Plus Reportage

Een afscheid zoals Van der Vaart wilde: ‘Voetbal stelt geen reet voor’

Rafael van der Vaart juicht na het scoren van een doelpunt tijdens zijn afscheid in het stadion van Hamburger SV. Beeld ANP

Rafael van der Vaart (36) was al bijna een jaar gestopt met voetballen. In ‘zijn’ Hamburg kreeg hij zondag, te midden van een keur aan voetbalsterren, een passende erewedstrijd. ‘En dat allemaal voor een gozer die wel aardig gevoetbald heeft.’

En dan, na een middag grappen en grollen, schiet Rafael van der Vaart toch vol. Hij staat met dochtertje Jesslynn op zijn arm, zoontje Damián is even daarvoor ingevallen in Van der Vaarts afscheidswedstrijd. De 33.000 aanwezige fans in het Volksparkstadion juichen. Op de tribune ziet hij ook zijn Spaanse familieleden die als verrassing voor de hoofdpersoon naar Hamburg zijn afgereisd.

Het is precies die combinatie die hem tranen bezorgen. “Mijn opa uit Spanje is afgelopen zomer overleden. Dan zie je al je andere familieleden staan en is dat even zwaar. Maar tegelijkertijd ook weer heel mooi. Dat iedereen hier was. We denken allemaal dat het voetbal heel belangrijk is, maar het stelt eigenlijk geen reet voor natuurlijk. Het leven draait om vrienden en familie. Mensen vragen wel eens: jij bent altijd zo opgewekt. Nou, hierdoor dus.”

Clubicoon HSV

Het bewijs ligt op het veld van het Volksparkstadion, de plek waar Van der Vaart twee periodes speelt. Waar hij uitgroeit tot aanvoerder en clubicoon van de roemruchte Duitse club HSV. Het is hier in Duistland waar hij zijn erewedstrijd wilde hebben. Het hoogtepunt van de middag? Zoontje Damián die in de tweede helft in het veld komt. Natuurlijk met nummer 23 op zijn rug. Een rechtspoot, dat wel. Rafael omhelst zijn zoon. Het spel wordt stilgelegd en op de twee grote schermen in het stadion verschijnen oude foto’s van de twee. Arm in arm kijken ze tevreden omhoog. Het publiek applaudisseert onophoudelijk. Natuurlijk mag Damián nog een doelpunt maken in de wedstrijd tussen Rafa’s Allstars en Rafa’s HSV Stars. “Ik wist niet dat Damián zou invallen, maar natuurlijk had ik er stiekem op gehoopt. Hij is een fantastisch ventje. Ik ben gewoon trots op dat joch.”

Dikker

Zijn afscheidswedstrijd is groots aangepakt. Ze zijn er bijna allemaal. De jongens met wie hij opgroeide als voetballer. Bij Ajax, bij Oranje. Nigel de Jong, Van Persie, Heitinga, Kuyt, Van Nistelrooy, Van der Sar, Van Bommel, Overmars, Robben, Van Bronckhorst, Ronald de Boer, Litmanen. Michel Salgado uit zijn tijd bij Real. Coach? Louis van Gaal natuurlijk. Alleen Wesley Sneijder en Peter Crouch zijn verhinderd. Een showwedstrijdje tegen een team van HSV-sterren.. “Dat maakt deze dag zo mooi. Ik geniet van al die gasten. In de kleedkamer is het dan gelijk weer als vanouds. We zijn allemaal wat dikker geworden. Het balletje loopt nog wel, alleen het lopen gaat wat minder…..Alhoewel sommigen nog hartstikke fit zijn. Van Persie die nog even een wereldgoal maakt. Poeh. En Robben, dat kreng, nog steeds zo snel. Waarom is hij in godsnaam gestopt? Hij zou nog steeds de beste speler in de eredivisie zijn.”

Afscheidsduel in het buitenland

Het is bijzonder. Een Nederlandse speler die zijn officiële afscheidswedstrijd krijgt in het buitenland. Maar de keuze blijkt de juiste. HSV-fans krioelen om het stadion. Voor de fanshop staat een rij. Het ruikt naar bier en braadworsten. Duizenden mensen dragen een shirt met zijn naam achterop. Hier en daar een paar Oranje-shirts, wat van Ajax ook. Eén jongen loopt zelfs in het tenue van het Deense Esbjerg, waar de middenvelder zijn laatste officiële wedstrijden als profvoetballer speelde.

Damián van der Vaart aan de bal met op de achtergrond zijn vader. Beeld ANP

Met 33.000 mensen is het stadion prima gevuld. Meer dan genoeg mensen in ieder geval om zijn achternaam een paar keer snoeihard te laten klinken, zoals dat bijna alleen in Duitse stadions kan. De speaker de voornaam en dan, hup, de fans de achternaam. “Het zou lullig zijn geweest als er 5000 mensen hadden gezeten. Jullie hebben het gezien: afscheid nemen kunnen ze hier wel. Soms denk ik wel eens: is het niet een beetje too much? Ik bedoel: waar hebben we het over. Een gozer die wel aardig gevoetbald heeft. Meer is het niet. Maar echt, ik heb genoten.”

Want ja, het is soms emotioneel. Maar het is vooral een dag vol lol. Van voetbalhumor in de kleedkamer. Van oude kameraden onder elkaar. Heitinga: ,,Van Gaal zei vooraf: we zijn hier natuurlijk voor Rafael, maar we moeten dit potje wel even winnen.” De trainer zal tevreden zijn met de 7-6 overwinning. En over humor gesproken. Nigel de Jong genoot ook. Zeker toen Rafaels zoontje in het veld kwam. “Misschien een nieuwe Van der Vaart in het profvoetbal. Een rechtspoot en sneller dan zijn vader. Al is dat niet zo moeilijk.”

Handtekeningenjacht 

Het East Hotel in Hamburg is de plek waar alle sterren deze dag verzamelen. Het is een komen en gaan van voetbalsterren. Mannen van middelbare leeftijd jagen er, compleet met plakboeken en Panini-albums in de hand, op handtekeningen. De plek ook waar later op de dag een feest is na een uitgebreid diner. Ongetwijfeld tot in de kleine uurtjes. Gezellig, zegt Van der Vaart een paar keer. Precies zoals hij het wilde. Ongedwongen, genieten van het leven. Gezellig.

Beeld ANP

Zoals hij ook zijn voetbalcarrière beleefde. Van Gaal zegt het na de wedstrijd nog een keer. “Rafael was een dekselse jongen. Als voetballer en ook als mens. Altijd creatief. De gave om iets te creëren op het allerhoogste niveau. Dat kunnen er niet veel. Zoveel talent, maar niet de beste professional.”

Van der Vaart moet er om lachen. Hij weet dat het klopt. Maar zo achterom kijkend heeft hij weinig spijt. Dankbaar is hij voor alles dat hij als profvoetballer heeft meegemaakt. En om de dag in stijl af te sluiten, brengt Van der Vaart zijn toehoorders aan het lachen. Wél met een boodschap. “Ik rende vroeger harder als ik wist dat er na de training kipnuggets klaarlagen dan wanneer er een salade klaar stond. Maar ik ben heel mijn voetbalcarrière blij geweest. Dat kan lang niet iedereen zeggen.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden