Eindelijk weer schaatskampioenschap

Het ijs op de Oostvaardersplassen heeft donderdag de vereiste dikte van vijftien centimeter. Foto ANP/Robin Utrecht

AMSTERDAM - Een veeboer uit Sint Jansklooster. Een spruitjeskweker uit Woubrugge. Zo werden ze bekend. Welk ambacht reikt de winter van 2009 aan?

Donderdag op de Oostvaardersplassen, tussen Almere en Lelystad, wordt een tip van de sluier opgelicht. Dan wordt voor het eerst in twaalf jaar weer een kampioenschap op natuurijs gehouden.

Melkboer Evert van Benthem (in 1985 én 1986) en landbouwer Henk Angenent (in 1997) schreven historie door de Elfstedentocht te winnen. Aan hun heldendaad ging een nationaal kampioenschap op natuurijs vooraf. Dát NK wordt in het peloton als de ultieme koortsaanval voor 'de tocht der tochten' beschouwd.

Door de jaren heen rijgen de marathonrijders vrijwel anoniem de ronden aaneen in het land met de meeste kunstijsbanen ter wereld. Welke warme klimaatveranderingen ook 'met zekerheid' worden voorspeld, de pure marathonschaatser laat zich 'tot de dood' niet ontmoedigen. En als dan plots toch de wind uit Siberië opsteekt, de vorst deze kant opblaast die al het water doet verstillen zoals nu, dan zijn de ruige rijders niet te houden.

Zelfs gestileerde fijnproevers als Sven Kramer en Erben Wennemars, die tot in detail zijn gekneed om 'het schaatsen op kraanwater' tot kunst te verheffen, houden al hun EK's en WK's ten spijt de Hollandse thermometers scherp in de gaten. Zodra het maar riekt naar elfstedenijs, worden ook zij bevangen.

Maar hoe technisch superieur ook, zij zijn kansloos tegen de boeren en tuinders van het buitenijs. Rammers als Bert Verduin, bloemenkweker uit Heemskerk, die op 30 december 1996 in de sneeuw op de Ankeveense Plassen de sterkste bleek. Sterker dan Ruud Borst, Henk Angenent, Hans Pieterse, Lammert Huitema, Arnold Stam, René Ruitenberg, Piet Kleine, Haico Bouma en Erik Hulzebosch. De top tien van toen is nagenoeg in diepvries verdwenen. Slechts Angenent en Ruitenberg doen nog mee, behoren tot de routiniers in het peloton dat donderdag (12.30 uur, live op tv) de splinters uit het ijs trapt.

Het ijs op de Oostvaardersplassen heeft donderdag de vereiste dikte van vijftien centimeter. Een afstandje van pink tot duim, maar wel een mijlpaal die doet hunkeren naar meer. Giethoorn, Maasland, Oldambtrit, USA-tocht, Rottemeren, Veluwemeer, Eernewoude, Amstelmeer, Loosdrecht, het zijn namen van klassiekers op natuurijs. Vergeten in de loop der jaren, maar geijkte springplanken naar een Elfstedentocht.

Zondag leunt het kwik weer boven nul, 'zeggen ze', maar daar wil nu even niemand van horen. Volgende week is het een eeuw geleden dat de vereniging De Friesche Elf Steden werd opgericht. Met slechts vijftien tochten in honderd jaar, is de Elfstedentocht het felst begeerde geschenk; het krassen op de Oostvaardersplassen zal klinken al als het uitpakken van cadeaupapier... (HARRY TEN ASBROEK)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden