Een schild bol van tradities

PRONKSTUK

Elke club heeft ze. Prominent boven de bar of in de bestuurskamer. Verscholen in een hoekje van de kantine, of achter de struiken rond veld twee. Pronkstukken. Ze vormen de schatkamer van het amateurvoetbal. Vandaag: DVVA

'Welkom bij DVVA' staat er in zwarte letters op een groot geel bord. Het is bevestigd op de blinde muur van het kleedkamergebouw. Wie goed kijkt ziet niet zo maar DVVA staan. De vier letters zijn sierlijk. De rechterpoot van de tweede V is wat meer doorgetrokken. ''Het logo is gemaakt door Eric Handgraaf, een typograaf van drukkerij Atlantic,'' zegt oud-voorzitter Laurens Slot (52). ''Hij overleed vlak voordat het voor het eerst werd gebruikt op de voorkant van het clubblad. De stijl spreekt mij aan. Het staat voor een jonge, moderne club.''

Slot was voorzitter van 1988 tot 2002. Onder zijn leiding transformeerde de club tot een bloeiende studentenvereniging. Zo'n club waarvan er soms twee elftallen in één competitie worden geplaatst. Het eerste elftal haalde de tweede klasse. Zelf behoorde Slot in 1975 tot een van de eerste studentenelftallen. De van origine protestants-christelijke club dacht met een studentenkorting de Rouvoetjes en Balkenendes van de VU te lokken. Vanuit de linkerhoek kwam er ook een elftal met Trotskisten en Maoïsten binnenwandelen. Een sociaal-democraat als Slot behoorde destijds tot het gematigde midden. ''Maar de man achter de bar zag geen verschil. Hij noemde ons altijd kameraad één tot en met zestien.'' Rob Leek (30) werd lid in de periode dat het moderne logo werd gepresenteerd. ''Ik vond het een lullig logo. DVVA is een club van traditie. Een logo moet dat uitstralen.''

In 2006 bestond de club 75 jaar. Een mooie gelegenheid voor iets nieuws. Voor de zekerheid vroeg Leek het bestuur en enkele oudgedienden of hij hier niet tegen historische schenen schopte. Leek kocht een VI, bestudeerde de club-logo's en kroop met zijn toenmalige vriendin, een grafische ontwerpster, achter de computer.

Het resultaat wordt breed uitgedragen. In de kantine en de bestuurskamer hangt het logo in groot formaat aan de wand. Op alle kleedkamerdeuren is een sticker geplakt.

''Ik wist niet dat het een nieuw logo was,'' zegt een speelster van dames twee. Dat is precies wat Leek voor ogen had: een logo alsof het in de beginjaren is bedacht. Het schild zorgt direct voor een klassieke uitstraling. Naast de clubkleuren bevat het zeven elementen. Dat is veel. Naam (dubbelop), klassieke bal, 'sinds 1931' en de Andreaskruisen uit het wapen van Amsterdam spreken voor zich. Maar waar komt de leeuw ineens vandaan?

''Dames twee? Die hebben met 0-4 op hun aantrekkelijke kontjes gekregen.'' De luide stem van Henk van Driest (76) is ver buiten de bestuurskamer hoorbaar. Zijn hokkie noemt hij het zelf en meer is het ook niet. In de hoek staat een kartonnen doos vol bekers. De oude houten klok tikt niet meer, net als de computer onder de tafel. Het is er koud. Van Driest draagt een zwart vest over een rode trui; om zijn nek heeft hij een dikke sjaal geknoopt.

Van Driest is net zo oud als de club. ''Op negentienjarige leeftijd was ik al secretaris.'' Nog altijd is hij op zaterdag de hele dag aanwezig om de scheidsrechters te ontvangen, uitslagen door te geven en waar nodig een elftal aan te moedigen.

''Hup geel-zwarte leeuwen, laat ons juichen.'' Met die onvervalste strijdkreet schudt hij regelmatig een elftal wakker, dat zich wat katerig van de vorige avond over het veld beweegt. ''Ik ben er jaren terug mee begonnen als leider van een lager elftal.'' De leeuw in het logo eert dus een clubicoon. Dat is gevaarlijk. Want is hij de enige icoon?

Van Driest wijst om de hoek van de bestuurskamer op een elftalfoto uit 1947. De zestienjarige aspirant Van Driest knijpt met zijn rechterhand stevig in de schouder van een teamgenoot. Naast hem staat mijnheer Bokma. ''Naast voorzitter en leider was hij schoolhoofd. Als nieuw lid moest je eerst bij hem op de kamer komen voor een goed gesprek.'' De christelijke moraal werd onder Bokma strak gevolgd. Van Driest: ''De club mocht zelfs geen kaarten bestellen voor Holland-België als de interland op zondag werd gespeeld.''

Christelijke Sport Vereniging DVVA luidt de naam nog altijd statutair. De algemene ledenvergadering wordt echter niet meer met bijbellezen geopend. Toch heeft een ontkerkelijkt lid als Rob Leek het voorvoegsel 'csv' in het logo opgenomen. ''Het laat zien waar de wortels van de club liggen.''

En er zijn nog altijd studenten die vanwege het voorvoegsel kiezen voor DVVA. Slot ging daar in zijn tijd als voorzitter al pragmatisch mee om. ''Bij de VU adverteerden we met csv DVVA en op de UvA was het gewoon DVVA.''

Hij kreeg ook regelmatig ouders aan de lijn, die wilden weten waar hun zoon ging voetballen. Slot: ''Ik gaf ze dan altijd het nummer van één van de oud-leden die nog lid was van de kerkenraad.''

Wat vindt hij eigenlijk van het nieuwe logo? ''Het is niet mijn stijl.'' Hij snapt het wel. ''De student uit de jaren zeventig is een andere dan de student van nu. Inmiddels behoor ik binnen de club tot de linkervleugel.'' (STEVEN VAN DER GAAG)

Rob Leek (r) ontwierp een logo met leeuw, als eerbetoon aan Henk van Driest (l). Foto Marcel Israel.
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden