PlusTen Slotte

Flamboyante Frans Derks (1930-2020) deed alles op z’n Frans

Vrijdag is na een kort ziekbed Frans Derks overleden. Van 1956 tot 1978 was hij scheidsrechter in het betaald voetbal en schreef columns in Het Parool, waarin hij graag schopte tegen de schenen van bestuurders.

Frans Derks tijdens de opening van de Homeless World Cup op het Museumplein in 2015.Beeld Hollandse Hoogte / ANP

Anderhalf jaar geleden zorgde de geboren Limburger voor een sprankelend optreden bij De Wereld Draait Door. Hij was bij Matthijs van Nieuwkerk te gast na aanleiding van een aflevering van Andere tijden sport, die aan hem gewijd was. Hij verklaarde er dat er ‘nog nooit een Duitse club onder zijn leiding een Europese wedstrijd gewonnen had’. Het was een belofte aan zijn vader op diens sterfbed. Derks ging daarin heel ver. Als het nodig was, keurde hij zomaar Duitse doelpunten af of legde hij de bal op de stip.

De flamboyante Derks was die avond toch geweldig op dreef. Hij kreeg de vraag voorgelegd waarom hij als scheidsrechter zo weinig gele of rode kaarten trok. “Daar was geen ruimte voor in mijn broekje”, doelde hij op het krappe broekje dat hem zo karakteriseerde als scheidsrechter. Derks had het door Frans Molenaar laten ontwerpen. Natuurlijk was het een provocatie aan de KNVB, zoals de UEFA een scheidsrechterspak van spijkerstof bij een internationale wedstrijd niet erg kon waarderen.

(Tekst gaat door onder video)

Hi ha hondenlul

Derks botste geregeld met de voetbalbond. Zo wilde de KNVB de kreet ‘Hi ha hondenlul’ op de zwarte lijst plaatsen. Hij vond dat dat niet kon en beschouwde het als een eretitel. Dat hij floot ‘in de geest van de wedstrijd’ leverde hem in Zeist ook al geen vrienden op, maar spelers als Johan Cruijff en Willem van Hanegem droegen hem op handen.

De spelers vonden Derks de beste scheidsrechter van Nederland. De bobo’s vonden Frans Derks te eigenzinnig. Hij had een mening en dat werd niet bijzonder op prijs gesteld. Dat hij geregeld singletjes opnam, was ook al geen aanbeveling voor een glanzende loopbaan als scheidsrechter. Hij zong met Willem van Hanegem het liedje Ik ben ik, jij bent jij’. Hij feestte vrolijk mee met de Ajax-selectie en schreef columns in Het Parool. Ook daarin schopte hij tegen de schenen van bestuurders.

Voetbalscheidsrechter Frans Derks in 1981.Beeld Hollandse Hoogte / ANP

Bedreigd

Na zijn scheidsrechtersloopbaan bleef Derks sociaal heel bewogen. Hij kon niet tegen onrecht. Dat brak hem in zijn bestuursfuncties wel eens op. Op 25 november 2000 werd de wedstrijd Dordrecht’90-FC Emmen door arbiter Wout Schaap in de rust gestaakt, nadat hij zich in zijn kleedkamer verbaal bedreigd had gevoeld door de binnengestormde Derks. Die kon dan heel emotioneel zijn.

Eigenlijk was Derks een heel aimabele man. Op 30 november 2009 werd hij benoemd tot Officier in de Orde van Oranje Nassau voor zijn grote verdiensten in de voetbalsport. Hij toonde zich enorm begaan met het lot van de minderbedeelden.

Modieuze sjaal

Derks was ook een enorme dierenvriend. In 2015 las hij dat een muziekfestival in Leeuwarden een koe slachten omdat ze oud was, geen melk meer gaf en geen kalveren meer kon voortbrengen. Het vlees zou worden opgediend. Derks gaf aan dat hij de koe Janneke wilde kopen. Achter zijn huis had hij een groot weiland waar tal van dieren liepen.

Derks was ijdel, droeg altijd een modieuze sjaal en werkte tot op hoge leeftijd aan zijn fysiek. Hij klom op de hometrainer om uren te fietsen. Als scheidsrechter had hij een veel grote carrière kunnen hebben, maar hij was geen man van concessies. Derks deed het op zijn Frans.

Frans Derks in zijn door Frans Molenaar ontworpen pak in 1976.Beeld Hollandse Hoogte / ANP
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden