PlusReportage

Eindelijk, een wedstrijd: ‘Verspringen kan in het nieuwe normaal, toch?’

Na maanden van wedstrijddroogte worden verspreid door Europa voorzichtig de eerste sportevenementen georganiseerd. Enkele van de beste verspringers van Nederland verzamelden zich afgelopen weekend in Amsterdam voor een krachtmeting.

Kika van Bergen en Henegouwen springt niet zo goed, maar ze tilt er niet zwaar aan.Beeld Marc Driessen

Het Olympisch Stadion is zaterdagmiddag hermetisch afgesloten voor toeschouwers en pottenkijkers, de verspringers hebben alle deuren op slot gedraaid. “Graag meteen op de tribune plaatsnemen en afstand houden van andere mensen,” zegt Marlene van Gansewinkel (25) bij de toegangspoort nogal streng. “De fotograaf moet een oranje hesje dragen en bij de atleten vandaan blijven.”

In Duitsland wordt al enkele weken gevoetbald, in Slovenië rijden wielrenners hun eerste wedstrijden en Amsterdam heeft nu de verspringers.

Het ‘nieuwe normaal’

Bij andere gelegenheden is Van Gansewinkel de vriendelijkheid zelve, maar de para-atlete – geblesseerd, anders deed ze zeker mee – is in het draaiboek van de Phanos Jump Off aangewezen als veiligheidsmedewerker. En vanwege de coronamaatregelen moet ze onverbiddelijk zijn.

Nederlands beste verspringer Kika van Bergen en Henegouwen (22) en para-atletes Fleur Jong (24) en Fleur Schouten (19) zijn de organisatoren. De eerste twee doen zelf mee, de derde kijkt net als Van Gansewinkel geblesseerd toe. Elf deelnemers telt het testevenement, mannen, vrouwen en para-atleten door elkaar, allen lid van de plaatselijke atletiekvereniging Phanos. Degene die procentueel gezien het beste presteert ten opzichte van zijn of haar persoonlijk record wint.

Kan in het ‘nieuwe normaal’ een sportevenement gehouden worden? Dat is de belangrijkste vraag die in het stadion hangt. “We hadden ook gewoon zo veel zin om weer eens een wedstrijd te springen,” zegt Van Bergen en Henegouwen. “We misten de adrenaline en spanning, de prikkel om te moeten presteren. Daarom dachten we: waarom organiseren we het gewoon niet zelf?”

Zo geschiedde. Alle randvoorwaarden werden geschapen om het evenement op een officiële wedstrijd te laten lijken. De vrouwen regelden officiële scheidsrechters, meetapparatuur, camera’s om beelden online live uit te zenden, een commentator, startlijsten, borstnummers voor de deelnemers en na afloop een podium voor de huldigingsceremonie.

In totaal mogen dertig mensen naar binnen. De vrijwilligerstaken zijn in handen van vaders, moeders, broertjes en zusjes om besmettingsgevaar te minimaliseren. Zo heeft de vader van Jong de taak om de zandbak aan te harken na elke sprong.

Het draaiboek voorziet ook in omgangsregels omtrent corona. Vooraf is iedereen gevraagd of er verkoudheidsklachten zijn en iedere atleet krijgt een eigen zitplaats. Vanzelfsprekend geldt in het stadion te allen tijde de 1,5 metermaatregel. Overtreden van dit coronareglement betekent diskwalificatie.

Wandelroutes

“Verspringen is een geschikte sport in deze coronamaatschappij,” zegt Van Bergen en Henegouwen, in 2019 nog Nederlands kampioen indoor. “De loopnummers in de atletiek zijn wat dat betreft een stuk ingewikkelder. De renners komen daar vaak schouder aan schouder. Iedereen die hier meedoet is op de hoogte van de wandelroutes, die hebben we zo uitgezet, dat atleten elkaar nergens kruisen.”

Voor Van Bergen en Henegouwen is de springwedstrijd de eerste in een jaar tijd. De Amsterdamse kon al jaren niet pijnvrij presteren en besloot vorige zomer in overleg met coach Guido Bonsen de techniek van haar aanloop aan te passen. “Ik liep altijd hard en zonder controle, daar hebben we het najaar en de winter aan gewerkt.”

Na maanden zonder wedstrijden weet ze dat ze nog lang niet op haar oude niveau zit, waarmee ze Nederlands kampioen werd. “Tot vorig jaar was mijn aanloop 19 passen, nu zijn dat er 15. Daardoor ben ik langzamer als ik de sprong inzet. Ik wilde vandaag over de zes meter springen. Dat werd 5.56 meter, niet best. Volgens mij ben ik de laatste jaren nog nooit zo slecht geweest.”

Wedstrijdprikkel

De student geneeskunde tilt er niet te zwaar aan. Ze is twee weken in quarantaine geweest omdat haar moeder ziek werd en moest zich fit houden met gewichten die ze op internet kocht. De nieuwe techniek moet ze zich nog eigen maken. Trainen deed ze op volle kracht, haar studie lag stil omdat ze door corona het laboratorium niet in kon.

“Ik had voor vandaag geen hoge verwachtingen,” zegt Van Bergen en Henegouwen over het belang van de gesprongen afstand. “Die wedstrijdprikkel voelt heerlijk. Ik ben gewoon heel blij, al is de spanning minder dan bij een normaal evenement. Hopelijk kunnen we dit snel weer doen. Verspringen kan in het nieuwe normaal, toch?”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden