PlusAchtergrond

En nu kan Irene Schouten ook al allrounden

Irene Schouten in actie op de afsluitende 5000 meter.  Beeld  VINCENT JANNINK/ANP
Irene Schouten in actie op de afsluitende 5000 meter.Beeld VINCENT JANNINK/ANP

Irene Schouten zag zichzelf nooit als alleskunner, liet de schaatsmeerkamp zelfs lopen, overtuigd van haar kwaliteit op de langere afstanden. Maar in de vorm van haar leven won ze na haar drie gouden olympische medailles zondag ook de wereldtitel allround.

Lisette van der Geest

Irene Schouten gaat slapen en wordt wakker. Ze verplaatst zich over de wereld, van het ene continent naar het andere. Ze buigt haar schouders, om er een medaille of krans om te laten hangen; een, twee, drie, vier, enzovoorts. Ze lacht tussendoor ‘ja, ja’ stamelend haar ongeloof weg. Maar vooral leeft ze in een droom die inmiddels al maanden duurt.

“Na de Spelen kon het niet meer kapot. Maar dit eh... is niet normaal,” zegt ze deze zondagmiddag in Hamar. Als iemand haar voor de winter had gezegd hoe dit seizoen zou verlopen? “Dan had ik het niet geloofd. Dit is een droomseizoen.” Wie allroundkampioen wordt, is een complete schaatser, had ze eerder deze week nog gezegd. In hetzelfde gesprek had ze in Miho Takagi haar meerdere erkend als topfavoriet, de Japanse die zowel goed is op de 500 meter als op de 3000 meter.

Per ongeluk gekwalificeerd

Schouten (29) baalde zelfs aan de vooravond van het toernooi. In de vorm van haar leven had ze zich graag goed voorbereid op dit WK allround, dat al zo snel na de Winterspelen van Peking plaatsvonden. Ze is een streber, haalt vertrouwen uit arbeid. Nu moest ze het doen met één startje in de training, eerder in de week. Haar laatste 500 meter? Een jaar geleden. Als ik maar niet twee seconden of meer verlies, dacht ze nog. Dan was er na de eerste afstand al niks meer aan geweest.

Een paar jaar geleden had Schouten het allrounden eigenlijk al afgesloten. Ze dacht: oké, ik ga voor waar mijn kracht ligt: de 3000 en 5000 meter. Voor marathons en de massastart. Maar toen plaatste ze zich ‘eigenlijk per ongeluk’ voor het EK allround vorig seizoen. “Het was eigenlijk niet een doel,” zegt ze nu. “Maar op dat EK werd ik tweede. En Jillert (Anema, haar coach) zei: ‘Volgend jaar kun je nog een stapje beter. Allrounden is ook een vak, dit moet je leren.’ Nou, ja, ik heb vorig jaar wel dingen geleerd.” Niet het vak, zal ze vervolgens zeggen. Want in haar hoofd kan het altijd beter. Maar wat ze zondag in het Vikingskipet zegt, lachend en vol ongeloof, is een feit: “Nu ben ik gewoon wereldkampioen.”

Kort daarvoor had ze nog achter het verkeerde podium plaatsgenomen, om zichzelf vervolgens hard uit te lachen. Ze stond niet achter plek 2, maar 1, voor de ceremonie van de 5000 meter - in Hamar verloor ze voor het eerst dit seizoen op haar beste afstand, maar een smetje mag het niet heten, daarvoor is het overall succes te groot. “Weet je, dan zit je nog zo in gedachten, en Martina Sablíkova stond ook gewoon verkeerd. En toen dacht ik: hé, ik was tweede. Ik was gewoon een beetje dromerig. Ik zít ook nog steeds in een droom. Al een paar weken. Een heel seizoen.”

Uit haar tenen

Vrijdag, een dag voor het toernooi, zei Anema: “Alle grote kampioenen worden wereldkampioen allround.” Het was bedoeld om haar scherp te krijgen. Schouten had een week vol festiviteiten achter de rug, van huldigingen tot feestjes, tot een bezoek aan de koning en koningin. “Ik zat nog best wel in mijn hoofd in een partymode. Van: ja, ik ben olympisch kampioen, leuk, nu ga ik het WK allround rijden. Maar Jillert zei: ‘Er is van alles mogelijk.’ Toen dacht ik: nou, ik zou wel heel graag in dat rijtje willen staan.”

Ze had een marge van zes seconden voor de afsluitende 5000 meter. De tweede dag van het allroundtoernooi moest uit haar tenen komen. “Het kwam vandaag echt niet makkelijk, maar ik heb er alles aan gedaan. Ik ben blijven knokken. En ja, uiteindelijk heb ik ’m.”

En nu, nu ze nagenoeg alles heeft gewonnen wat ze wil, zelfs de titel die ze onbereikbaar achtte? Een wereldrecord staat op haar verlanglijstje, maar dat is afhankelijk van de schaatskalender en of Salt Lake City en Calgary aangedaan worden. De langste schaatsmarathon zit in haar achterhoofd. “Eerst dacht ik: ik ga me meer richten op de 1500 meter, maar na vandaag dacht ik: het is echt een kutafstand, dat ga ik niet doen. Laat maar. Maar toch: het wordt meer richten op de 1500 meter, of op de Elfstedentocht. Al rijd ik liever de echte dan de alternatieve. Ik moet er nog effe over nadenken.”

Roest moet weer zijn meerdere erkennen in Van der Poel

Patrick Roest moest tijdens het WK allround buigen voor de Zweed Nils van der Poel en greep naast zijn vierde wereldtitel. “Ik heb eigenlijk een slecht allroundtoernooi gereden. Elke afstand was niet goed genoeg,” zei Roest bij de NOS. “De vorm is gewoon niet goed genoeg.”

Roest (26) was naar Noorwegen gekomen om zijn titel te verdedigen, maar was niet meer topfit. “Ik voel me al het hele weekend niet 100 procent en ben vrij moe. Ik had nog een beetje hoop, omdat ik ruim 20 seconden voor stond, maar na acht rondjes wist ik eigenlijk al dat ik strijdend ten onder zou gaan.”

De coronabesmettingen in de ploeg in aanloop naar het WK hadden niet geholpen. Eerst testte Marcel Bosker positief. Die kon pas op het laatste moment afreizen naar Hamar, waar hij na drie afstanden achtste stond. Op de 10 kilometer ging Bosker niet meer van start. Zaterdag testte Beau Snellink ook positief. Roest: “Ik was ook bang corona te krijgen, maar had het steeds niet. Je zit er wel mee in je hoofd en ik voelde me niet 100 procent. Dan is het niet goed genoeg om Van der Poel te kunnen verslaan. (ANP)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden