Plus Column

Frankrijk wint het EK, dan weet u dat vast

Ellen Dikker had heel lang niets met voetbal, totdat haar zoon werd gescout door Ajax. Iedere zaterdag schrijft zij in Het Parool een column over haar 'Kleine Messi'.

Ellen Dikker. Beeld Wolff

Ik zit met oordopjes in. Het valt niet mee om me op mijn boek te concentreren. De stem van de commentator blijft hoorbaar. Mijn zoontje houdt zich stil. Hoopt dat ik hem vergeet, zodat hij stiekem wat langer kan kijken. Alleen de eerste helft hebben we afgesproken.

Het EK-speelschema ligt naast hem. Hij heeft de uitslagen van het hele toernooi al ingevuld. Zijn uitslagen. En dan kijken of het uitkomt. De finale wordt Frankrijk-Duitsland. In de verlenging wordt het beslist. Griezmann scoort op het randje van de zestien, laag in de hoek. Dan weet u het vast.

Hij ligt in de kamer met zijn hoofd op een klein balletje. Verdwijnt langzaam in de wedstrijd. Zonder dat hij het wil, komen de woorden vanzelf. "Ooo zonde! Ja, dit wordt een doelpunt. Wedden? Nee, hij had moeten kappen. Dit was hens! Ja toch? Ik zweer het, hens! Zie die controle van Lewandowski... Mooie bal! Kijk hoe goed ze staan, heel compact. Oe, wat een slimme overtreding. Ik zou buitenom zijn gegaan... Neuer kan wel ver trappen zeg."

Commentaar zoals het in veel huiskamers klinkt. Mannen die het allemaal weten. Alhoewel die Neuer-opmerking. Die had ik ook kunnen maken. Zoals vrouwen ook kunnen constateren dat 'die jongens toch wel een goede conditie moeten hebben'.

Als de eerste helft wordt afgefloten, ontwaakt hij uit zijn voetbalroes. Kijkt voorzichtig om of ik het door heb. Maar het fluitje knerpte dwars door mijn oordoppen heen. Met lichte tegenzin vertrekt hij naar bed.

De volgende morgen checkt hij direct de uitslagen. Op school praat hij met vriendjes over teams en spelers en dat gesprek verdiept zich in de kleedkamer bij Ajax. Dat hij Lacazette van Olympique Lyon zou hebben opgesteld, want die heeft alles wat een spits moet hebben: hij is sterk, snel en heeft scorend vermogen. Terwijl Giroud voetballend niet veel in zich heeft en eigenlijk alleen goed kan koppen.

Ik heb van beide spelers nooit gehoord. Ergens heb ik met hem te doen. En met al zijn leeftijdsgenootjes. Dat zij het met dit EK moeten doen. Zijn vader was even oud als hij nu toen Nederland in '78 de finale tegen Argentinië speelde. Die jeugdherinneringen vol grootse helden hebben zijn voetbal-dna bepaald. Deze generatie kijkt naar Noord-Ierland en Albanië en maakt zich druk over Franse spitsen. Hopelijk bezorgt zij over tien jaar de baby's van nu weer een onvergetelijke ervaring.

e.dikker@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden