Plus

Frank de Boer wil na twee mislukkingen Ajax-gevoel terug

Bij Atlanta United staat Frank de Boer (48) weer met een prettig gevoel op het trainingsveld, na de decepties bij Internazionale en Crystal Palace. Ook een zwakke start kan zijn humeur niet verpesten. Het Parool zocht hem op. 'Misschien wilde ik bij Inter te veel een allemansvriend zijn.'

Frank de Boer Beeld Atlanta United

Het is even na de vrijdagochtendtraining als Frank de Boer (48) een appje krijgt van zijn vrouw Helen, die vijf dagen eerder is aangekomen in Atlanta. De verhuiswagens zijn gearriveerd. Na ruim twee maanden in een hotel kan de nieuwe trainer van Atlanta United eindelijk zijn eigen woning betrekken. De Boer heeft gekozen voor een plek in het centrum, 'omdat het daar een beetje op Nederland lijkt'. Het is een van de weinige delen van de uitgestrekte stad waar voetgangers te zien zijn.

De Boer geniet van zijn nieuwe omgeving, een groene en diverse metropool. Een voetbalstad bovendien. Overal hangen vlaggen van United FC, de trotse kampioen van de Major League Soccer (MLS). Vanuit zijn nieuwe appartement op de 23ste verdieping kijkt de coach uit op het Mercedes-Benz Stadium, een blinkende kolos die de piepjonge voetbalclub deelt met NFL-team Atlanta Falcons.

"Het mooiste stadion dat ik ooit heb gezien," zegt de man die in tempels als Camp Nou speelde. Het hypermoderne complex beschikt over het grootste beeldscherm van Amerika. Bij thuiswedstrijden komen er soms meer dan 70.000 toeschouwers. "Alleen jammer dat er kunstgras ligt.''

Pas derde seizoen
De nieuwe werkgever van De Boer is het schoolvoorbeeld van een succesvolle start-up: binnen een paar jaar, en met de dollars van Falcons-eigenaar Arthur Blank, is een Amerikaanse topclub neergezet. Atlanta United FC is pas toe aan zijn derde seizoen, maar is al niet meer weg te denken uit de hoofdstad van de staat Georgia.

"Ze hebben hier goed in de keuken gekeken bij grote Europese clubs," zegt De Boer in het 60 miljoen kostende trainingscomplex, even buiten de stad. "Alles is top van de top. Ik sprak Marc Overmars laatst. Die zei dat ze zelfs bij Ajax iets konden leren van de manier waarop het hier in zo'n korte tijd is opgezet.''

Wat is de filosofie van de club? En wat sprak je daarin aan?
"Het is een club die de gemeenschap overal bij betrekt, een waar je het gevoel van krijgt: hier wil ik bij horen. Ze willen de structuur van de Amerikaanse competitie veranderen. Veel meer met jeugd gaan werken. Darren Eales, de algemeen directeur die al interesse in me toonde toen hij nog bij Tottenham Hotspur werkte, wist dat ik daar gecharmeerd van ben.''

Het is een soort Ajax?
"Dat zeg ik ook altijd. Ze willen jonge, talentvolle spelers een podium geven. Tegelijk trekken ze flink de portemonnee voor spelers. De Argentijn Gonzalo Martínez werd in de zomer voor 15 miljoen dollar gekocht van River Plate. Miguel Almiron ging juist voor 27 miljoen naar Newcastle United.''

Atlanta is een soort handelshuis, uniek in het Amerikaanse voetbal. "Wat dat betreft zijn ze echt een voorloper, inderdaad. Ze kiezen een andere weg, gaan voor talentvolle spelers van een bepaalde leeftijd. Niet voor de oudere Europese sterren. Ik denk dat ze een nieuwe aanpak hebben gevonden die andere clubs kunnen volgen."

Veel mensen zagen je keuze voor de MLS als een stap terug.
"Zo zie ik dat niet. Over het algemeen zijn teams hier sterker dan in Nederland, op de top van de eredivisie na. Ik ben hier op precies dezelfde manier met spelers bezig als bij Ajax, Internazionale of Crystal Palace. Het grote verschil is dat je in Europaspelers kunt halen totdat je de beste voetballer voor een bepaalde positie hebt gevonden. Hier heb je te maken met een salarisplafond, waardoor je maar een paar toppers kunt hebben en die met anderen moet aanvullen.''

Wat is het niveau hier?
"Steeds meer kinderen gaan voetballen. Daarmee wordt een bepaalde basis gecreëerd. Maar vaak ontbreekt die nog. Voetballers zijn hier soms wat gemaakt, het gaat niet vloeiend. Pleintjesvoetbal zoals in Zuid-Amerika of Europa kennen ze niet. Het is aangeleerd, in plaats van tweede natuur. Amerikaanse voetballers kennen de structuur en patronen, maar als ze moeten improviseren, komen ze vaak in de problemen.''

Waaraan heb je het meest moeten wennen?
"Het reizen. Dat moet je echt niet onderschatten. Je moet voor uitwedstrijden soms van Amsterdam naar Syrië, bij wijze van spreken. Ik heb tot nu toe 6700 kilometer gevlogen. Binnenkort moeten we achter elkaar naar Vancouver, New York en Salt Lake City. En dat in een week.''

De start van De Boer in Atlanta verloopt moeizaam. De uitschakeling in de CONCACAF Champions League door de Mexicaanse topclub Monterrey was een domper, ondanks de gewonnen thuiswedstrijd, maar vooral de bedenkelijke competitiestart baart supporters in Atlanta zorgen. Uit drie wedstrijden haalde de kampioen twee punten.

Afgelopen zondag stelde de ploeg van De Boer teleur met een gelijkspel (1-1) tegen het inferieur geachte Philadelphia Union. In het eigen Mercedes-Benz Stadium oogde de ploeg statisch en vermoeid. Niet vreemd, vindt De Boer. "Ik heb in Nederland nog nooit meegemaakt dat ik in 23 dagen zeven wedstrijden moest spelen," zegt hij twee dagen voor de wedstrijd.

Op de persconferentie na het duel met Philadelphia Union spreekt hij over een gebrek aan frisheid, eerst in het Engels en later in het Spaans. De coach blijft kalm, ondanks de valse start. Hij hoopt dat de interlandperiode zijn team goed zal doen.

Had je dit ingecalculeerd?
"Dat nooit, maar ik wist wel dat het begin heel zwaar zou worden. Dit schema was te gek voor woorden. We lopen continu op onze tenen. Grote teams in Europa zetten er even acht nieuwe spelers in. Wij verliezen dan te veel kwaliteit. We wilden voor twee prijzen gaan, maar je moet ook realistisch zijn: Monterrey heeft gewoon een heel sterk team. Die drukke start zie je terug in de competitie. De laatste jaren hebben de teams die in de Champions League speelden de play-offs van de MLS niet gehaald. Maar goed, deze start is geen reden voor paniek.''

Atlanta won vorig jaar de titel met aantrekkelijk voetbal. In de historie van de competitie is nog nooit een team twee keer op rij kampioen geworden. Was dit een goed moment om in te stappen?
"Natuurlijk wil je presteren, maar ik denk dat het heel moeilijk is om dat succes van vorig jaar te herhalen. Ik ben hier ook niet voor een eenjarig project. Ik wil in vier jaar iets moois opzetten, en hopelijk leidt dat er ook toe dat we prijzen winnen. Het laten doorstromen van jeugd is belangrijk. En hopelijk kunnen we leuk voetbal laten zien.''

Voel je de druk dat dit een succes moet worden, met het oog op je ervaringen bij je laatste twee clubs? Na vier landskampioenschappen met Ajax werd je zowel bij Inter als bij Crystal Palace snel ontslagen.
"Ik wil laten zien dat ik het in een goede omgeving nog altijd kan. Na twee mislukkingen, zeg maar, wil ik het gevoel terug dat ik bij Ajax had.''

Heb je getwijfeld aan jezelf?
"Ik heb zeker goede dingen gedaan, maar moet ook in de spiegel kijken. Sommige dingen hadden beter gekund. Daar heb ik van geleerd.''

Lag het bij Inter en Crystal Palace aan jouw aanpak of aan je keuze voor die clubs?
"Bij Inter heb ik veel te veel hooi op m'n vork genomen. Wilde ik de hele structuur en cultuur veranderen, omdat die club al lang niks meer had gewonnen. Daar heb ik me helemaal in verdiept, terwijl ik eigenlijk gewoon met spelers wil werken. Ik had te maken met een verrotte groep, maar mocht bepaalde spelers er niet uitgooien. Daarin had ik het gaspedaal misschien wat harder moeten indrukken. Als je een kentering wilt veroorzaken, moet je zulke dingen in het begin voor elkaar krijgen. Misschien wilde ik te veel een allemansvriend zijn.''

En in Engeland?
"Ik denk nog steeds dat we daar goed bezig waren, dat het met wat meer tijd was goed gekomen. Wat me niet aanstond was dat de voorzitter continu op de stoel van de trainer ging zitten. Hij bepaalde wie we haalden. Ik dacht dan: wie is hier nu de kenner van voetbal?''

Heb je hier last van zulke politiek?
"Helemaal niet. Ik heb alleen met Eales en technisch directeur Carlos Bocanegra te maken. De lijntjes zijn kort. De eigenaar bemoeit zich er niet mee. Bij Inter moest ik soms met zaakwaarnemers praten. Te belachelijk voor woorden. Een van hen zei zelfs dat ik geen coach bij Inter was geweest als hij had geweten dat ik z'n speler niet zou opstellen. Dat is de invloed die ze daar hebben. Ik ben blij dat ik daar geen last meer van heb.''

Atlanta wil een springplank zijn voor talenten en aankopen. Kan het ook zo werken voor een coach? Je voorganger Tata Martino is nu bondscoach van Mexico.
"Ik wil niet te veel vooruitdenken. Ik wil hier iets neerzetten, voor de club en voor mezelf. Ik zie het wel. Als het tijd is om terug te keren naar Europa, dan zal ik dat doen. Het belangrijkste is dat ik weer met plezier naar mijn werk ga. Ik heb hier geen hoofdpijn meer.''

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool.nl.