Plus Reportage

Handbalkeeper Gerrie Eijlers (39) gaat voor het eerst naar het EK

Het Nederlands handbalteam heeft het EK bereikt als een van de vier beste nummers drie uit de poule. Voor wereldkeeper Gerrie Eijlers is het zijn eerste landelijke eindtoernooi en een droom die uitkomt. 

Vreugde na het verlossende woord: Oranje gaat als een van de beste nummers drie naar het EK. Tweede van links: Gerrie Eijlers. Beeld Henk Seppen

Geen man drukt zo hard zijn borst vooruit als Gerrie Eijlers. Bam. Shirt tegen shirt. Een succeswens. Bam, de volgende. Al zijn ploeg­genoten doen het, maar niemand kijkt zo fanatiek als hij. Het Nederlands handbalteam maakt zich in Almere op voor de laatste kans op EK-kwalificatie, maar voor de 39-jarige keeper Eijlers is het anders. Het kan zijn laatste duel zijn. Het kan ook dat zijn carrière het gedroomde vervolg krijgt.

Hij stopte voor de wedstrijd vier pillen in zijn mond. Zijn rug is zijn zwakke punt, al jaren, maar voor pijn is nu geen ruimte. Winst op Letland, dat al is verzekerd van EK-deelname, is nodig. Lukt dat, dan is het afwachten voor nummer drie Nederland. De slotduels van de kwalificatie worden gelijktijdig gespeeld. De vier beste nummers drie uit acht poules gaan door.

Het Nederlandse handbalteam is een team met ‘gekken’ als het aankomt op toewijding. In zijn jonge jaren was Eijlers misschien half zo gek. Hij behoorde tot de besten van zijn generatie, speelde jarenlang in Duitsland op hoog niveau, maar nooit haalde hij met het nationale team een belangrijk eindtoernooi. Dat knaagt.

Het EK halen is heel belangrijk, zegt Eijlers, zijn ploeggenoten werken er hard voor. “Het is mooi dat zij erheen gaan.” Nog belangrijker is het voor de toekomst. “Voor kinderen die handbal zien, die zo een voorbeeld hebben en zich kunnen identificeren. Het is nu nooit op tv, kinderen zien het niet en weten niet wat ze moeten doen.” Alleen een succesvol vrouwenvoorbeeld is niet voldoende. “Mannenhandbal is ­anders. Sneller, meer op kracht.”

Zwaarbevochten

In het doel staan de wangen van Eijlers bol, hij blaast uit. Hij is altijd in beweging. Elk punt wordt met geheven armen gevierd, elke redding met nog meer agressie. Het is een zwaarbevochten strijd. Ze spelen niet hun beste wedstrijd, weet hij. Zenuwen zijn niet nieuw voor Eijlers, maar vandaag is het anders. Niet vaak was de druk zo hoog.

Met nog negen minuten te gaan en met vier punten in het voordeel van Nederland weet de keeper genoeg. Als het 25-21 wordt, viert niemand in Almere de overwinning. Pas als de speaker de verlossende woorden roept, valt iedereen elkaar in de armen.

De Letten lopen breed lachend op Eijlers af, als enige van de Nederlandse ploeg. Zijn eigen teamgenoten feliciteren hem. Opbouwspeler Luc Steins: “We wisten bij Gerrie dat het misschien zijn laatste wedstrijd zou worden.”

Eijlers blijft nuchter. “Als ik straks een paar biertjes drink, komt het wel los,” zegt hij. “Liever was ik al tien keer eerder op een eindtoernooi geweest, maar beter laat dan nooit.” Zie het als het mooiste toetje dat hij kan geven aan zijn carrière. “Inderdaad: crème brûlée,” lacht Eijlers. En wat zijn rug betreft: “Die pijn gaat wel weer weg. Goed spelen, fit zijn, alles daarop zetten is mijn plan. Ik heb nu een mooi doel.”

Gerrie Eijlers Beeld Henk Seppen
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden