PlusAchtergond

Frank de Boer ligt nu al onder vuur

Frank de Boer is amper gestart, of de hoon daalt al neer op de bondscoach. Van alle kanten klinkt kritiek, zoals dat bijvoorbeeld ook Danny Blind overkwam. Hoe kan dat? En hoe is dat om te draaien?

Owen Wijndal (L) en bondscoach Frank de Boer tijdens de vriendschappelijke wedstrijd tussen Nederland en Mexico in de Johan Cruyff.Beeld ANP

“Misschien niet, nee,” zei De Boer zondagavond in het Bilino Polje-stadion in Zenica, toen hij de vraag kreeg of het passeren van Steven Berghuis een juiste keuze was geweest. “Steven heeft zich echt laten zien. Hij bracht meteen schwung in de wedstrijd.”

Waar zie je dat nog: een trainer die gewoon ruiterlijk toegeeft een ongelukkige inschatting te hebben gemaakt? Die niet bang is te erkennen dat hij weleens de verkeerde speler kiest. Maar helpen deed het niet echt, deze blijk van nederigheid. Van alle kanten werd De Boer beschoten zondagavond, nota bene al vóór en tijdens de bar slechte wedstrijd tegen Bosnië en Herzegovina (0-0). Twitteraars, televisieanalytici, verslaggevers, columnisten: vrijwel niemand die het voor De Boer opnam, of die het matige gelijkspel relativeerde.

Het is een mechanisme dat doet denken aan het tijdperk van Danny Blind als bondscoach van Oranje (2015-2017). Ook hij stond vanaf zijn eerste werkweek onder druk, nog voor hij goed en wel begonnen was.

Angel uit de vraag

Ook tegen die coach werd op persconferenties en in interviews meteen een vlijmscherpe, vaak verwijtende toon aangeslagen. Ook Blind kon in de ogen van het publiek en de media niets goed doen, zelfs niet wanneer hij best wel logische dingen deed.

Iemand als Louis van Gaal had in Bosnië zondag vermoedelijk meteen de tegenaanval gekozen, door de verslaggever eens stevig op zijn nummer te zetten, of in elk geval een poging daartoe te wagen. Guus Hiddink had met zijn sociale vaardigheden waarschijnlijk slim de angel uit de vraagstelling gehaald.

En ongetwijfeld had Ronald Koeman inhoudelijk dezelfde vragen gekregen wanneer hij Berghuis – zoals hij trouwens meestal deed – op de bank had laten beginnen, maar met één belangrijk verschil: de toon van de muziek. Ook Koeman kreeg heus kritiek als Oranje slecht speelde, maar nooit ongefilterd of genadeloos.

Dat is een kwestie van natuurlijk charisma, maar ook van status. De Boer is aan zijn bondscoachschap begonnen na een ronduit ongelukkige periode in zijn trainersloopbaan, volgend op drie mislukte (Inter, Crystal Palace) of half gelukte (Atlanta United) avonturen. Al bij zijn aanstelling was de 112-voudig international omstreden, als opvolger van de alom gerespecteerde Koeman.

De KNVB vond dat geen bezwaar. In zijn zoektocht naar een nieuwe coach ging de bond met een boog om Louis van Gaal heen, het polste slechts voor de vorm Frank Rijkaard en Peter Bosz. Met De Boer hoopte directeur topvoetbal Nico-Jan Hoogma de ‘lijn-Koeman’ voort te zetten, met een staf die verder volledig ongewijzigd bleef.

Daarmee kwam De Boer indirect nog wat verder op achterstand. De KNVB koos niet zozeer voor nieuw elan of nieuwe impulsen, maar voor een ‘gedoogcoach’, waar iedereen op de werkvloer in Zeist wel mee kon ­leven. Meer dan zélf vrijuit een koers te kunnen kiezen, kreeg De Boer impliciet de erfenis van Koeman in zijn maag gesplitst.

Daar komt bij dat De Boer bij het grote publiek amper krediet heeft. Hij begon al met een 0-1 achterstand, die deze week nog wat verder opliep. Dat heeft ook iets oneerlijks. Ook onder voorgangers zoals Bert van Marwijk, Van Gaal, Hiddink of Koeman speelde Oranje geregeld draken van (uit)wedstrijden tegen stugge tegenstanders. Ook toen was het baltempo geregeld veel te laag.

Kansen gemist

Maar De Boer krijgt meteen de karikatuur voor zijn voeten geworpen die hem sinds zijn laatste jaren bij Ajax achtervolgt: dat zijn teams altijd traag en gecontroleerd spelen. Alsof hij zijn spelers zondagavond het veld instuurde om vooral zoveel mogelijk ‘breed’ te spelen. Dat is niet zo natuurlijk, maar het is wel een beeld dat blijft kleven. Dat Oranje zowel tegen Mexico als tegen Bosnië en Herzegovina opgelegde kansen miste in de slotminuten, telt daarbij niet.

Morgen in Bergamo wacht een kans op eerherstel tegen Italië, in een wedstrijd waarin Nederland in elk geval de favorietenrol voor even van zich af kan schudden. Een goed resultaat zou enorm helpen om het sentiment te draaien, maar de ironie wil dat het in de huidige realiteit eerder andersom werkt: boven stadion Atleti Azzurri d’Italia hangt nu vooral de dreiging van een crisis.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden