
Diego Simeone.Beeld AFP

9 maart: een 8+ voor Karim Benzema

De analisten hadden het al gezien, zeiden ze in de rust van Atlético-Real Madrid: Benzema deed te veel. Daarna volgde het gemakkelijkste onderdeel van hun werk: Dirk Kuijt liet drie fragmenten zien waarin Benzema de bal kwam ophalen rond de middenlijn. Wat ze ook beweren, bij alles kunnen ze een bijpassend beeldfragment vinden. Atlético was beter dan Real, kreeg kansen die ze niet benutten, behalve die van Suárez, een absoluut hoogtepunt. Llorente brak uit op de middenlijn, speelde Luis Suárez vrij, die twee keer naar Courtois keek. Daarna draaide hij zijn lichaam 45 graden naar links om de bal met de buitenkant rechts in de verre hoek te prikken. Een ongeloofwaardig staaltje van de symbiose van kracht en techniek. Toen Atlético de energie niet meer had om druk te blijven zetten, zorgde uiteraard Benzema voor de gelijkmaker. Analyse hoefde niet meer.

Karim Benzema. Beeld AP
Karim Benzema.Beeld AP

8 maart: een 7 voor Ryan Gravenberch

Terwijl de verpleegster de laatste hechtingen uit mijn knieën haalde, zag ik over haar schouder Gravenberch Ajax’ eerste doelpunt maken. (Zo’n zin naar waarheid kunnen opschrijven, is heel bevredigend.) Ze vroeg of ik van voetballen hield. Zo ja, dan moest ik rekening houden met een langdurige afwezigheid van de velden. Ik zei dat ik een passieve liefhebber was, geen ­Harry Sacksioni die op zijn zeventigste nog als Gerrie Mühren de bal hooghoudend langs de huizen ging. In de dagen dat Sacksioni in de Ajaxjeugd triomfen vierde, meldde ik me regelmatig in de sigarenzaak van zijn vader om kaartjes te kopen voor Ajax. Toen de verpleegster al lang en breed weg was, verbaasde ik me over de verkiezing tot Man of the Match van ­Gravenberch. Hij en Kudus vormden tegen Groningen een verre van complementair middenveld. Tegen Young Boys zal alles weer anders zijn.

Ryan Gravenberch. Beeld Pro Shots / Jasper Ruhe
Ryan Gravenberch.Beeld Pro Shots / Jasper Ruhe

6 maart: een 5 voor Joey Veerman

Het kwam niet goed uit dat Joey Veerman juist tegen Ajax zo slecht voetbalde, waarschijnlijk zijn slechtste wedstrijd van het seizoen. Ballen sprongen van zijn voeten, passes zochten de zijlijn in plaats van ploeggenoten en duels gingen verloren zonder merkbaar tegenstribbelen van zijn kant. Het was een geval van choken zoals je het zelden ziet. Veerman was duidelijk niet opgewassen tegen de druk die het spelen tegen een grote club met zich meebracht. Hij is zo’n jongen die door de Volendammers om hem heen eerder wordt opgehemeld dan streng vermaand, meer bejubeld dan gewaarschuwd. Iedere Kwakman, Jonk en Zwarthoed bezong zijn talent. Ik weet nog dat ik hem zag spelen in een bekerwedstrijd tegen Sparta op zijn achttiende. Hij was zo’n voetballer wiens visie en balbehandeling erom schreeuwden te worden ontdekt. En dat deden we dan ook luidkeels.

De stap van Volendam naar Heerenveen leek logisch na een lange periode van blessures. Ik herinner me wedstrijden die hij begon in een controlerende rol om na een uur, als het erom ging, tien meter meer naar voren beslissend te worden. Feyenoord werd afgedroogd met 3-0. Openlijk sprak hij over belangstelling van andere clubs. Wat zou een volmaakte wedstrijd tegen Ajax hem goed zijn uit­gekomen. Juist tegen de club waar een deel van de scouting oog heeft voor zijn kwaliteiten, maar een kleinere, gezaghebbende vleugel niet. Het is de vraag of Ajax de aangewezen tweede stap omhoog zou zijn. PSV heeft op het middenveld veel meer behoefte aan creativiteit. Joey Veerman profileert zich graag als iemand die zich niet snel laat imponeren, als een onafhankelijke geest. Dat heeft hij op het veld van Heerenveen donderdag niet laten zien.

Joey Veerman. Beeld Pro Shots / Ron Baltus
Joey Veerman.Beeld Pro Shots / Ron Baltus

6 maart: een 7 voor Hakim Ziyech

Wat doet Hakim nog bij Chelsea? Tuchel, dolblij dat hij verlost is van Neymar, maakt er een machine van waarvan de motoren er lustig op los snorren. De lopers hadden het voor het zeggen tegen Liverpool. Ziyech speelt nu als een loper. Hoe minder hij de bal heeft, des te beter bevalt hij Tuchel. Soms kan hij er niet meer tegen om als de tender van locomotief Werner te spelen. Dan wijkt hij uit naar de zijlijn om een beauty neer te leggen op de penaltystip, net achter de centrale verdediging en net voor de keeper. Werner, de sprinter, heeft er de techniek niet voor. Intussen zet het braafste jongetje van de klas Mount aan de andere kant de lijnen uit.

Tuchel gaat het redden bij Chelsea. Hij heeft de zaak ‘aan de praat’ gekregen. Over Lampard heeft niemand het meer. Nog even en we moeten ook Ziyech gaan zoeken met een schijnwerper in het bos.

Hakim Ziyech. Beeld Hollandse Hoogte / EPA
Hakim Ziyech.Beeld Hollandse Hoogte / EPA

6 maart: een 8 voor Myron Boadu

Naar Vitesse-AZ op de late zondagmiddag kijk ik uit. Het zijn elftallen die in dienst van het talent spelen. Vitesse heeft vrije rollen geschapen voor Tannane en Bazoer. AZ deed hetzelfde voor Stengs en Boadu. Bij Vitesse ken ik de namen van de rest nauwelijks, behalve die van Doekhi natuurlijk, de verdediger die Bazoer faciliteert. Volgens mij is hij beter dan Schuurs. De pass met buitenkant rechts van Stengs op Boadu tegen Feyenoord, waarbij de spelmaker even loskwam van de grond, zie ik nog zo voor me. Vroeger hadden we Ziyech, nu Stengs. AZ wordt tweede, denk ik.

Myron Boadu. Beeld Hollandse Hoogte /  ANP
Myron Boadu.Beeld Hollandse Hoogte / ANP

5 maart: een 8 voor Jurriën Timber

Milan van Dongen had er even helemaal geen trek meer in toen Perez voor de wedstrijd Heerenveen-Ajax uit het niets aan een zoveelste anti-Álvarez tirade begon. “Ik denk graag met je mee, Kenneth,” zei hij, alsof er een kleuter naast hem stond – wat in wezen ook zo was. Álvarez had een stuk of twintig onderscheppingen en deed gewoon keurig wat Ten Hag van hem verlangde. Wie tegenwoordig meer doet dan aan het verwachtingspatroon beantwoorden, is Timber, een voetballer van wie we nog niet weten of hij nu back is of centrale verdediger. Beide functies vervult hij op een geruisloze manier, zonder opsmuk. Soms breekt hij uit en lijkt hij in zijn eentje de volgende loopgraaf te bestormen, om zich vervolgens even snel weer terug te trekken op de ingenomen stellingen. In dat opzicht heeft hij meer discipline dan concurrent Rensch.

Jurriën Timber. Beeld ANP
Jurriën Timber.Beeld ANP

4 maart: een 8 voor Oussama Tannane

Zeker nu de Eindhovense controverse rond Ihattaren oplaait, kijken we oplettend, al of niet bevooroordeeld, naar Marokkaans-Nederlandse voetballers. Volgens Tannane zou een andere voetballer dan hij luider bejubeld worden om zijn vlammende schot in de bovenhoek tegen VVV. Het is typerend voor het klimaat in ons gave land dat we in deze soundtrack steeds de voice-over van Johan Derksen horen met zijn ‘dit soort jongens’ en hun karaktertrekken. Wilders kan zich geen betere voedingsbodem wensen dan deze lössgrond voor witte asperges en xenofobie. Er schuilt een bittere verongelijktheid in de manier waarop Tannane het gras en zichzelf teistert. Ongecompliceerde vreugde is hem vreemd. Wij schudden in ongeloof het hoofd over de volmaakte trap van de Arnhemse spelmaker, die niemand in Nederland hem nadoet. Zelf moet hij eerst een laagje rancune afkrabben voordat hij zijn trots de vrije loop kan laten.

Oussama Tannane (R). Beeld Pro Shots / Paul Meima
Oussama Tannane (R).Beeld Pro Shots / Paul Meima

3 maart: een 8 voor Allan

Nu de positie van Edson Álvarez geruisloos vanzelfsprekend is geworden, woedt onder Ajax-supporters een discussie over mogelijke versterkingen op de door hem ingenomen positie van ‘dubbele zes’. Wat daarbij niet aan de orde komt, zijn de financiën. Ik dacht na en kwam tot de volgende mogelijke verbeteringen: Kanté, Ndidi, Marquinhos, Fabinho en Fred, allen minstens 40 miljoen waard, zo niet meer. Een qua postuur en balletloop vergelijkbare voetballer is Matic. Voor 10 miljoen te koop, denk ik. Salaris idem, per jaar. Maandagavond zag ik Doucouré spelen voor Everton. Ook geen atleet, wel een enorm loopvermogen: transferwaarde 20 miljoen, salaris naar schatting 4 miljoen. Naast hem schitterde de Braziliaan Allan, door Marcel Brands voor 28 miljoen gekocht van Napoli. Kortom, voor Ajax is Álvarez op die plek het hoogste haalbare. Ze hadden hem alleen eerder kunnen scouten. Allan kostte ooit 7 miljoen, Doucouré 6 miljoen.

Allan. Beeld Everton FC via Getty Images
Allan.Beeld Everton FC via Getty Images

2 maart: een 8 voor Mohamed Ihattaren

De beste voetballer die ik heb gezien die nooit is doorgebroken, is Ravel Morrison. Toen Allardyce hem kocht van Manchester United, zei Ferguson: “Wereldklasse, maar hij moet weg uit Manchester.” Daarvoor hadden we hem al eens zien vechten met zijn teamgenoot Wilfried Zaha tijdens een wedstrijd van Engeland O19.

Nu PSV in de greep van een Duitse doctrine is, komt het moment dichterbij dat Ihattaren weg moet uit Eindhoven. Vroeger had je daar pastoorachtige types die zich over weerbarstige jongens bogen. Van Gaal zou Ihattaren kunnen beteugelen, Tuchel prefereert zijn systeem boven de ‘totale mens’. Ik zou het logisch vinden als PSV de zorg op zich nam voor de mentale weerbaarheid van Ihattaren. Schmidt kan dat niet. Het is wel het ­intellectueel en cultureel beperkte voetbal, maar dat hoeft toch niet altijd de dictatuur van de totale botheid te betekenen?

Mohammed Ihattaren. Beeld Getty Images
Mohammed Ihattaren.Beeld Getty Images

1 maart: een 5 voor Mohammed Kudus

Het gebeurt niet vaak dat ik na de wedstrijd mijn aantekeningen niet hoef in te kijken om een oordeel te vellen. Het gebeurt ook niet vaak dat Ten Hag een wissel zo fout ziet uitpakken als het vervangen van Álvarez door Kudus. Wat een ongedisciplineerde, ongeschoolde invalbeurt van het grote talent. Niet alleen verloor hij de ene bal na de andere, hij liet achter zich gaten vallen die geen dragline meer kon vullen. PSV had verdiend te winnen, Ajax stal een punt. Nadat Stekelenburg met het doorlaten van de vrije trap van Zahavi de indruk had gewekt dit seizoen geen punten te pakken voor Ajax, pakte hij in de tweede helft twee keer een punt. De zogenaamde ‘sterkhouders’ Blind en Gravenberch speelden ongehoord zwak en vielen in het niet bij de hoogste adel op het veld: de soevereine wereldkampioen Mario Götze.

Mohammed Kudus. Beeld Pro Shots / Jasper Ruhe
Mohammed Kudus.Beeld Pro Shots / Jasper Ruhe

27 februari: een 8 voor Davy Klaassen

Wat je weinig ziet wanneer een buitenlandse club op bezoek komt: Lille speelde geïntimideerd in de Arena. Ik zag er het Juventus van Zidane, het Inter van Crespo, zelfs het Anderlecht van Lukaku met opgeheven hoofd het veld betreden. Korte metten gingen ze maken met de routineklus die Ajax heette. Donderdag was het een club uit de Noord-Franse provincie die beschroomd om zich heen keek, nauwelijks een blik waardig gekeurd door de kosmopolieten uit Amsterdam. Botman begroette ingetogen een paar oude teamgenoten. Lille, dat geen ontzag had voor clubs als PSG, Milan en Marseille, speelde geïntimideerd tegen de kampioen van Nederland, die al sinds 2017 goed meedraait op Europees niveau. Zo jong is dat elftal en op zoveel ervaring kan het bogen. Botman begon in de vierde minuut met een mooie lange bal, een Blindbal, maar liet zich na een kwartier omverkegelen door dezelfde Blind. In plaats van meteen op te springen, bleef hij verongelijkt in het gras achter. Liggend zag hij Klaassen raak koppen. Een leermoment voor de 20-jarige: morgen kegelt hij Blind omver. Volgens Theo Janssen was Botman geen 45 miljoen waard. Theo kan het weten. Toen hij 20 jaar was, was zijn techniek in het naar binnen gieten van laarzen bier een stuk beter ontwikkeld dan zijn rechterbeen. Botman speelde redelijk, hij moest de distributietaak overnemen van Fonte en deed dat naar behoren. Beste bal was een boogpass in de zestien, die door iemand op Twitter een ‘schepijsballetje’ werd genoemd. Maar vooral speelde hij een beetje terughoudend, geïntimideerd, zoals het hele elftal. Dat Galtier zijn beste man Ikoné wisselde, kwam voort uit hetzelfde gevoel van hopeloosheid. In deze hogeschool van het voetbal ging de Franse provincie geen punten pakken. Toch waren er mogelijkheden zichtbaar: Rensch speelde met net te veel risico, Gravenberch had zijn avond niet en de vorm van Antony daalt gestaag. De Fransen zagen het niet. Ze zagen een tegenstander tegen wie ze opkeken. De grootste winst kon straks worden geboekt: bij het ruilen van de shirts. Iedereen wilde de 6 van Davy.

Davy Klaassen. Beeld Pro Shots / Jasper Ruhe
Davy Klaassen.Beeld Pro Shots / Jasper Ruhe

27 februari: een 8 voor Daniël de Ridder

Michel Doodeman noteerde in de NRC een opvallende zin uit de mond van Daniël de Ridder. “Het is toch tragisch om de rest van je leven over voetbal te praten in tv-programma’s.” De Ridder studeert inmiddels rechten aan de UVA. Omdat hij de eerzucht van een topsporter heeft, haalde hij onlangs als enige student een 10 voor een tentamen. Gek werd hij ooit, vertelde hij me op zijn negentiende, van Danny Blind, die hem altijd maar het voorbeeld van Wesley Sneijder inpeperde. Zo werd je topsporter, met die mentaliteit. Terwijl Daniël het halen van zijn gymnasiumdiploma toch even belangrijk wenste te vinden. De Ridder heeft het voetbal achter zich gelaten. Hij heeft het niet meer nodig. Misschien zou hij vandaag een voorbeeld voor Sneijder en andere ex-profs kunnen zijn.

Daniël de Ridder. Beeld ANP Kippa
Daniël de Ridder.Beeld ANP Kippa

27 februari: een 7 voor Steven Bergwijn

In het topvoetbal is een individuele prestatie minstens even belangrijk als het team. Dele Alli gaf het voorbeeld tegen een Oostenrijks Alpenelftal. Hij en Bergwijn vochten voor nieuwe basisplaatsen. Steven had oog voor het team. Alli, denkend aan zichzelf, scoorde via een omhaal en gaf een assist. Wie zou er morgen tegen Burnley in de basis staan?

Steven Bergwijn. Beeld ProShots/ZUMAPRESS.com
Steven Bergwijn.Beeld ProShots/ZUMAPRESS.com

26 februari: een 7 voor Josip Ilicic

Ondanks de rare rode kaart had Atalanta de zaak tegen Real Madrid behoorlijk onder controle. Dat kwam vooral doordat in het veld Marten de Roon de lakens uitdeelde, ook zo’n voetballer die in de Nederlandse talkshows op weinig waardering kan rekenen, dus dan weet je als speler dat je goed zit. Gasperini bracht Ilicic, de lange, lichamelijk van elke elegantie gespeende Sloveen, die desondanks een lust voor het oog kan zijn. Onmiddellijk deed hij een paar dingen waarvan wij alleen kunnen dromen. Weliswaar raakte hij de eerste bal kwijt, maar het oog wil ook wat. Soms verloor hij de bal na hem tussen vier Madrilenen in geruime tijd aan de voeten te hebben gehad. Gasperini schold hem uit, IIicic schold terug. Madrid kreeg een corner. Gasperini verving Ilicic. Madrid maakte 0-1. Trainer wisselt eigen team naar de gallemiezen. Domme man.

Josip Ilicic. Beeld AFP
Josip Ilicic.Beeld AFP

25 februari: een 5 voor Thomas Tuchel

Het woord ‘vechtmachine’ wordt vaak gehanteerd om de elftallen van Simeone te karakteriseren. Dinsdag schroomde hij niet om João Félix op te stellen in de buurt van Lemar, een andere creatieve speler. Tuchel van Chelsea, dat drie keer zoveel overtredingen maakte als de vecht­machine, zette echte voetballers als Ziyech, Havertz en in iets mindere mate Kanté, op de bank. De Tucheldoctrine luidt: elke pass moet veilig zijn. Risico’s zijn voor de anderen. Daarom speelt hij met dravers als Jorginho en Kovacic. Chelsea won, maar niet dankzij deze tactiek van de verschroeide aarde. Het was de doeltreffendheid en acrobatiek van Giroud die de punten binnenhaalde. Tuchel, met zijn lichaamstaal van de beledigde puber, had er niets mee te maken. Geen trainer die ik zo graag onderuit zie gaan als deze permanent verongelijkte misfit die niet kon werken met Neymar en Mbappé.

Thomas Tuchel. Beeld AFP
Thomas Tuchel.Beeld AFP

24 februari: een 8 voor Fresia Cousiño Arias

Ik las een online interview met ‘Fresia’ over haar werk. Ze is goed, weet meer van voetballen dan de gemiddelde journalist. Wat bij vrouwen steevast als vermeldenswaardig wordt beschouwd, is dat ze zich goed voorbereiden. Bij mannen zien ze dat vaak als uitsloverij. Marciano Vink werd zaterdag bij ESPN in de maling genomen omdat hij een wedstrijd van Jong Ajax had gezien. Hij had zich gewoon voorbereid! In onze cultuur van met elkaar dollende oud-profs die altijd onbeslagen ten ijs komen, was Vink een prettige uitzondering. Vrouwen als Leonne Stentler, Fresia en Suse van Kleef bereiden zich altijd voor. Ze hoeven echt niet mee te lachen met de macho’s. Het kijkcijfer van de talkshow van de NOS op vrijdagavond, met Stentler, is globaal het dubbele van Studio Voetbal, het vermeende vlaggenschip van de publieke voetbalopiniëring. Ik zie het nooit.

Fresia Cousiño Arias. Beeld Nosh Neneh
Fresia Cousiño Arias.Beeld Nosh Neneh

23 februari: een 9 voor Erik ten Hag

Het staat vast dat Ten Hag, met zijn karakterologische haken en ogen, een toptrainer is. Voor de tweede keer is hij erin geslaagd om een in potentie geduchte Europees titelkandidaat op te bouwen. Deze keer kwam hij overduidelijk op eerder in­genomen standpunten terug. Hij heeft ingezien dat evenwicht een doorslag­gevende sleutel tot succes is.

Blind, blijft hij beweren, is als centrale verdediger het beste. Het standpunt is hem gegund, zolang hij hem er niet meer neerzet. Martinez en Álvarez serveerde hij af totdat hij het licht zag: Martinez en Álvarez zijn wezenlijke bouw­stenen in dit project. De eerste helft tegen Sparta bood uitzicht op een wervelend elftal met Kudus als de grote ster waaromheen alles beweegt. Ik zat te genieten van een team dat misschien nog wel beter kan worden dan het geweldige Ajax van twee jaar geleden

Erik ten Hag. Beeld ANP
Erik ten Hag.Beeld ANP

22 februari: een 8+ voor Memphis Depay

Het leukste aan René van der Gijp is als hij zijn stem laat zakken. Dus niet: “Nee joh, die Franse competitie stelt niks voor, joh,” op een normale toon. Dat werkt niet. “Nee joh, die Franse competitie stelt niks voor, joh,” krijgt pas gewicht bij zachtjes praten. Het gewicht van iemand die jarenlang naast Gullit onder de douche heeft gestaan. Als vanzelf buigen we ons naar voren om hem goed te kunnen verstaan. Mbappé wordt op één avond de beste speler ter wereld. René, de voetbalsommelier van de campingzender: “Nee joh, dat Franse voetbal stelt niks voor, joh.” Ik zag zaterdagavond Brest terugkomen tegen Lyon van 0-3 naar 2-3, Depay blonk uit en ik hoor steeds Gijp: “Nee joh, die Franse competitie stelt niks voor, joh.” Gelukkig zag ik gisteren Feyenoord schitteren in Enschede met Berghuis als de Rotterdamse Mbappé.

Memphis Depay. Beeld AFP
Memphis Depay.Beeld AFP

19 februari: een 9 voor Leandro Paredes

We zijn nog niet uitgepraat over Barcelona-PSG. Waarom zou je je druk maken over zo’n recidiverende kneus als Berghuis? Paredes brak door als Shaffy met Sammie. Eerst wist je vaag van hun bestaan en opeens zou je ze nooit meer vergeten. Bij PSG hadden ze Pereira en Gueye, dus zat Paredes geregeld op de bank. Als hij speelde of inviel, maakte hij vaak overtredingen door onbesuisd inkomen. Zie bijvoorbeeld Thiago Motta, ook zo’n middenvelder die geen krijgsgevangenen maakte. Tegen Barcelona bleek de defensieve middenvelder Paredes ook fantastisch te kunnen voetballen. Samen met Mbappé en Verratti ontwierp hij de patronen. Hij kon kort combineren met Verratti of openen op Florenzi of Mbappé. Nooit afgaan op vooroordelen, leerden we weer van die wedstrijd. Ik zag dat hij in Argentinië als spelmaker wordt beschouwd. Zie je? Paredes kan alles. Wisten wij veel.

Leandro Paredes.  Beeld AFP
Leandro Paredes.Beeld AFP

18 februari: een 9,5 voor Kylian Mbappé

Zelden heb ik zo’n gekke vergelijking gemaakt en ik schaam me er niks voor. Kijkend naar PSG moest ik denken aan de manier waarop het Nederlands elftal in 1974 Argentinië verpletterde. We zagen toen een elftal dat in staat was tot een voetbal dat we lang niet hadden gezien. Mbappé was Cruijff, Verratti was Van Hanegem. Er ontrolde zich een aanval tussen Jansen, Neeskens en Van Hanegem die nieuw was voor Nederland. Daarom hebben we het er soms nog over. De aanname van Mbappé na de Van Hanegempass van Verratti was vintage Cruijff. Speels bereikte Mbappé een niveau waarvan Cristiano Ronaldo alleen kan dromen, zittend in zijn ijsbak. Messi zal in de toekomst bewonderend kijken naar het weergaloze voetbal van de pas 22-jarige Franse international, zijn natuurlijke opvolger. Ook de demarrage van Mbappé heeft iets van Cruijff, maar dan sneller.

Kylian Mbappé. Beeld AFP
Kylian Mbappé.Beeld AFP

17 februari: een 9 voor Sven Botman

Eerlijk is eerlijk: dat Botman soms in het Elftal van de Week van L’Équipe wordt opgesteld, had niemand kunnen verwachten: Lille niet, Botman niet en ik ook niet. Wel waren deze partijen er gerust op dat hij het zou gaan maken in Noord-Frankrijk. Niet in het minst kwam dat door het (zelf)vertrouwenwekkende enthousiasme van de toenmalige technisch directeur van Lille, Luis Campos, een van de grootste talentenscouts van Europa. Kijkend naar de statistieken zag hij dat Sven zowel bij Ajax als bij Heerenveen een extreem hoog aantal luchtduels won en een meer dan gemiddeld aantal persoonlijke duels. Niet in Nederland, hè, maar in de grote Europese competities. Zelf heb ik altijd ook oog gehad voor zijn voetbalkwaliteiten: een goed linkerbeen, waarmee hij vaak in één keer doorspeelt. Als hij bij Ajax eens linksback speelde, kwam hij nog een man voorbij ook.

Sven Botman (links). Beeld AP
Sven Botman (links).Beeld AP

16 februari: een 8 voor Francisco Trincão

Weer een Portugees aan het firmament. Ze hebben het over Frankrijk, Nederland en Argentinië als het over doorbrekende wereldsterren gaat, maar aan de boorden van de Taag komt er het nodige bovendrijven. “Trincão scoort nooit,” hoor ik Sierd nog schreeuwen. Trincão hoorde het ook want hij ging ze onlangs oorverdovend binnenschieten. Het probleem voor Koeman schuilt dan ook niet in zijn aanval. Hij was me iets te opgewekt over de terugkeer van Piqué. Als iemand hard kan lopen is het niet Piqué, maar wel Mbappé. Daar loert het Parijse gevaar. In principe moet Barcelona kunnen winnen met de onverstoorbaar geniale Messi die nog niet laat meewegen dat hij volgend jaar in Parijs speelt. Hij gaat scoren, weinig kilometers maken, maar die hij maakt, wegen zwaar. En dan is er natuurlijk Trincão, die zal scoren. “Trincão scoort!” roept Sierd dan hard.

Francisco Trincão. Beeld EPA
Francisco Trincão.Beeld EPA

15 februari: een 9 voor Sébastien Haller

Haller speelde een puike partij tegen Heracles. Hoewel puike partij geen recht doet aan de wedstrijd van deze uitblinker, hoewel het woord uitblinker tekortschiet als je zo belangrijk bent met een goal en een assist in een wedstrijd die Ajax in Almelo meestal verliest. Tegen Lille mag hij niet meedoen. Het woord aderlating dringt zich op. Aanvankelijk dacht ik op te maken uit de woorden van Galtier, de trainer van Lille, dat de ploeg zich liever op de competitie concentreerde dan op Ajax. Het slechte nieuws is dat Botman gisteren tegen Brest werd gespaard, evenals Sanches, Yazici en Soumaré. Nog een paar dingen die me opvielen: dat Bamba, met nummer 7, bij balbezit naar binnen komt, de klasse van David en Ikoné en dat de ­verslaggever van Canal+ het niet opgeven van Haller ‘een ­ongelofelijke fout’ noemde. En bedankt, Fransoos.

Sébastien Haller. Beeld ANP
Sébastien Haller.Beeld ANP

13 februari: een 9 voor Ron Vlaar

Vlaar heeft afscheid genomen als voetballer. Nog zie ik hem na de verlenging tegen Argentinië in 2014 in de halve finale van het WK, naar de penaltystip lopen voor de eerste strafschop. Statistisch was Nederland in het voordeel: het team dat de eerste penalty neemt in een shoot-out heeft een procent of 10 meer kans op de overwinning.

Louis van Gaal had eerder een van zijn weinige tactische fouten gemaakt: in de 96ste minuut wisselde hij Van Persie voor Huntelaar, met een mogelijke penaltyreeks in het verschiet. Toen dat inderdaad het geval bleek, lieten de zogenaamd grote jongens het afweten. Noch Robben, noch Huntelaar, noch Sneijder wilde de eerste nemen, wat Van Persie beslist zou hebben gedaan.

Vlaar stapte naar voren, de dapperste van het hele stel, en miste. Hij had een geweldig toernooi gespeeld, met als kroon op het werk zijn wedstrijd tegen de Argentijnen en vooral tegen Messi. Dat is zijn legacy. Niet het missen van de penalty. Ze hadden hem nooit in die positie mogen brengen.

Ron Vlaar. Beeld ANP Sport
Ron Vlaar.Beeld ANP Sport

13 februari: een 9 voor Lisandro Martínez

Ik noem drie sleutelmomenten uit de wedstrijd Ajax-PSV: het fanatisme waarmee eerst Martínez en een halve seconde later Álvarez zich op Malen stortte om het uitschelden van Tagliafico voor een vermeende schwalbe. Malen boog zich iets te fel over Nico heen. De hulptroepen waren razendsnel ter plekke. Dat gebeurde niet toen Devyne Rensch een doodschop uitdeelde aan Boscagli. Schouderophalend ging PSV zijns weegs.

Arnold Bruggink raakte weer niet uitgesproken over Blind, het was ongeveer de veertigste keer dit seizoen, terwijl de belangrijkste ingreep van Ten Hag het opstellen was van zowel Álvarez als Martínez in de as van het team. Blind kan voetballen, maar er zijn anderen die de voorwaarden scheppen. Ronald de Boer wees daarop.

Het tweede beslissende moment was de pass van Martínez op Klaassen voordat die Haller in stelling bracht. Blind kan zo’n pass geven, maar hier bleek dat Martínez het ook kon. Er is geen enkele reden om zijn hardheid te benadrukken. Hij kan gewoon voetballen, deze net 23 geworden door sommigen ‘slager’ genoemde jongen.

Een derde sleutelmoment speelde zich dertig seconden voor tijd af toen Álvarez voor de zoveelste keer redding bracht met zijn hoofd. Hij en Martínez waren de sleutelfiguren in deze bekerwedstrijd. Ze staan op het punt de tot nu toe door Nico Tagliafico ingenomen status van ‘publiekslieveling’ te gaan delen.

Lisandro Martínez.  Beeld ANP
Lisandro Martínez.Beeld ANP

13 februari: een 4 voor Thomas Tuchel

Tuchel is een van die nare Duitsers. Sorry, maar die zijn er ook. Op termijn gaat hij net als bij PSG ruziemaken met de plaatsbekleders van de oligarch van dienst en dan is het ook in Londen danke schön und auf Wiedersehen. Een stagiaire bij VI meende in plaats van de wedstrijd zelf te bekijken, The Sun en nog zo’n gare tabloid te moeten citeren om te vertellen dat Ziyech ontzettend slecht speelde tegen Barnsley. Ik heb wel gekeken en zag in de eerste helft twee keer balverlies van rechtermiddenvelder Hakim tussen de twaalfde en de twintigste minuut. Daarnaast had hij een stuk of tien briljante acties, lange passes of één keer raken, die ruimtes blootlegden. Hoogtepunt: een fantastische one-touch op Kanté in de 37ste minuut. Na rust moest hij, tot de onvermijde­lijke wissel, hollen en draven achter de spits. Hakim moet snel wegwezen daar.

Thomas Tuchel. Beeld REUTERS
Thomas Tuchel.Beeld REUTERS

12 februari: een 8 voor Hakim Ziyech

Die korte monoloog van Tuchel, de nieuwe trainer van Chelsea, op Sky Sports over Ziyech, klonk als een doodvonnis. “For me it’s clear that he has to adapt to this league.” Pak je koffer maar. Sinds het WK van 2006 dachten we dat Duitse trainers van voetbal waren gaan houden. Het Duitse elftal ‘stal ieders hart’. Deze week zagen we hoe Schmidt gehakt maakte van Ihattaren, die met PSV in gesprek is over een nieuw contract. Bij PSG sneuvelde Tuchel, een tactisch gewaardeerde trainer, omdat hij geen vat kreeg op Neymar en Mbappé. En nu is Ziyech de pineut. De eredivisie kreeg de schuld. Uit de eredivisie komen ook De Ligt, F. de Jong en Wijnaldum. Tuchel praat poep. Duitsers houden niet van voetballers. Ik zag gisteren Ziyechs technisch meesterschap tegen Barnsley. Hij werd gewisseld. Tuchel houdt niet van voetballers.

11 februari: een 6- voor Edwin van der Sar

Iemand mailde dat we in de brief van de voorzitter, die we als seizoenkaarthouder met zijn vijftigduizenden hebben gekregen, als halvezool werden toegesproken. Die supporter had van Edwin meer niveau verwacht. Ik las de brief nog eens over en er was inderdaad sprake van passages die beter hadden gekund: ‘Als je straks weer naar het stadion mag, is Ajax nog steeds Ajax.’ Dank voor deze observatie, Edwin! Mochten we in de eerste alinea nog tevreden terugkijken op januari, februari daarentegen werd gekleurd door negatief nieuws: ‘Geen goede start van deze maand dus.’ Volgens mijn vijftigduizend lotgenoten had Edwin best iets inhoudelijks kunnen zeggen over dat negatieve nieuws. We zijn namelijk niet achterlijk met zijn allen. Tot slot meldde de voorzitter: ‘We missen je en kijken uit naar een beter perspectief.’ Weinig emotie, eerder jantje-van-leiden.

PS: gefeliciteerd, Edwin.

Edwin van der Sar. Beeld REUTERS
Edwin van der Sar.Beeld REUTERS

10 februari: een 6 voor Edwin van der Sar

Dit twitterde Edwin: ‘Wat word er soms een hoop onzin verteld op tv door mensen die niet weten waar ze het over hebben.’ Op zich is dit juist. ‘That’s tv man!’ twitterde Diederik Ebbinge. Ook is het leuk dat een ceo zijn frustratie meteen van zich afgooit zonder een heel pr-apparaat in te schakelen, hoewel dat apparaat die gruwelijke taalfout er hopelijk zou hebben uitgehaald. Het dopingverhaal van Onana, waarover de tweet ging, is niet iets waarover een voetbalclub zijn schouders zou moeten ophalen. Het bagatelliseren van doping, ‘hij dacht dat het een andere pil was’, werkt in de profsport al snel op de lachspieren. Hoe vaak hebben we geen huilende wielrenners gezien, van Leipheimer tot Hincapie, van Merckx tot Zoetemelk, wier antwoord nooit verder kwam dan ‘ik heb het niet gedaan’. Natuurlijk hadden ze het wel gedaan.

Edwin van der Sar. Beeld ANP
Edwin van der Sar.Beeld ANP

9 februari: een 8 voor Phil Foden

Als een voetballer in de tweede helft van een wedstrijd begint met uitblinken, denken we dat hij geweldig was. Phil Foden speelde een sterke tweede helft tegen Liverpool, maar kwam er voor rust als halve spits van Manchester City niet aan te pas. Na rust kwam hij van rechts en was hij betrokken bij drie doelpunten. Trent Alexander-Arnold begon goed met een verwoestende doorbraak aan het begin van de wedstrijd, maar kon na rust niet op tegen Raheem Sterling. Plotseling was Wan-Bissaka weer de favoriet voor de positie van rechtsback in het Engelse elftal. Middenvelder Curtis Jones speelde goed voor Liverpool maar niemand gaat het over hem hebben na die 1-4. Zinchenko was voor rust zo zwak dat Liverpool via Alexander-Arnold en Salah voortdurend over rechts aanvielen, maar ten slotte won City door keepersfouten, dus opeens was Zinchenko goed #kletsverhalen.

null Beeld Pool via REUTERS
Beeld Pool via REUTERS

8 februari: een 8 voor Ramiz Zerrouki

Zes jaar geleden schreef ik iets over Ramiz Zerrouki, die op het kunstgrasveld van De Toekomst met de A2 tegen Feyenoord speelde. Ik sprak over hem met Simon Tahamata, die het grappig vond dat iedereen dacht dat deze zoon van een Algerijnse vader van Marokkaanse komaf was. Toen al wist Ramiz dat hij voor Algerije zou willen uitkomen. Noa Lang is in het nieuws als voetballer die het goed doet buiten Ajax. Botman idem. Zerrouki valt minder op. Hij speelt in Enschede. Zaterdag werd hij uitgekapt door Malen voor diens tweede doelpunt. Toch speelde hij een goede wedstrijd. Ook deze voetballer beschikt over kwaliteiten die bij Ajax niet van het hoogste belang worden geacht: dienstbaarheid, loopvermogen, onbaatzuchtigheid. Tegen PSV zag je hem zowel voor- als achterin de longen uit zijn lijf rennen. Voortdurend op weg zijn belofte in te lossen.

Ramiz Zerrouki.  Beeld Pro Shots / Niels Boersema
Ramiz Zerrouki.Beeld Pro Shots / Niels Boersema

6 februari: een 9+ voor Frenkie de Jong

Ooit viel ik in een café in Bath in een League Cup­wedstrijd tussen het tweede van Arsenal en een ander elftal uit de Premier League. Ik herinner me jonge spelers als Aliadière, Wiltord en Fabregas en dat ik in lange tijd niet zulk meeslepend voetbal had gezien. Woensdagavond moest ik denken aan die plotselinge serotonineflash toen ik lusteloos heen en weer zapte tussen Liverpool en Barcelona. Kort na rust maakte Granada 2-0 na een mislukte breedtepass van Griezmann. Soldado liep Umtiti eruit en Barcelona leek kansloos.

Toen nam Frenkie de Jong de zaak in handen. Ik zou hem ‘stuwend’ willen noemen, een term van vroeger toen clubs soms over ‘stuwende midden­velders’ beschikten. Frenkie stuwde zich een ongeluk, zowel vooruit als naar achteren. In de 67ste minuut brak Granada opnieuw uit, de 3-0 leek onontkoombaar, totdat Frenkie opdook met een onderschepping na een sprint naar achteren van zestig meter.

Terwijl mijn vrouw in de keuken op een Franse zender naar een anderhalf uur durende documentaire over Rimbaud keek, een tussenzinnetje dat ik in Nederland nooit zou kunnen opschrijven –wij doen nu eenmaal niet aan anderhalf uur durende documentaires over poëzie– begon Barcelona op de paal en de lat van Granada te schieten, wat de aandacht behoorlijk vasthield. Twee minuten voor tijd gaf Messi een lange, hoge voorzet bij de tweede paal. Griezmann tikte binnen via die paal en de voet van de keeper. Een minuut later knalde Messi loeihard op de binnenkant van dezelfde paal. De blessuretijd brak aan. Griezmann gaf een bal over de hele naar Messi, die legde hem neer bij de steeds belangrijker wordende tweede paal, waar Griezmann beheerst naar het hoofd van Alba kopte: 2-2.

In de verlenging, Frenkie bleef maar stuwen, kopte Griezmann 3-2 binnen. Minuut later 3-3 door een penalty. Dest had iemand omvergeduwd en raakte daarna geen bal meer. Vijf minuten later: Messi schiet, keeper stopt en De Jong schiet de bal met binnenkant rechts in de korte hoek. Weer vijf minuten later werd het 3-5 door Alba. Ik dacht: als Frank de Boer nu maar zo verstandig is om Frenkie in deze rol te laten spelen, stuwend als een dam op doorbreken, dan komt Nederland ver op het Europees kampioenschap.

Frenkie de Jong. Beeld REUTERS
Frenkie de Jong.Beeld REUTERS

6 februari: een 7 voor Brian Brobbey

Het ‘kamp Brobbey’ neemt Ajax niks kwalijk, aldus een woordvoerder van het kamp. Het was niet Raiola zelf maar zijn secretaris, akela Fortes Rodriguez, die verklaarde dat Brian ‘zijn gevoel had laten spreken’. Als er iets is wat je teenagers niet moet aandoen, is het belang aan hun gevoel toekennen. Het gevoel van een puber is niet zelden destructief, gespeend van ratio en als teenagers iets niet begrijpen is het een ‘langetermijnvisie’. Daarvoor hebben ze een zaakwaarnemer. Maar als die agent zijn beslissingen ook ‘op gevoel’ neemt, weet de toeschouwer vrij zeker dat er iets niet goed gaat.

Brian Brobbey.


Jong Ajax player Brian Brobbey
  during the match  Jong Utrecht - Jong Ajax Beeld Pro Shots / Remko Kool
Brian Brobbey.Jong Ajax player Brian Brobbey during the match Jong Utrecht - Jong AjaxBeeld Pro Shots / Remko Kool

6 februari: een 5 voor Andre Onana

Ik heb dat middel dat Onana innam omdat hij zich ‘niet goed voelde’ even gegoogeld. Het wordt gegeven bij hartproblemen, levercirrose en nierfalen. Wat bezielde Onana om zo’n zwaar medicijn luchthartig in te nemen? Of toch om andere middelen te verbergen? Intussen wordt Lille elke week beter. Woensdag weer uit van Bordeaux gewonnen: 0-3. Van outsider nu een regelrechte favoriet voor de titel. Zware loting.

Andre Onana. Beeld Pro Shots / Jasper Ruhe
Andre Onana.Beeld Pro Shots / Jasper Ruhe

5 februari: een 8 voor Sébastien Haller

Toen Ajax een kleinere club was, regelde administrateur Gerard Holsheimer de inschrijving voor Europese toernooien. Toen PSV in 2001 vergat om Ruud van Nistelrooij in te schrijven voor Europa, haalde Ajax die taak weg bij de administrateur en schoof hem door naar Arie van ­Eijden, of de technisch directeur. Behalve een beursgenoteerd bedrijf is Ajax nog steeds een gewone Nederlandse voetbalclub en daar worden ­fouten gemaakt die je ook bij Abekewalda en WKE ziet. In dit geval zullen twee instanties naar elkaar wijzen: Jan Siemerink, de teammanager, en de juridische afdeling die de transfer van Haller heeft rondgemaakt. Wie gaat zijn excuses aanbieden aan het grootste slachtoffer, de spits die West Ham United onder meer zal hebben verlaten om zich in Europa in de kijker te spelen? Les: de term ‘beursgenoteerd’ stelt niks voor zolang –metafoor– digibeten Excelformulieren moeten invullen.

Sébastien Haller. Beeld ANP
Sébastien Haller.Beeld ANP

4 februari: een 7 voor Donny van de Beek

Terwijl ik zong ‘Donny in de basis, oh o-ohoho’, op de wijs van Vamos a la playa, zag ik dat hij op de bank moest beginnen. Omdat het bij rust 4-0 stond, mocht hij de tweede helft meedoen. Uniteds beste man Shaw was gewisseld en Fred moest linksback, zodat Donny als soort dubbele tien kon opereren naast Fernandes. Van de Beek is altijd van goede wil. Daar ging hij weer de diepte in, wijzend naar voren met zijn linkerarm. Daar wilde hij hem hebben. Niemand zag het. Fernandes probeerde een keer een hakje op Donny in de zestien: onderschept. Het lullige was dat toen de Portugees een diepe pass gaf op Martial, die de bal controleerde met de borst om hem hoog in het doel te jassen. En daar ging Donny weer met een loopactie die niemand begreep.

Donny van de Beek. Beeld Pool via REUTERS
Donny van de Beek.Beeld Pool via REUTERS

3 februari: een 6 voor Dirk Kuijt

Voor een filmpje was ik ooit bij Dirk Kuijt thuis. Hij speelde nog bij FC Utrecht, niet zelden met een witte tulband om zijn hoofd wegens duels met meedogenloze voorstoppers. Dirk ging niet opzij. Op vrijdag nam hij altijd vis uit Katwijk mee voor de jongens. Dirk woonde bij zijn ouders. Hij had een kleine kamer die net groot genoeg was voor een tweepersoonsbed. Best vooruitstrevend voor het Katwijkse gereformeerde vissersmilieu dat zijn tienerliefde mocht blijven slapen.

We hadden een quiz bedacht met uitsluitend vragen over Dirk Kuijt, gepresenteerd door Dirk Kuijt. Dat deed hij goed, naturel. De deelnemers waren leden van de Dirk Kuijtfanclub. Dirks ouders waren het publiek, zijn vader in een ‘luie stoel’, zijn moeder af en aan lopend met hapjes. Later hielp ik haar met de afwas. Het was een gezellige middag. Wat is er misgegaan?

Dirk Kuijt. Beeld BSR/SOCCRATES
Dirk Kuijt.Beeld BSR/SOCCRATES

2 februari: een 6 voor Calvin Stengs

‘Hij is al 22,” zeggen ze. Ze willen betogen dat Stengs te oud is om talent te worden genoemd. Het is onrechtvaardig omdat Stengs op 18 december jarig is. Hij is een slachtoffer van het geboortemaandeffect waardoor voetballers die in de eerste drie tot vier maanden van een jaar zijn geboren, een veel grotere slagingskans hebben. Het is maar zelden dat voetbalclubs zo intel­ligent zijn om dat mee te wegen. Een jeugdtrainer bij AZ, Leeroy Echteld, was verstandig genoeg om AZ te adviseren Stengs niet weg te sturen, wat de bedoeling was, maar om hem een seizoen langer in de leeftijdscategorie te houden waarvoor hij op papier te oud was. Eigenlijk gaat Stengs nog altijd gebukt onder dat geboortemaandeffect. Weliswaar is hij 22, maar een piepjonge 22. We beoordelen hem op zijn 23ste, als hij net geen 22 meer is.

Calvin Stengs. Beeld Pro Shots / Stanley Gontha
Calvin Stengs.Beeld Pro Shots / Stanley Gontha

1 februari: een 9 voor Daley Blind

De eerste doorslaggevende beslissing was die van Ten Hag om Blind linksback te zetten. Tactisch nog belangrijker was de rol van Klaassen. In de eerste helft speelde hij Koopmeiners naar een ongekende vergetelheid. Na rust leek de lucht langzaam uit Klaassen te lopen: Koopmeiners gaf twee keer een lange bal die gevaar opleverde. Net toen AZ in de wedstrijd dreigde te komen, brak Ajax uit, gaf Tadic perfect voor en schoof Klaassen binnen. Daarom hoort hij op 10. Hij doet verdedigend zijn onmisbare werk en hij heeft minder kansen nodig dan anderen om te scoren. Overigens ging aan het tweede en aan het derde doelpunt van Ajax een verdedigende actie van Álvarez vooraf. Zelfs bij ESPN werd zijn nuttige werk schuchter vastgesteld. Behalve door Perez, uiteraard. Stel je voor. Antony werd verkozen tot Man of the Match, maar Blind was het zonder twijfel.

Daley Blind.
 Beeld BSR Agency
Daley Blind.Beeld BSR Agency

30 januari: een 9 voor Christian Eriksen

Eriksen is veel te goed voor de man die hem op de bank houdt, Antonio Conte. Hij was die vent die tegen Ajax in 1996 gedrogeerd langs de rechterflank van Juventus op een neer stoof in de CL-finale. Later was hij betrokken bij omkoopschandalen namens Bari en Siena. Dinsdag maakte invaller Christian Eriksen voor de Italiaanse beker met een mooie vrije trap het beslissende doelpunt voor Inter tegen Milan. Volgens Conte na afloop is Eriksen een intelligente speler en een ‘goede jongen’. “Misschien is hij wel iets te goed. Hij mag wel iets meer voor zichzelf op­komen,” aldus de coach. Hij bedoelde dat Eriksen eigenlijk te beschaafd is voor het voetbalmilieu. Althans voor Contes voetbalmilieu.

In dezelfde wedstrijd stonden Lukaku van Inter en Ibrahimovic van Milan neus aan neus tegenover elkaar. Het was voor de kijker nog niet duidelijk wat er werd gezegd, maar bij mij op de bank stond één ding vast: het racisme van de lachende Zlatan speelde een hoofdrol.

Op weg naar de kleedkamer ging het nog even door: “Go do your voodoo shit, you little ­donkey,” aldus de Zweedse legende die zulke fijnbesnaarde Volvoreclames maakt. Een uur of vijftien later kregen we reeds de verontschuldigende public­relationsriedel verluchtigd met kleine witte en zwarte jongetjes, dat hij, Zlatan, echt, eerlijk waar, geen racist is.

Conte, nota bene de trainer van Lukaku, had alle begrip voor Zlatan. “Als je boos bent, gebeurt dit. Ibra is een winnaar, een krijger.” Conte voelt zich thuis in een wereld van white trash. Wel was hij blij dat Lukaku zich had teweergesteld: “Hij boekt vooruitgang in dat opzicht,” aldus de trainer van Inter.

Eriksen, na aanbiedingen van onder andere PSG en misschien zelfs Tottenham, mag inmiddels niet meer weg. Ik hoop dat hij in de kleedkamer zijn geld en creditkaarten goed opbergt.

Christian Eriksen. Beeld EPA
Christian Eriksen.Beeld EPA

30 januari: een 8 voor Edson Álvarez

Gelukkig was ook de trainer na afloop lovend over de Mexicaanse verdedigende middenvelder, die volgens Marciano Vink niet aanvallend genoeg denkt. Dat is dan ook zijn opdracht niet. Álvarez blinkt uit in zaken waaraan Ajax behoefte heeft: strijdlust, spel­inzicht, duelkracht en hij kan koppen. Ik beschik niet over de gegevens van Opta, maar ik denk dat hij een stuk of tien kopduels heeft gewonnen, of ballen weggekopt. Er waren meer geslaagde verdedigende ingrepen waaronder een perfecte Kroltackle.

Het gevolg van zijn goede wedstrijd was volgens Ten Hag dat hij Blind ‘in zijn kracht’ liet spelen, namelijk aanvallender. Daarmee zegt de trainer van Ajax dat Blind minder goed kan verdedigen dan aanvallen. Dat is op zijn minst een opmerkelijke quote over iemand die in de opstelling altijd centraal achterin staat. Davy Klaassen kreeg een slechte pers, maar ik vermoed dat hij Ajax’ beste optie op nummer 10 is om de simpele reden dat hij scoort. Dat Álvarez op 6 beter is dan Klaassen, staat vast.

Edson Álvarez. Beeld ANP
Edson Álvarez.Beeld ANP

30 januari: een 7 voor Thomas Tuchel

Tuchel is goed in het coachen van voetballers die de status van superster nog niet hebben bereikt. In zijn debuut voor Chelsea kwam hij niet verder dan 0-0, maar de man drukte zijn stempel. Een nieuwtje was dat hij Ziyech rechtsbinnen liet spelen, een positie als een vergeten groente, waarop ooit Rinus Bennaars, Henk Groot en Sándor Kocsis schitterden. En laten we vooral Pelé in ’58 niet vergeten.

Thomas Tuchel. Beeld AP
Thomas Tuchel.Beeld AP

29 januari: een 8+ voor Joey Veerman

Feyenoord had verwacht dat Veerman hangend op links zou spelen. Daar speelde hij niet. Paniek alom en niemand die in staat was, in het veld noch op de bank, de eigen gelederen te resetten. Veerman is een goede middenvelder die vaak begint als controleur en daarna een meter of tien verder naar voren gaat spelen. Ronald de Boer zag hem als vervanger voor Sangaré of Rosario bij PSV. Waarom zou je hem niet laten spelen met types als Sangaré en Rosario achter hem? Is hij niet geknipt voor een centrale positie in een 4-2-3-1-systeem?

Juist iets verder naar voren is hij gevaarlijk. De aanval waaruit Heerenveen het eerste doelpunt maakte werd opgezet door Veerman met een razendsnelle pass naar binnen. Meteen ging hij diep, Siem de Jong leidde af en Veerman scoorde. Vintage actie van een geboren nummer 10.

Joey Veerman. Beeld ANP
Joey Veerman.Beeld ANP

28 januari: een 8 voor Mauro Júnior

Het was dus goed gezien door Schmidt om Mauro Júnior in te brengen. De kleine maakte een doelpunt en gaf een assist, waarmee ‘PSV zichzelf eindelijk beloonde’. Niet zo goed gezien door de trainer van PSV was het opstellen van Thomas en Fein als een ‘dubbele tien’. Gelukkig is die laatste alleen maar geleend, van Bayern München nota bene. Een van de beste spelers op het veld hoorde bij Emmen: Kerim Frei. Hij passeerde Dumfries en speelde in dezelfde actie Sangaré door zijn benen. Niemand klapte. Wat ik niet begrijp: waarom moeten spelers en niet alleen spelers, maar ook verzorgers, dokters en wie dan ook, altijd lachen als iemand een bal op zijn zak krijgt? Zo typisch voetbal. Frei huilde van de pijn en zelfs de vierde man, de meest deerniswekkende functionaris op een voetbalveld, stond te grijnzen. Lelijke lach.

Mauro Jaqueson Junior Ferreira dos Santos. Beeld BSR Agency
Mauro Jaqueson Junior Ferreira dos Santos.Beeld BSR Agency

27 januari: een 6 voor André Villas-Boas

Wisselvalligheid is het sleutelwoord voor de loopbaan van Villas-Boas, ooit de kroonprins onder de trainers. Hij werd kampioen met Porto, won de beker en de Uefa Cup. Chelsea kocht zijn ­contract af voor een immens bedrag.

Welke Russische oliebaron laat de kans liggen om de kroonprins onder de trainers aan zich te binden? Villas-Boas viel tegen. Via Tottenham, Zenit en China belandde hij in de kleedkamer van Marseille. Daar is het na vier nederlagen achter elkaar serieus ongezellig geworden. Payet en Thauvin vechten elkaar de tent uit. Villas-Boas maakte Thauvin, de man die niet wil verlengen, aanvoerder, terwijl Payet bijtekende met een flinke salarisvermindering, plus de garantie van een technisch directeurschap.

Villas-Boas wedde dus op het verkeerde paard, wat hij bij Chelsea had gedaan door Lampard, vriend van Abramovitsj, op de bank te zetten. Goede trainer, maar hij mist een zekere sociale intelligentie.

André Villas-Boas. Beeld AFP
André Villas-Boas.Beeld AFP

26 januari: een 6 voor Danny Drinkwater

Voetballers, ach, voetballers toch. Ze denken dat ze overal mee wegkomen. Trainers ook hoor. “Meneer Ten Hag, heeft u met Borussia Mönchengladbach gesproken? Bild zegt van wel.” “En ik zeg van niet.”

Danny Drinkwater, ooit als kampioen met Leicester aangetrokken door Chelsea, plaatste een juichfoto op zijn
socials nadat Lampard ontslagen was. Daarna haalde hij de post vlug weer weg. “Ik wist op het moment van plaatsen beslist nog niet dat Lampard eruit lag. Ik miste het voetbal zo, daarom wilde ik mezelf juichend laten zien. Ik heb juist heel veel respect voor Frank Lampard,” aldus de man die onder Lampard geen minuten maakte. “Maar meneer Ten Hag, Bild is altijd ontzettend goed geïnformeerd.”

“En jij bent een Klugscheisser?”

Was?

Schwarze Katz mit weisse Beine. Klugscheisser. Zoek maar op wat het betekent, staat vast op Google. Ken je Google, Klugscheisser?”

25 januari: een 6 voor Dusan Tadic

Waren het drie kansen voor open doel die Tadic overschoot? Een ervan was na een mooie kap naar zijn linker. Ook probeerde hij een keer het hoofd van Haller te bereiken toen hij zelf had moeten schieten op vier meter van het doel. Op een ander moment kopte Antony zijn voorzet op de keeper. Die jongen moet lekker doorgaan met zijn geïrriteerde attitude, des te eerder krijgt Neres zijn basisplaats terug. Het enige wat schitterde aan Antony, waren zijn statistieken. Tadic speelde ‘een niet zo gelukkige wedstrijd’, te meer omdat het zijn back was die de gelijkmaker van Fortuna erin schoot. Om vijf uur zat ik voor het dilemma: kijk ik Feyenoord-AZ of schakel ik naar Rennes-Lille? Ik miste dus de mooie goals van Boadu, maar zag Camavinga schitteren, die verloor van het counterende Lille. Zij zijn klaar voor Ajax.

Dusan Tadic. Beeld BSR Agency
Dusan Tadic.Beeld BSR Agency

23 januari: een 5 voor Calvin Stengs

Hij wordt zorgelijk, de vorm van de twee Raiola-pupillen Stengs en Boadu. Kees Kist zou de beide talenten graag ontmoeten om ze de huid eens vol te schelden. Vermoedelijk is dat niet de juiste aanpak. Tegen Ajax, dat was veranderd in een Zuid-Amerikaanse vechtmachine, was er nauwelijks nog sprake van zichtbare aanleg bij de twee parels van de jeugdopleiding van AZ. Nog geen jaar geleden hadden we het over een mogelijke transfer van Stengs naar Ajax. Die geluiden zijn verstomd. Ajax koopt geen onzichtbare mensen.

Hoe moeilijk het is om zichtbaar te blijven in een loopgravengevecht van man tegen man was ook te zien aan het optreden van Devyne Rensch. Hij is zo’n ‘talent’ aan wiens toekomst nog niemand twijfelt. Woensdagavond werden er andere dingen verwacht dan de criteria waaraan Rensch normaliter beantwoordt. Hij is gewend aan balbezit, om te heersen, om technisch de baas te zijn over zijn tegenstanders en ze kalm uit te spelen. Nu kwam hij Wijndal tegen, ook best talentvol, maar vooral een knokker ­vanjewelste.

Om zich heen zag de verschrikte Rensch mannen voetballen op een manier die nieuw was voor hem, die tot wasdom kwam op De Toekomst. Álvarez zette druk en joeg alles af waar hij bij kon komen. Hij won een procent of negentig van zijn persoonlijke duels, precies de cijfers waar buitenlandse scouts naar kijken. (Zie Botman.) Bij Ajax denken ze anders. Daar prefereren ze Blind boven Martínez want Blind heeft een ‘inspeelpass’. Intussen is Blind, vooral voor die Zuid-Amerikanen, de olifant in de kamer, zoals iemand het formuleerde. Zij zien een voetballer die aan andere maatstaven voldoet dan zij gewend zijn in hun voetbalcultuur. Zij willen eerst hun duels winnen, op karakter en op kracht. Daarna komt de rest.

 Calvin Stengs
 Beeld Pro Shots / Toon Dompeling
Calvin StengsBeeld Pro Shots / Toon Dompeling

23 januari: een 9 voor Tanguy Ndombele

Als voetballers een tegenstander prijzen, is er iets aan de hand. Vroeger was dat het geval met Abdelhak Nouri. Iedereen die tegen hem moest spelen, keek ernaar uit. Behalve directe tegenstanders: zij lagen wakker. Lees maar terug wat Frenkie de Jong over hem zei toen hij nog bij Willem II voetbalde. Daarom kan het een boost zijn voor de geloofwaardigheid van Nouri’s advocaten om getuigenverklaringen van andere spelers over Abdelhaks kwaliteiten in te brengen, voetballers die inmiddels grote transfers achter de rug hebben. Geen waardering zo overtuigend als die van de peers. Maar dit terzijde. Deze week blies Declan Rice, de Engelse international van West Ham, de loftrompet over Ndombele. “Jongens van Spurs bij het Engelse elftal vertellen over de ongelofelijke dingen die hij op de training laat zien.” Het no look-doelpunt tegen Sheffield United zal niet het laatste staal­tje zijn dat Tanguy dit seizoen laat zien.

 Tanguy Ndombele Beeld AFP
Tanguy NdombeleBeeld AFP

23 januari: een 8 voor Jaap van Dissel

Van Dissel kan irritant zijn. Zijn lang geuite afkeer van het dragen van mondkapjes leek minder gestoeld op wetenschap dan op ego. Aan de andere kant is het nu de voetbalwereld die moet lachen om tips van het RIVM bij het thuis kijken naar wedstrijden. De voetbalwereld heeft geen recht van spreken. Plotselinge virusuitbraken na feesten en buitenlandse reizen, bezoeken aan de kapper als middelvinger tegen zorgpersoneel, drommen supporters bij een training: het is vaak het voetbal zelf dat lachwekkend is, niet de wetenschappers die afdalen tot voetbalniveau om dingen uit te leggen.

Jaap van Dissel, directeur RIVM, Beeld ANP
Jaap van Dissel, directeur RIVM,Beeld ANP

22 januari: een 5 voor Lucas Pratto

“We hebben hem gehaald om het met hem te proberen en dat hebben we nu gedaan. We moeten niet te snel oordelen, maar dit was te weinig,” aldus de trainer van Feyenoord. Zou Dick Advocaat dan niet betrokken zijn geweest bij de huur van de ‘Beer van La Plata’, zoals de man wordt genoemd in Rotterdamse kringen? Je weet hoe ze zijn bij Feyenoord: elke aankoop is van puur goud en doorverkopen met een immense winst is een kwestie van tijd. ‘Lucas Pratto oogt gretig en kan er snel staan bij Feyenoord’ kopte het Algemeen Dagblad nog begin januari. Intussen denkt Advocaat er dus anders over. Hoe dat kan? Hij heeft hem inmiddels zien voetballen. Ik weet niet wat die Beer van La Plata verdient per maand, maar elke euro boven mijn zakgeld in 1962 is er een te veel.

Lucas Pratto. Beeld Pro Shots / Mischa Keemink
Lucas Pratto.Beeld Pro Shots / Mischa Keemink

21 januari: een 8 voor Micky van de Ven

Je weet het nooit met talent, zeker niet als het wordt begeleid door Raiola, zoals Van de Ven, de stopper van Volendam die uitblonk tegen PSV. De analisten van ESPN waren enthousiast: “Deze jongen is beter dan Baumgartner, beter dan Martins Indi.” Het probleem is: Baumgartner en Martins Indi spelen al bij een topclub, Van de Ven bij Volendam. Diens volgende stap moet doordacht zijn. Denkt Raiola aan zijn loopbaan of aan het geld? Ik wijs op een voetballer die nu eindelijk doorbreekt, al was hij reeds in 2018 een sensatie in het Franse elftal dat tegen IJsland speelde. Een jaar later verkocht Lyon Tanguy Ndombele voor meer dan 50 miljoen aan Tottenham Hotspur. Ndombele verbleekte, zijn faam verdampte, zijn talent verpieterde. Totdat Mourinho het in hem zag.
Geluk hebben is in een spelerscarrière even belangrijk als talent.

Micky van de Ven Beeld BSR Agency
Micky van de VenBeeld BSR Agency

20 januari: een 5 voor Bas Nijhuis

Bas Nijhuis is een scheidsrechter die je regelmatig ziet lachen tegen en met een voetballer. Dan ‘lopen ze te dollen’. In plaats van lachen moet ik grijnzen zeggen. Of monkelen, of gnuiven. In lachen schuilt vreugde. Aan dat meesmuilen van Nijhuis en de voetballer zit altijd een aspect van ‘kijk ons eens met zijn tweeën een geheim dolletje delen’.

Bas Nijhuis heeft een paard. Daar zegt die voetballer dan iets van, stel ik me voor. En Nijhuis riposteert gevat een wisecrack over een slechte pass die de speler zojuist heeft gegeven. Dat zijn paard een betere balbehandeling in huis heeft. Langs de lijn staat Roger Schmidt, een man die rechtlijnig denkt en handelt. In het voorbijgaan dollen zijn assistent Ooijer en Nijhuis met elkaar. Grijnslachend gaan beiden de catacomben in. Schmidt trekt dat niet. Ik kan het me voorstellen.

Bas Nijhuis Beeld BSR Agency
Bas NijhuisBeeld BSR Agency

19 januari: een 8 voor Steven Bergwijn

Kreeg Donny van de Beek maar de speeltijd die Mourinho aan Bergwijn gunt. Maar ja, Solskjaer kocht Donny niet. Wat zondag opviel, was dat Harry Kane behalve exclusief aan Son, nu ook de bal aan Stevie geeft. Na een minuut of drie was er zelfs sprake van een flitsende een-twee, die leidde tot de corner waaruit Aurier het eerste doelpunt voor Tottenham Hotspur maakte. Ook in de tweede helft was er soms sprake van contact tussen Kane en Bergwijn. De laatste gaf de assist op Ndombélé voor het derde doelpunt, maar zoals iemand bij de BBC opmerkte: nooit meer zal iemand het over die perfecte assist hebben, zo mooi was het doelpunt van de Fransman. Zonder naar het doel te ­kijken tilde hij de bal met buitenkant rechts over de ‘vergeefs ­tastende’ keeper van Sheffield heen in de verre hoek.

Steven Bergwijn Beeld BSR Agency
Steven BergwijnBeeld BSR Agency

18 januari: een 4 voor Quincy Promes

In de 61ste minuut verloor Promes twee keer de bal en scoorde Feyenoord. Het was een centimeter buitenspel. Ten Hag ging wisselen en liet Promes staan. Dit was vragen om een gelijkspel, zo niet een nederlaag. Feyenoord werd steeds beter en Ajax steeds slechter. Het was geen doen. Labyad kwam voor Antony en Schuurs voor Mazraoui. En Promes bleef staan. In de 66ste minuut verloor Promes de bal weer. Ten Hag liet hem staan. Pas in de 72ste minuut moest Promes eraf voor Álvarez. Nou, dan moet de trainer van Ajax echt wanhopig zijn, wil hij Álvarez inbrengen. Die liet nog even zien wat verdedigen op zijn Zuid-Amerikaans is, waarin Senesi al de hele wedstrijd bij Feyenoord uitblonk. Ik las dat Spartak Moskou interesse heeft in Promes. Mij hoor je niet. Totdat hij weg is. Dan horen wij engelen zingen.

Quincy Promes Beeld Pro Shots / Jasper Ruhe
Quincy PromesBeeld Pro Shots / Jasper Ruhe

16 januari: een 9 voor Sébastien Haller

Haller speelde in totaal vijftig jeugdinterlands voor Frankrijk, tussen O17 en O21, waarin hij vijfentwintig doelpunten maakte. Je hoeft geen superscout te zijn om daarvan kennis te nemen. Ten slotte werd hij overvleugeld door jongens als Mbappé, Griezmann, Martial en Coman terwijl Giroud er al eeuwen was. Daarom speelt hij nu voor Ivoorkust. Als je het maar net moet afleggen tegen bovengenoemde sterren, zou je bij elk ander land in Europa basisplaatsen hebben gehad. Daarom is die 22,5 miljoen een koopje. Daarom was het een idiote beslissing van Ten Hag om hem tegen PSV pas in de tweede helft te laten spelen. Steeds vaker krijg ik de indruk dat er niemand bij Ajax is, en zeker niet in de technische staf, die af en toe zegt: ‘Weet je dat nu wel zeker, Erik? Zou je hierover nog eens willen nadenken?’ Precies zoals volgens de filosofie van Ferguson een voetballer zich nooit veilig mag voelen maar altijd gebukt dient te gaan onder de druk van een concurrent, zou dat ook voor trainers een stimulans kunnen zijn.

Intussen maakt Haller in het veld elk dubbeltje waar. In twee wedstrijden maakte hij een doelpunt en gaf hij twee assists. Bovendien bleek hij in de interviews na de wedstrijd een slimme en welbespraakte voetballer, wat je van sommige interviewers moeilijk kunt beweren. Zo smeekte Hans Kraay jr. na Ajax-Twente Huntelaar praktisch op zijn knieën om de beslissing over zijn toekomst aan hem te ‘geven’. “Klaas, je gaf me laatst het nieuws over het einde van je loopbaan, geef me nu alsjeblieft dit nieuwtje. Ga je naar Schalke? Klaas, Klaasie, please, superplease?” Zelden zoiets vernederends gezien.

Sébastien Haller. Beeld BSR Agency
Sébastien Haller.Beeld BSR Agency

16 januari: een 5 voor Eran Zahavi

Het is jammer dat Gakpo geblesseerd is. Zahavi verdient een reserverol na de wedstrijd tegen AZ. Maakte Haller meteen de indruk een serieuze professional te zijn, gooide Zahavi er na zijn twee doelpunten tegen Ajax onmiddellijk met de pet naar tegen AZ. Voor iemand als Sangaré moet het moeilijk te verkroppen zijn. Hij loopt zich het rambam, verovert ballen en springt overal tussen, zonder resultaat want voorin verkwanselt iemand alles wat hij krijgt. Rosario: idem. Boscagli, een van de beste passers in de Eredivisie, zo niet de beste, stopt op een zeker moment met het geven van diepe ballen. Zahavi kijkt ernaar en gooit ze weg als toffeepapiertjes. Ik wijs op een signature Boscagli-pass na negen minuten voor een grote kans. Zahavi nam slecht aan. Het was dezelfde speler die een half uur later een bal verspeelde waardoor Stengs een sublieme steekbal op Boadu kon geven. Die kreeg hem, zo diep uit vorm dat zijn noppen de bodem van de put raken, niet langs Teze. Uit de corner maakte Koopmeiners zijn formidabele doelpunt. Overigens speelde Koopmeiners uitstekend op het middenveld, wat tegen jongens als Rosario en Sangaré niet eenvoudig is.

Eran Zahavi. Beeld ANP
Eran Zahavi.Beeld ANP

16 januari: een 8 voor Dele Alli

Van trainers die voetballers niet gebruiken omdat zij hun eigen tactisch brein hoger inschatten dan het talent van de speler, snap ik geen fluit. Christian Eriksen is een voorbeeld. De halvegare Conte stelt een misfit als Vidal liever op dan de spelmaker van het Deense elftal. Mourinho haat Alli. Pochettino houdt van Alli en wil hem naar PSG halen. Mag niet van Mourinho. Wie kan dat volgen?

Dele Alli. Beeld BSR Agency
Dele Alli.Beeld BSR Agency

15 januari: een 9 voor Klaas-Jan Huntelaar

Veteranen in je selectie, wie wil ze niet? Schöne traint mee bij Ajax. Af en toe een verstolen blik naar de trainer. Doet denken aan Van Hanegem die bij Velox achter het doel stond om de ballen al dan niet met effect maar in elk geval loep­zuiver terug te schieten naar de spelers. Vintage Kees de jongen is dat. Zo traint Schöne bij Ajax: steekballetje op Antony en meteen omkijken naar Ten Hag. ‘Zag je dat?’ Voor die ene tackle met twee benen van Álvarez sprong hij net op tijd omhoog. Twee minuten later kwam hij ertussen toen Timber na net zo’n tackle Álvarez te lijf ging. Goeie gast voor in de kleedkamer, Schöne. Intussen oefent Huntelaar op afwerken. Elke dag van Hummelo, of daaromtrent, naar Amsterdam karren over de A1. En aangekomen alleen maar afwerken. En afwerken. En afwerken.

Klaas Jan Huntelaar. Beeld BSR Agency
Klaas Jan Huntelaar.Beeld BSR Agency

14 januari: een 8 voor Danilho Doekhi

Er zijn tijden geweest dat ik geen anderhalf uur zou vrijmaken om naar Vitesse-FC Utrecht te ­kijken. Nu doen er vooral bij Vitesse voetballers mee voor wie ik met plezier die tijd uittrek. Doekhi is een van hen. Verdedigers beoordelen is moeilijk. Zoek de aanvankelijke kritiek op Senesi, Boscagli, Maguire, Kimpembe, Denayer en anderen maar op. Bij Ajax is er nog steeds een scout die denkt dat het verkopen van Botman een goeie deal was. Dus ik zag Doekhi die scoorde, die zuivere lange ballen gaf van rechts op links, die diverse keren voor zijn man kon komen, die uitstekend was in persoonlijke duels, die zich voortdurend goed opstelde, die Bazoer de gelegenheid gaf in alle vrijheid het spel te maken en ik dacht: is Doekhi niet beter dan Schuurs? Alleen heeft hij nog niet tegen Zapata gespeeld. Oordeel opschorten?

Danilho Doekhi. Beeld Pro Shots / Paul Meima
Danilho Doekhi.Beeld Pro Shots / Paul Meima

13 januari: een 8 voor Olivier Boscagli

Boscagli is een onderschatte speler, van wie weinigen weten dat hij deel uitmaakte van de Franse O19 die op het EK 2016 onder leiding van Mbappé het Oranje van Nouri verpletterde. In 2017 debuteerde hij in Frankrijk O21. Daarin speelden Pavard (Bayern), Bamba (Lille), Dembélé (Lyon) en Ndombélé (Tottenham Hotspur). Hij werd vijf keer geselecteerd, maar ging ten onder aan de concurrentie van Koundé (Sevilla), Konaté (RB Leipzig) en Fofana (Leicester City). Deze drie centrale verdedigers zijn samen zo’n 120 miljoen waard. Geen schande voor Boscagli, die een uitstekende aankoop van PSV blijkt.

Men wijst graag op de inspeelpass van Daley Blind, maar die van Boscagli kan er uitstekend tegenop. Zondag bediende hij Malen met een voorassist en uit een van die Europese wedstrijden herinner ik me er ook een: perfecte steekbal op Max. Dit is mooi scoutingswerk van PSV.

Olivier Boscagli. Beeld BSR Agency
Olivier Boscagli.Beeld BSR Agency

12 januari: een 9+ voor Abdelhak Nouri

Welke onsympathieke argumenten moet Ajax hanteren in de arbitragezaak tegen Nouri, voor zover het simpele voeren van zo’n zaak niet al onsympathiek genoeg is? Ajax zal betogen dat een voetballer met een onderhuidse defibrillator geen topvoetbal kan spelen. Voor de weerlegging hiervan hoeft Nouri’s advocaat alleen maar naar het eerste te wijzen. Het tweede onsympathieke argument is dat Ajax zal betogen eraan te twijfelen of Appie goed genoeg was. Ook dat argument is onhoudbaar: er lag een aanbod van Celta de Vigo voor twee miljoen per jaar dat Nouri alleen heeft afgeslagen omdat Marcel Keizer had bezworen hem te gebruiken in het seizoen 2017/2018. Nouri’s advocaat kan getuigenissen verzamelen van De Jong, Van de Beek en anderen die Appie zonder uitzondering als hun leider in en buiten het veld beschouwden. Daar staat het harde Ajax dan. Volgende week wordt er meer bekend.

 Abdelhak Nouri  Beeld ANP
Abdelhak NouriBeeld ANP

11 januari: een 8 voor Antony

Ajax-PSV was een geweldige wedstrijd, waarin oordelen en vooroordelen werden bevestigd. Schuurs droeg schuld aan de twee tegendoelpunten, hoewel aan de eerste een Malenactie van wereldklasse voorafging. Verder vraag ik me af: heeft PSV een conditietrainer? Of zo’n ouderwetse masseur, een eeuwige peuk tussen de vingers en net zo’n hekel aan boslopen als de hele selectie? Je kon het piepen van de longen van Ihattaren bijna horen. Overal in het veld speelden zich de mooiste duels af, maar de mismatch van de wedstrijd was die tussen Max en Antony. De laatste droeg schuld aan een tegengoal, maar vooral in de tweede helft liet hij Max alle hoeken zien. De 18-jarige Gravenberch speelde als een international en Haller deed waarvoor hij kwam: bal afleggen en assist. Beste actie: die van Mazraoui. Jammer dat PSV na een half uur hijgde als een postpaard.

 Antony Beeld ANP
AntonyBeeld ANP

24 december: een 6 voor Mikel Arteta

Waarom de tweede kerstdag zo’n grote rol speelt in het Engelse voetbal, is waarschijnlijk omdat de vaders en de zonen voor even de kerstsfeer thuis ­kunnen ontvluchten om naar het stadion te gaan. Minicabs rijden af en aan, de ondergrondse zit vol en bussen komen vast te zitten in het verkeer. Op Boxing Day 1978 nam ik mijn vrouw mee naar een voetbalwedstrijd in Londen. We lunchten in het restaurant van Highbury met, ik herinner me dit goed, een fles Meursault bij de vis en na de lunch liepen we binnendoor naar onze plekken op de perstribune.

Bij Arsenal hadden ze houten stoelen met in de leuningen van sommige de naam gegraveerd van een krant. Op de leuning van mijn vrouw stond Tass, de naam van het Russische persbureau dat kennelijk tientallen jaren een vaste plaats had op de tribune van Arsenal. Misschien was die ooit bestemd geweest voor een vriend van Philby of Burgess, de Engelse spionnen die toen allang in Moskou woonden. Mijn vrouw vond haar stoeltje het hoogtepunt van haar eerste stadion­bezoek. Ook de vlagen natte sneeuw die over het veld zwiepten, fascineerden haar. Intussen keek ik naar Malcolm Macdonald, Graham Rix en David O’Leary, Arsenals grote sterren in die tijd.

Op Tweede Kerstdag van dit jaar speelt Arsenal tegen Chelsea. Er ­zullen geen mensen aanwezig zijn, de vaders en de zonen zitten thuis, de ondergrondse is, hopelijk, leeg en de bussen die rijden, hebben vrij baan. Arsenal haalde twee punten uit de laatste zeven wedstrijden, in de slechtste seizoenstart in 46 jaar. Arteta wil strijders zien op Boxing Day tegen Chelsea, zei hij. Het zit niet mee, in vele opzichten. Op de avond van Boxing Day 1978 werd de toen drievoudig wereldkampioen boksen Muhammad Ali in de studio van de BBC verrast door het programma This is your life. Als het niet meezit, moet je je behelpen met herinneringen.

Mikel Arteta. Beeld BSR Agency
Mikel Arteta.Beeld BSR Agency

24 december: een 8+ voor Donyell Malen

Wanneer zag ik Malen nu voor het eerst? Op het tweede veld van De Toekomst was het. Raiola, die naast me stond, wees hem aan. “Die is van mij,” zei hij trots. In mijn ogen liepen er betere 15-jarigen rond, maar ik zag het fout. Raiola verkocht Malen een half jaar later aan Arsenal en dat zag hij weer fout, hoewel de jongen die toen Malens grote concurrent was, Eddie Nketiah, ook nog niet echt wil doorbreken. De ironie wil dat de site die daarover gaat, de transferwaarde van Malen inmiddels hoger inschat dan die van de speler die door Arsenal drie jaar geleden beter werd geacht. Het voetbal is een maatschappij van dag­koersen. Vier maanden geleden wist ik zeker dat Ajax kampioen zou worden. Kijkend naar het PSV van dit moment denk ik dat de prognose moet worden bij­gesteld.

Donyell Malen Beeld BSR Agency
Donyell MalenBeeld BSR Agency

24 december: een 8 voor Daley Sinkgraven

Ooit zette Bosz bij Ajax de middenvelder Sinkgraven op linksback. Het is lang geleden. Blind speelde nog bij Manchester United. In mei van dit jaar – iedereen keek opeens Bundesliga, er was niks anders – zag ik Sinkgraven weer eens. Nog steeds linksback onder Bosz. Een half jaar later idem. Leverkusen tegen ­Bayern. Sinkgraven was weer beter geworden. Alle Beierse buitenspelers werden gewisseld. Peter Bosz leert ook, Leverkusen valt niet meer zo blind aan. Bayern won, volkomen onverdiend.

Daley Sinkgraven Beeld EPA
Daley SinkgravenBeeld EPA

23 december: een 7 voor Amad Diallo

Hij moet kunnen voetballen, want Manchester United betaalt Atalanta 25 miljoen voor deze vleugelspeler, die net als iedereen uit Ivoorkust eigenlijk Traoré heet. Hoewel ze ook in Burkina Faso met grote regelmaat Traoré heten. Mijn hart gaat uit naar Tahith Chong, drie jaar ouder dan Diallo, die nu een concurrent of zeven voor zich heeft: Rashford, Martial, Cavani, James, Greenwood, Ighalo en de nieuweling dus: Diallo. ­Niemand heeft hem ooit zien spelen, want hij viel dit seizoen pas twee keer in bij Atalanta, scoorde niet en viel verder ook niet op. Bij de O19 maakte hij wel doelpunten en gaf hij assists, net als ­talloze vleugelspelers in heel Europa die in O19 spelen. Ik bedoel: als geld geen rol speelt, kun je elke 18-jarige vleugelspeler kopen die je hartje begeert. Dat is bederf. Wanneer stelt Manchester ­United een technisch directeur aan?

Amad Diallo Beeld NurPhoto via Getty Images
Amad DialloBeeld NurPhoto via Getty Images

22 december: een 9 voor Presnel Kimpembe

Lille-Paris Saint-Germain (0-0) was de wedstrijd van de centrale verdedigers. Bij Lille groeide Botman in de tweede helft uit tot de beste man, bij PSG waren Marquinhos en Kimpembe beslissend, de laatste door de beste ingreep die ik in jaren heb gezien. Op het moment dat Paris samenhang miste bij een counter – Yilmaz en Bamba lagen in volle sprint met twintig meter ruimte voor hen – zette Kimpembe de achtervolging in. Met nog drie stappen te gaan begaf zijn hamstring het. Hij rende door en veroverde de bal met een Krol-tackle op Yilmaz. Nog een keer moest hij door de pijngrens heen om, liggend in het gras, de bal naar een medespeler te schuiven. Daarna werd hij weggeholpen. De wedstrijd was een tactisch gevecht, waarin Lille net iets minder was. Zonder Neymar en Mbappé had Tuchel de overhand, juist daarom.

Presnel Kimpembe  Beeld PSG via Getty Images
Presnel KimpembeBeeld PSG via Getty Images

21 december: een 8 voor Youri Tielemans

Toen ik kijkend naar ADO-Ajax intens naar een BeNeLiga verlangde, vluchtte ik naar Tottenham-Leicester City om Jamie Vardy te zien sprinten. Een verschil met Ajax was snelheid. Als je begint met Blind, Tadic, Klaassen en Huntelaar in de basis, is snelheid het uitgangspunt niet. Dat bleek in Europa een probleem. Terwijl ik genoot van het spel van de middenvelders Tielemans en Ndidi, begreep ik nog beter waarom Klaassen er in de Premier League niet aan te pas was gekomen. Leicester had een back, James Justin, die het vorig seizoen voor zesenhalf miljoen euro van Luton naar Leicester was verhuisd. Hij is sneller dan Dest. Gravenberch is een enorm talent dat op zijn zestiende debuteerde. Youri Tielemans deed dat ook. Hij is 23 nu en reikt voor het eerst naar de top. Ik gun Gravenberch echt geen tegenstanders meer zoals ADO.

Youri Tielemans Beeld BELGA
Youri TielemansBeeld BELGA

19 december: een 8 voor Marc Overmars

Het ideale duo achterin van de toekomst was voor Marc Overmars Schuurs/Botman. Dat ging niet door, omdat Ten Hag tegen Botman zei het eerst nog maar eens een jaartje in Jong Ajax te laten zien. Botman pakte zijn tas en rende naar Heerenveen. De rest is geschiedenis. Álvarez werd door Veldmate gescout voor de positie van rechter centrale verdediger, waar hij nooit werd opgesteld. Desondanks deed hij het niet slecht op het middenveld, waar hij woensdagavond tegen FC Utrecht een uitstekende wedstrijd speelde. Daartoe werd hij onder meer in staat gesteld door Daley Blind, die hem in de eerste helft minstens negen keer heeft aangespeeld. In de wedstrijden daarvoor nooit. Je mag aannemen dat het begon op te vallen, zelfs bij de technische staf. Toen Ajax een rechtsback nodig had, kreeg Overmars van de RvC te horen dat het een Nederlander móest zijn. Vermoedelijk heeft de technisch directeur zijn ogen even laten rollen bij het aanhoren van deze eis. Overmars heeft voor Ajax ruw geschat tweehonderd miljoen euro verdiend. Iemand die internationaal opvalt, heeft geen trek in steeds over zijn schouder mee-glurende meerderen. Die verlangt een zekere onafhankelijkheid in zijn doen en laten. Als er dan een nieuwe CFO wordt aangesteld die de eindverantwoording voor elke deal opeist, zou de technisch directeur best kunnen denken: tot ziens, het was me aangenaam.

Marc Overmars Beeld ANP Sport/Maurice van Steen
Marc OvermarsBeeld ANP Sport/Maurice van Steen

19 december: een 8 voor Peter van der Vorst

Het lag niet voor de hand dat Van der Vorst in staat zou zijn om hoger te bieden dan Talpa. RTL graaide de rechten van de Champions League weg voor John de Mols neus, die daarop nog steeds zit te kijken. We kennen Peter vooral van Boulevard, Showtime en aanverwante content. Zou hij nu ook een show à la VI optuigen met grappige analisten om het voetbal deskundig te begeleiden? Of denkt de man dat dit het gewoon is: uitzenden die hap. Waarop ik me verheug, zijn de koppen van Kieft en Van der Gijp bij de zoveelste groepswedstrijd in de Europa League, die De Mol met zijn laatste geld wist te bemachtigen. En het humeur van Genee en Derksen bij het nabeschouwen van Famagusta-Vitesse in de Europa Conference. Dat wordt lachen.

Peter van der Vorst Beeld ANP Kippa
Peter van der VorstBeeld ANP Kippa

19 december: een 9 voor Marcus Rashford

Ach, wat voetbalde hij goed in de week dat zijn moeder bij de BBC vertelde dat ze vroeger drie baantjes had om haar kinderen te kunnen voeden. Die her¬innering zou Marcus Rashford bewegen zijn anti-hongercampagnes op te zetten, waartegen zelfs de asocialen die in de UK de dienst uitmaken, zich niet teweer konden stellen. Het is een vreemde ontroering om te zien hoe die jongen uit een achterstandswijk ook in lichamelijk opzicht zo uitblinkt op het voetbalveld. Het is niet zomaar sprinten wat hij doet, het is sprinten met de elegantie van een dans. Zo ¬rende hij weg om tegen Sheffield een sublieme, hoge bal van Lindelof op zijn wreef te kunnen doodmaken. Scoren was na deze actie een bagatel. Even later was hij weer in volle sprint, nu om een no-lookpass van Pogba, een jongen uit de banlieues, te promoveren tot het derde doelpunt van United. Vergelijk Rashfords persoonlijkheid en karakter eens met die van de narcisten in zijn regering en je beseft wie de Engelse held is.

Marcus Rashford Beeld BSR Agency
Marcus RashfordBeeld BSR Agency

18 december: een 8 voor Frenkie de Jong

Bij het scheiden van de markt, nu het jaar naar weemoed zwicht (zei Nijhoff ongeveer), begint Frenkie de Jong aan een nieuwe lente in een leven dat nog lang geen wintertijd kent. Net als Joey Veerman in de tweede helft laatst tegen Vitesse, mag Frenkie meer naar voren spelen. In de buurt van het strafschopgebied van de tegenpartij, waar de beste voetballers horen te staan. Het begon al tegen Levante, met die daverende rush naar voren, besloten met een pass op Messi. Vlak voor tijd zou de Argentijn een mooie pass van De Jong upgraden tot assist. Woensdagavond was het Frenkie zelf die de wedstrijd besliste, met een doelpunt dat eerst, net na de vreugde, werd afgekeurd en vervolgens tot het winnende werd bestempeld door de VAR. Na die blijdschapspauze was de lol er een beetje van af.

Frenkie de Jong Beeld REUTERS
Frenkie de JongBeeld REUTERS

17 december: een 8 voor Renato Sanches

Het goede nieuws voor Ajax is dat Lille siddert onder de gedwongen verkoop van de club. Grootinvesteerder Elliott, een hedgefonds met een portefeuille van 38 miljard, vervangt Lille-president Gérard Lopez door Olivier Létang, de voormalige algemeen directeur van Rennes. Elliott is al eigenaar van Milan en zal dus Lille niet zelf kunnen kopen. De nieuwe eigenaar heet Merlyn Partners, een bedrijf van de Nederlander Maarten Petermann. Hij werkte voor JP Morgan toen die bank 100 miljoen investeerde in Lille. Een zakenpartner van de Elliott-adviseur Petermann is de Italiaan Barnaba, die onlangs de deal brokerde tussen AS Roma en de Amerikaan Friedkin. Roma benaderde superscout Luis Campos als technisch directeur. Campos is nu nog officieel bij Lille in dienst. Het is een Monopolyspel tussen bekenden over de hoofden van supporters heen. Geld is alles, het voetbal secundair. Sanches wordt verkocht, wedden?

Renato Sanches. Beeld BSR Agency
Renato Sanches.Beeld BSR Agency

16 december: een 5 voor Domagoj Bradaric

Ik zou terugkomen op de zwakke punten bij Lille. De Kroaat Bradaric staat linksback en maakt fouten, wat vaker voorkomt bij omgebouwde vleugelspelers. Het is dat hij Botman achter zich weet. Zijn vervanger is een Braziliaan, ­Reinildo, ook geen held. Op de andere backplaats vinden we Çelik, die nogal eens wisselt van vorm. Himmelhoch jauchzend, zum Tode betrübt, noemden we die wisselvalligheid vroeger. Naast Botman opereert José Fonte, nog altijd Portugees inter­national, die zich goed opstelt en slim inspeelt, maar wiens ­snelheid die van Blind evenaart. De voorhoede van Lille is uit­stekend, ook de vervangers, het middenveld is van Europees niveau. André, voorheen Bordeaux, is een geweldige controleur, Yazici scoort en Renato Sanches blijkt opnieuw een aankoop van Campos die voor het eerst zijn talent waarmaakt. Voor Ajax valt het dus te halen aan de zijkanten en bij Fonte.

Domagoj Bradaric. Beeld Getty Images
Domagoj Bradaric.Beeld Getty Images

15 december: een 9 voor Burak Yilmaz

Van de dertien competitiewedstrijden die Lille dit seizoen speelde – ze staan bovenaan in de Ligue 1 by the way – heb ik er acht of negen gezien. Ik wilde Sven Botman volgen die zich op zijn gemak de Premier League in speelt. Intussen viel me Yilmaz op, een kerel van 35 jaar die nog kan sprinten als een adolescent.

Zes keer scoorde hij en hij gaf vier assists. Wat op­vallend is, omdat hij de eerste vier wedstrijden droog stond. Het elftal is homogener en dus sterker dan het vorige jaar, terwijl Ajax zichtbaar minder is. Dit is geen fijne loting. Zondagavond zullen de scouts PSG-Lille wel gaan bekijken. Ik kan alvast benadrukken dat Lille over goede voetballers beschikt die stuk voor stuk in dienst spelen van het resultaat. Galtier is een toptrainer, Botman nauwelijks te passeren. Morgen over hun zwakke plekken.

Burak Yilmaz. Beeld Getty Images
Burak Yilmaz.Beeld Getty Images
2021-03-24 19:04:28 ISTANBUL - Georginio Wijnaldum of Holland tijdens de FIFA WK-kwalificatie wedstrijd tussen Turkije en Nederland in het Ataturk Olimpiyat Stadion op 24 maart 2021 in Istanbul, Turkije. ANP MAURICE VAN STEEN Beeld ANP
2021-03-24 19:04:28 ISTANBUL - Georginio Wijnaldum of Holland tijdens de FIFA WK-kwalificatie wedstrijd tussen Turkije en Nederland in het Ataturk Olimpiyat Stadion op 24 maart 2021 in Istanbul, Turkije. ANP MAURICE VAN STEENBeeld ANP

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden