Sport Bewaar

Een broer en twee zussen op het NK Atletiek

Een broer en twee zussen op het NK Atletiek
© Marc Driessen

De broer en zusjes Samuel zijn totaal verschillend, maar ze hebben één ding gemeen: een enorme passie voor atletiek. Tjendo (24), Jamile (22) en Chanté (18) komen dit weekend in actie op het NK in het Olympisch Stadion.

Van jaloezie is geen sprake

Jamile is, zoals het een rijzende ster betaamt, wat later dan afgesproken. Tot ongenoegen van Chanté. 'Waar blijft ze nou?' Kwaad loopt ze het clubhuis van Phanos binnen om haar grote zus te bellen. Als Jamile een kwartiertje later het Olympisch Stadion binnenloopt, is ook broer Tjendo klaar met zijn training en aangeschoven. 'Geen idee waar deze ruzie over gaat. Ik houd me er altijd buiten.'

Zelf heeft Tjendo nooit ruzie met Jamile. Hij wijst naar zijn jongste zusje. 'Wel met haar.' Chanté: 'Nu is het net alsof jullie altijd ruzie met mij hebben!'

Het is het lot van de kleinste. De twee oudsten waren vroeger al onafscheidelijk. Het leven van Tjendo was het leven van Jamile. Zijn vrienden waren haar vrienden. Hij ging op atletiek, zij volgde.

Nooit stress
De sprintster is haar broer inmiddels voorbijgestreefd. Met de vrouwen­estafetteploeg won ze op de EK op de honderd meter zilver en eindigde ze op de Olympische Spelen in 2012 als zesde. Individueel won ze nationale titels op de honderd en de tweehonderd meter. Dit jaar liep ze op beide afstanden de tweede Europese tijd.

Voor Tjendo blijft het voorlopig nog bij nationaal succes op zijn onderdeel 110 meter horden. 'De stap naar de wereldtop zit erin, de puzzel moet gewoon een keer goed vallen.'

De jongste geldt als een groot meerkamptalent. Volgens haar zus is er vooral op mentaal vlak nog winst te boeken. 'Ze stelt te hoge eisen, waardoor ze na een tegenvaller extreem teleurgesteld is. Dat moet eruit, want nu neemt ze dat mee naar het volgende onderdeel.'   

Jamile heeft geen last van die druk, ze is nonchalanter. Het interesseert haar niet tegen wie ze rent of welke tijd ze heeft gelopen. 'Dat maakt het presteren gemakkelijker. Ze heeft nooit stress,' zegt Tjendo.

Alles af
De jongste houdt de tijden van haar zus altijd bij. 'Ik weet het vaak beter dan Jamile.' Ook toen ze op vijftienjarige leeftijd een medaille bij de NK senioren haalde - ze is nog altijd de jongste ooit - was ze zich niet bewust van deze historische prestatie. 'Ik won brons en was gewoon blij.' Haar zusje corrigeert haar direct: 'Je won zilver.'

Toch hebben de Samuels dingen gemeen. Van huis uit hebben ze meegekregen altijd alles af te maken. En dat doen ze braaf. Tjendo is afgestudeerd fysiotherapeut en sinds twee jaar is hij parttime aan het werk. Chanté haalde onlangs haar vwo-­diploma en Jamile maakte haar mbo-opleiding vormgeving af.

Hebben ze ooit iets niet afgemaakt? Jamile weet met heel veel moeite iets te noemen. 'Ik heb een keer een schilderij niet afgemaakt. Ik ben graag creatief bezig. Nu richt ik me vooral op atletiek, maar ik wil heel graag nog de kunstacademie doen.'

Het sporttalent hebben de drie niet van een vreemde. Vader John haalde als voetballer Jong Oranje en is naast zijn baan als automonteur ook kickboksleraar. Moeder Astrid - Jamile spreekt het overigens uit als Ashtrid, waarop de andere twee in de lach schieten - deed als schoonzwemster vroeger mee aan internationale toernooien.

Alledrie heel fel
Het gezin, met Surinaamse achtergrond, woont samen in Nieuw-Sloten, de buurt waar het Samuel-trio is opgegroeid. Zes dagen in de week rijden ze naar de training in het Olympisch Stadion bij hun cluppie Phanos.

Trainster Urta Rozenstruik heeft alle Samuels op jonge leeftijd zien komen. 'Ze zijn alledrie heel fel. Tjendo kan zijn pit kwijt in het kickboksen, Jamile wordt soms heel venijnig. Ze kan keihard zijn. Chanté weet minder goed hoe ze ermee om moet gaan. Ze is dan verdrietig.'

Na iedere training gaan ze samen naar huis. Op de scooter. Jamile: 'Vandaag ben ik trouwens met de auto. Een Olympische auto. Ik heb in 2012 namelijk een A-status van het NOC*NSF gekregen.'

Van jaloezie is geen sprake. Op wedstrijddagen hebben vooral de zusjes veel steun aan elkaar. Ondanks dat Chanté soms moeite heeft om tegen haar zus op te boksen, is ze vooral trots. 'Vlak voor de race weet ze me altijd te vinden. Dan steek ik mijn duim omhoog en dan weet ze dat het goed zit. Dat doe ik al mijn hele leven.'