Ex-teammanager Ajax David Endt: 'Ik heb best bittere gevoelens'

Af en toe werpt David Endt een blik op zijn oude plek op het veld, vlak achter de goal van de tegenstander. Daar zat hij als teammanager van Ajax gedurende zeventien jaar. In juni dit jaar kreeg hij van het clubbestuur te horen dat deze baan niet meer van hem is en dat terwijl hij net een boek had gemaakt over het succesvolle seizoen 2012/2013.

David Endt (links) met Siem de Jong Beeld anp

Route 32 is een verfijnd voetbalboek, boordevol (blinde) clubliefde, zonder een spoortje venijn. Het Parool sprak David Endt.

Het boek was nog niet naar de drukker toen u de wacht werd aangezegd. U had wraak kunnen nemen met een pittige epiloog.
'Toen ik de verhalen schreef, was ik onbevangen en vrolijk; ik wist niet dat er een einde zou komen aan mijn loopbaan als teammanager. Ik heb best bittere gevoelens, maar ik wilde niet achteraf stekeligheden en snedige opmerkingen toevoegen. Dat zou oneigenlijk zijn. Laat ik in het boek maar gewoon de blije man zijn die ik toen was.'

Hoe is de situatie nu?
'Het bestuur van Ajax en ik zoeken samen naar een uitweg. Oplossing nummer één is voor mij: terug naar mijn plek. Dat is een utopie. Oplossing twee is dat ze me gelukkig kunnen maken met iets anders. En de derde mogelijkheid is dat ik losraak van de club. Over die laatste twee zijn we in onderhandeling. Ze hebben me nog niet direct heel gelukkig kunnen maken.'

Heeft u in de fluwelen revolutie van Johan Cruijff op het verkeerde paard gewed, door uw steun aan Louis van Gaal?
'Dat zou een rol hebben kunnen spelen. Daar krijg ik geen vinger achter. Het stomme is dat ik vooral door de buitenwereld ben bestempeld als horende bij die en dus niet bij die. Zelf houd ik het erop dat ik kamp-Ajax ben, niet kamp-Cruijff of kamp wie dan ook.'

Bent u niet te beschaafd voor Ajax?
'Nou... Er zit ook een donkere kant aan mij, een vuige, harde wil om te winnen. Maar ik heb zoiets ook wel eens gedacht, ja. Jaren geleden had ik een discussie met een trainer. Hij vond mij moralistisch. Liever dat dan immoreel, antwoordde ik. Er zijn normen en waarden die je moet willen behouden. Tegenslagen accepteren met waardigheid. Relativerend vermogen tonen. Een club moet al- lure hebben. Ik heb me daar bij Ajax altijd verantwoordelijk voor gevoeld. Misschien zijn er mensen die vinden dat ik daarmee mijn geest te veel projecteerde op de club.'

Hij is even stil, kijkt naar zijn agenda die is volgeplakt met krantenknipsels en zelfgeschreven stukjes tekst over voetbal en Ajax.

'Weet je, uiteindelijk ligt de liefde voor de sport in de emotie van het echte spel. Dat deel ik met een heleboel mensen binnen de club. Het gevoel van een goed gemikte pass over glad geschoren gras, de geur van doorgebrande veters in de kleedkamer. Dat is van onschatbare waarde.

Lees vandaag meer in Het Parool.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden