Gevierde Verhaeren maakte met 10 keer goud droom waar

Het was zijn jongensdroom om een gevierd zwemcoach te worden. De afgelopen 10 jaar groeide Jacco Verhaeren uit tot een van de meest gelauwerde coaches in de Nederlandse geschiedenis.

Beeld anp

Met tien gouden olympische medailles achter zijn naam maakte hij dinsdag bekend te stoppen als zwemtrainer. Verhaeren gaat zich de komende 4 jaar volledig richten op zijn functie als technisch directeur van de KNZB.

De 43-jarige Verhaeren nam het voor hem moeilijke besluit omdat hij zich niet meer volledig als coach en technisch directeur kon geven. Dit botste met zijn filosofie dat een sporter het allerbeste verdient. Hij kon daarom, na een aantal slapeloze nachten, niet anders dan stoppen als coach.

Bij al zijn successen als trainer gaf hij altijd alle credits aan zijn pupillen. Verhaeren had 'het geluk' dat hij in het begin van zijn loopbaan mocht gaan werken met de 'groeibriljant' Pieter van den Hoogenband.

De trainer en zijn talentvolle pupil stippelden vanaf 1992 met succes hun eigen weg uit naar de absolute top, met als hoogtepunt de Olympische Spelen in Sydney, waar Van den Hoogenband voor zijn Australische rivaal Ian Thorpe het goud greep op de 100 en 200 vrij. Daarnaast pakte Inge de Bruijn, ook gecoacht door Verhaeren, in Australië ook nog eens drie olympische titels.

Vier jaar later in Athene kon Verhaeren opnieuw twee gouden medailles aan zijn erelijst toevoegen. Van den Hoogenband prolongeerde zijn titel op de 100 vrij en De Bruijn op de 50 vrij. Van den Hoogenband kreeg daarna te kampen met een hernia en er werd zelfs even gevreesd voor het einde van zijn loopbaan. Het waren moeilijke tijden voor de tandem Van den Hoogenband en Verhaeren.

Maar nadat 'VDH' zijn rentree in het water had gemaakt, deden ze er alles aan om de carrière van Van den Hoogenband in China een mooi slot te geven. Naast de fysieke problemen zorgde echter de intrede van de snelle zwempakken, waartegen Verhaeren zich later met succes verzette, ervoor dat Van den Hoogenband zonder medaille afsloot.

Toch was er ook in Peking weer succes voor Verhaeren, want de vrouwen, onder wie zijn pupillen Ranomi Kromowidjojo en Marleen Veldhuis, pakten het goud op de 4x100 meter vrij.

Met Kromowidjojo kreeg Verhaeren opnieuw een zwemster met veel potentie in handen. De ambitieuze Groningse riep 4 jaar gelden al dat ze in Londen goud zou winnen. Onder leiding van Verhaeren maakte ook zij haar droom met de titel op de 50 en 100 vrij waar en gaf haar coach zijn gepaste afscheid.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden