Plus Interview

Geraint Thomas voelt geen druk meer om de Tour te winnen

Geraint Thomas: ‘Die ene perfecte race, die heb ik al gereden.’ Beeld EPA

Voor Geraint Thomas klopte alles in de Tour van 2018. Daarna volgden het feesten, de buik en een moeizame terugkeer. ‘Maar ik kom hier om weer te winnen.’

Op 9 september, na de Ronde van Groot-Brittannië, waarin de wereld al een ietwat uitgezette versie van Geraint Thomas (33) had gezien, begon zijn langste periode zonder fiets sinds hij als klein jongetje aan de sport was begonnen. Hij dompelde zich onder in het nachtleven, knipte lintjes door en draafde op bij mediaoptredens en gala’s. Pas halverwege november herpakte hij zich.

“Ik dreef op euforie en geluk, ik had de Tour gewonnen,” zegt Thomas grijnzend. “Het was het grootste wat ik ooit heb bereikt. Ik wilde leven en alles opzuigen. Ja, ik heb gefeest en genoten, ik heb er voor mijn gevoel alles uitgehaald.”

Behoefte aan routine

Spijt zegt hij niet te hebben. Maar de Welshman – die bij dit interview tijdens de Ronde van Zwitserland, halverwege juni, ook wordt gevolgd door een cameraploeg voor een documentaire – was zijn nieuwe leven uiteindelijk zat. “Toen voelde ik de hunkering weer wielrenner te worden. Dit is mijn dertiende seizoen als prof. Dat maakt dat je gewend bent aan structuur, een dagelijkse routine. Ik merkte dat ik een sterke behoefte kreeg aan de routine van elke dag trainen en moe zijn na de inspanning.”

En dus begon Thomas met trainen. Duidelijk te zwaar voor de sport waarin elk grammetje telt. Hoeveel? Thomas zegt het niet te weten. “Lange tijd ben ik niet op de weegschaal gaan staan. Ik had genoeg aan de spiegel om te zien dat ik vet was. De uren trainen waren het probleem niet, ik hou van fietsen, maar het strikte dieet volgen was moeilijk. Gelukkig ben ik weer op een goed gewicht gekomen. Ik weeg nu 68 |kilo, dat woog ik ook tijdens de Tour vorig jaar.”

Race tegen de klok

Toch twijfelen veel kenners eraan of een tweede opeenvolgende Tourzege er voor Thomas in zit. Zijn voorbereiding inclusief het afvallen was een race tegen de klok. Hij stapte ziek af of viel uit, zoals in Tirreno-Adriatico en de Ronde van Zwitserland. “Maar ik kom naar de Tour om te winnen,” laat Thomas later weten. “Fysiek zorgde de val in Zwitserland niet voor veel problemen. Het doel is niet veranderd.”

Vorig jaar overvleugelde hij verrassend kopman Chris Froome, die derde werd achter hem en Tom Dumoulin. Een nieuwe discussie over het kopmanschap bij Ineos – de opvolger van Sky – werd in de kiem gesmoord door een ongenadig harde val van de viervoudig Tourwinnaar in de Dauphiné.

Val van Froome

“Het lijkt erop dat hij in een split second door heeft gehad dat de klap gigantisch zou worden, dat vind ik heel erg,” vertelt Thomas. Automatisch gingen zijn gedachten ook meteen naar de Tour. “Ja, ik wist meteen dat hij er niet bij zou zijn. Froomey is een van de beste ronderenners ooit, dus dit maakt ons team zwakker. Ook voor mij heeft zijn aanwezigheid vorig jaar heel goed uitgepakt. Hij kon aanvallen, ik volgen.”

Het verhoogt de druk op hem niet, vindt Thomas. “Ik ben door mijn winst verlost van de druk dat ik die ene ronde moest rijden, waarin ik eindelijk geen pech tegen zou komen en alles op zijn plek zou vallen. Dat is alles wat ik wilde. Die ene perfecte race, die heb ik al gereden.”

Maar Ineos heeft naast Thomas óók Bernal in dienst. De jonge Colombiaan heeft zich dusdanig ontwikkeld dat menigeen hem als topfavoriet aanwijst. “Natuurlijk wil ik zelf winnen. En als Egan beter blijkt en wint, zal ik niet even gelukkig zijn als vorig jaar, maar nog altijd blij.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden