Plus

Heldhaftig optreden Van Vleuten wordt niet op waarde geschat

Tegelijkertijd met de Tour de France werd de Giro Rosa verreden. In De Ronde van Italië voor vrouwen schitterden de Nederlandse rensters. Maar in de media kwamen ze er bekaaid van af.

Annemiek van Vleuten eerder dit jaar in actie tijdens het NK tijdrijden voor vrouwen. Beeld ANP

Zondagmiddag won Annemiek van Vleuten de Giro Rosa, en Marianne Vos de slotetappe. Maar daar zag de kijker niets van op tv. Alle aandacht richt zich op de Tour de France. Op de mannen dus. Urenlange uitzendingen en daarna bijna even lange napraatsessies, ’s avonds afgesloten met het doornemen van dat alles aan tafel van het televisieprogramma De avondetappe.

Maar de Giro Rosa − toch een zeer aansprekende ronde waarin de Nederlandse rensters bijna alle etappes wonnen, en waarin Annemiek van Vleuten en Anna van der Breggen prachtig met elkaar streden − kreeg maar heel weinig aandacht.

De etappes van de Giro Rosa werden in een paar beelden in het sportjournaal weggezet, of in een late uitzending van Studio Sport iets uitgebreider − lees: een minuutje − behandeld.

Niveau

Is het vrouwenwielrennen dan minder interessant? Die rivaliteit ooit tussen Leontien van Moorsel en de Française Jeannie Longo. Schitterende duels, verdachtmakingen over doping, en die sur place op de flanken van Alpe d’Huez in de Tour Feminin van 1992. Maar ook de vijfde etappe in de Giro Rosa van afgelopen dinsdag. Een bergrit van Ponte naar de top van de Passo di Gavia. Vooraf een rit om je op te verheugen. We zien Johan van de Velde op 5 juni 1988 nog die vreselijke berg opfietsen in een verschrikkelijke sneeuwstorm. Dat de vrouwen de Gavia op werden gestuurd, zegt wel iets over het niveau van het vrouwenwielrennen.

Helaas eindigde de etappe niet op de Gavia. Wegens lawinegevaar werd de finish verplaatst naar het meer van Cancano. Maar een prachtige bergrit werd het. Door Annemiek ven Vleuten, die, ontketend, het complete peloton naar huis fietste.

Daar hadden we graag live verslag van gezien. Hoe Van Vleuten haar concurrenten haar wil oplegde. Beelden van een superieure sportvrouw die een geweldige prestatie leverde, afgewisseld van de vertwijfelde ploeteraars daar achter.

Vrouwenvoetbal

Jammer, gezien de hausse aan aandacht die het vrouwenvoetbal de afgelopen maand heeft gekregen. Met voorbeschouwingen, heel veel WK-wedstrijden live op televisie, en uitgebreide nabeschouwingen.

En dan domineert het Nederlands elftal lang niet op de manier waarop de Nederlandse wielrensters nu domineren. Met naast Van Vleuten onder anderen Anna van der Breggen, Marianne Vos, Ellen van Dijk en Lucinda Brand. Die bijna beledigende, korte samenvattingen. Heeft de NOS de rechten van de Giro Rosa niet? Koop die rechten dan!

Ook de voorjaarsklassiekers, waarin de Nederlandse wielrensters triomfeerden, lijken in de media niet serieus genomen te worden, zo weinig aandacht is er voor. En het is al jammer dat de Tour de France voor vrouwen, de Tour Feminin, door gebrek aan sponsors en welwillende gaststeden al jaren niet meer verreden wordt. Aanstaande vrijdag wordt in Pau, waar de mannen hun Touretappe verrijden (een tijdrit) de eendaagse wedstrijd La Course by Le Tour de France gehouden. Een pleister voor het bloeden.

Olympische Spelen

Natuurlijk hebben we heel lang achter Van Vleuten gehangen. Dat was tijdens de Olympische wegwedstrijd in Rio de Janeiro in 2016. Toen ze in een afdaling ten val kwam, en Anna van den Breggen vervolgens op fraaie wijze Olympisch kampioen werd. Maar de Olympische Spelen is een andere tak van aandacht.

Na afloop van die vijfde etappe zei van Vleuten: “Toen ik hoorde dat de Gavia uit het parcours ging, wist ik dat het heel moeilijk zou worden om veel tijd te pakken. Ik wist dat ik vroeg moest aanvallen en gewoon tien kilometer lang alles zou moeten geven.”

Van Vleuten pakte bijna drie minuten op het groepje concurrenten dat na haar binnenkwam. Dat is echt veel. Dat is een machtsovername, een coup, of hoe je het ook wil noemen.

Heldhaftig optreden

Een prestatie die langdurig en breed in de media zou zijn behandeld als een man dat in de Tour had gedaan. Nu zagen we Van Vleuten op de spaarzame beelden demarreren en in het volgende shot over de finish komen. Waarmee zo’n heldhaftig optreden niet echt op waarde wordt geschat.

Zaterdag won Anna van den Breggen de negende etappe door in een rechtstreeks duel Annemiek van Vleuten te verslaan. “Dit was wel een beetje payback time,” verzuchtte Van den Breggen, die totaal uitgeteld tegen een muurtje zat. Van Vleuten, uithijgend tegen een autowiel, was blij dat ze het roze had behouden.

Schitterende beelden, laat op de avond uitgezonden. Payback time. Van der Breggen verwees naar de wedstrijd La Course van vorig jaar, waar Van Vleuten Van der Breggen een paar meter voor de finish voorbij reed en won. Over die twee is ook een intrigerende documentaire te maken, zou ik zeggen. Wat een duels tussen die twee. Wat een rivaliteit.

Payback time. Was dat in het mannenpeloton gezegd, waren ze er aan tafel bij De avondetappe eens goed voor gaan zitten. Want sport heeft verhalen nodig. Verhalen die in het vrouwenwielrennen voor het opscheppen liggen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden