Plus

Het leven van Rinus Israel draait niet meer alleen om voetbal

Lang draaide alles in het leven van Rinus Israel om voetbal. VOC-speelster Rachel de Haze, zijn kleindochter, bracht daar verandering in.

Oud-prof­voetballer Rinus Israel op zijn vaste plek achter het doel in sporthal ElzenhagenBeeld Marc Driessen

Sporthal Elzenhagen in Amsterdam-Noord, zaterdagavond kwart over zeven. Bij de glazen wand achter een van de doelen staat een lege stoel. "Gereserveerd voor Rinus," zegt de beheerder van de hal.

Hij bedoelt Rinus Israel, de 75-jarige oud-profvoetballer (DWS, Feyenoord, Excelsior en PEC Zwolle en natuurlijk het Nederlands elftal). Zijn favoriete dagbesteding is kijken naar of, zoals hijzelf zegt, ouwehoeren over voetbal. Hij is analist bij NH Sportcafé op de radio en zit als voetbalrapporteur bij eredivisiewedstrijden in het stadion. Daarnaast kijkt hij zo veel mogelijk voetbalwedstrijden op televisie.

In de sporthal staat echter geen voetbalwedstrijd op het programma. Israel komt voor zijn kleindochter, handbalster Rachel de Haze (26), die speelt bij VOC in de eredivisie. Israel slaat bijna geen wedstrijd over van, zoals hij zegt, een van de belangrijkste personen in zijn leven. Hij zit altijd op zijn vaste stek achter het doel.

Als de wedstrijd begint, heeft Israel er al een drukke dag opzitten. Zijn zaterdagochtend begint hij als analist bij het NH Sportcafe. Daarna snel door naar Rosmalen.

Hij is namelijk weer coach geworden. OFC uit Oostzaan benaderde hem in de strijd om lijfsbehoud in de zondag derde divisie het seizoen af te maken op de bank. Omdat hij dat kan doen met zijn schoonzoon Jan de Haze, zei Israel ja.

"Ik ben fysiek en mentaal, ondanks mijn leeftijd, nog goed en het zijn maar zeven wedstrijden," zegt hij. "Een heel seizoen coachen en trainen zou ik gezien de spanning niet meer doen. Voor het Nederlands elftal hoeven ze me niet te bellen."

Als de wiedeweerga naar Amsterdam
Israel heeft als voetballer een indrukwekkende staat van dienst. Met Feyenoord won hij tussen 1966 en 1974 alles wat er te winnen viel. Zo was hij de eerste Nederlander die de Europa Cup 1 in zijn handen mocht nemen. Toch is dat niet iets wat hij deelt met de spelers van OFC.

"Die waren toen nog niet geboren," zegt Israel. "Het belangrijkste is dat ze in de derde divisie blijven. Dat gebeurt niet door ze verhalen uit de oude doos te vertellen."

Als ze wat over Israel willen weten, kunnen ze zijn vorige maand uitgekomen biografie IJzeren Rinus, de gouden jaren van voetbalicoon Rinus Israel lezen. Israel merkt daarover op dat hij het niet zelf heeft opgeschreven, dus dat het zeker geen auto-biografie is.

OFC wint zaterdag met 4-2 van OJC Rosmalen. Lang feestvieren mogen de voetballers niet. Snel douchen en de bus in, want Israel wil als de wiedeweerga naar Amsterdam. Hij moet op tijd zijn voor de handbalwedstrijd van zijn kleindochter. Dus thuis haastig twee broodjes eten en het OFC-trainingspak uit. "Daar loop ik niet mee op straat. Met OFC op je borst maak je echt niet de blits," zegt Israel met een knipoog.

Israel met zijn kleindochter Rachel de HazeBeeld Marc Driessen

Hij is ruim op tijd in de hal en zoekt zijn vaste plek op. Zijn vrouw Greetje en de rest van de familie zoeken een plekje op de tribune. "Hebben zij het rustig en ik ook," zegt Israel lachend.

Alhoewel, rustig kijken is er voor Israel niet bij Net als bij voetbal geeft hij tijdens de wedstrijd van VOC tegen VZV zijn ongezouten mening. "Die bal had moeten zitten. Ze maken er een potje van. Rachel een overtreding, die snappen het echt niet. Zoeken ze nog scheidsrechters?"

Tijdens de wedstrijd komen er geregeld mensen langs voor een praatje. De titelstrijd tussen Feyenoord en Ajax is een terugkerend onderwerp. Israel denkt dat het kampioenschap naar Rotterdam-Zuid gaat. "Maar Ajax speelt wel erg goed en leuk de laatste weken. En nu wil ik weer naar Rachel kijken."

Kleindochter De Haze heeft de sportgenen van haar grootvader. Ze werd de afgelopen drie jaar verkozen tot beste speelster van de eredivisie.

Hoewel ze een paar keer deel heeft uitgemaakt van de nationale selectie, zat ze niet in de teams die presteerden op het EK, WK en de Olympische Spelen. Toch is ze nooit ingegaan op aanbiedingen van buitenlandse clubs. Anders dan Israel, die onder andere in Griekenland, Roemenië en Abu Dhabi zijn brood als coach verdiende.

"Ik kon goed geld verdienen. Dat is in handbal wel anders," aldus Israel. "Rachel heeft het hier maatschappelijk op de rails, dus ik snap wel dat ze niet vertrekt. Bovendien is ze net als iedereen bij ons gehecht aan de familie."

Oud en wijs genoeg
Inmiddels heeft Israel naar eigen zeggen verstand van handbal, maar zijn kleindochter adviseren doet hij niet. Israel: "Ze is inmiddels oud en wijs genoeg. Denk je nou echt dat ze nog iets aanneemt van deze oude man. Ik hou me wel bij commentaar over voetbal."

Als De Haze in de rust langs haar grootvader loopt, lachen ze beiden. En dan gaat Israel naar zijn vrouw om even te wedstrijd te bespreken. Al meer dan vijftig jaar zijn ze getrouwd. Ze doen veel samen, maar van voetbal houdt zij ook na al die jaren helemaal niet.

"Ze heeft me altijd mijn gang laten gaan,"zegt Israel. "Wat ze zei toen ik met OFC op de proppen kwam? Niets, maar ik denk dat ze wel blij is dat ik de deur weer uit ben."

Wat vindt De Haze er eigenlijk van dat haar grootvader haar wedstrijden bezoekt? "Dat dat nog kan, is iets heel moois en daar ben ik dankbaar voor," zegt ze. "Al denk ik wel als ik hem zo fanatiek zie coachen bij het voetbal: opa doe eens rustig, je moet nog langer mee. Ik zie wel dat hij daar nog steeds helemaal in zijn element is, dus ik zeg maar niets tegen hem."

VOC wint de wedstrijd met 40-21. Israel is tevreden. De stoel kan weg en hij voegt zich bij de rest van zijn familie. "Ja, kakelen zijn we goed in, maar vandaag hou ik het kort hier."

Israel heeft namelijk nog iets anders op het programma staan. "Er zijn genoeg voetbalwedstrijden op televisie. Het is en blijft toch mijn favoriete spelletje. De groeten."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden