PlusTen Slotte

Eddy Pieters Graafland (1934-2020): gentleman in de goal

Uitgerekend een paar dagen voor het 50-jarig jubileum van het grootste succes in zijn loopbaan overleed Eddy Pieters Graafland, voormalig keeper van Ajax én Feyenoord.

Feyenoord-Ajax, 1969. ‘Eddy PG’ vangt de bal voor Sjaak Swart kan koppen. Beeld ANP

‘Eddy PG’, zoals hij werd genoemd, vaak spelend in een grijze trui, werd in zijn voetballeven als geboren Amsterdammer een icoon in Rotterdam. Pieters Graafland begon zijn carrière in 1951 bij Ajax, waar hij als 17-jarige debuteerde en waarmee hij in 1957 landskampioen werd.

Hij maakte in 1958 de overstap naar Feyenoord voor liefst 134.000 gulden, waar vanaf toen ‘alles in een stroomversnelling ging’, zoals hij tegen de NOS ooit zei. Hij haalde het Nederlands elftal (47 interlands), won vier landstitels in Rotterdam en twee keer de beker.

Het hoogtepunt kwam in zijn laatste internationale wedstrijd: de finale van de Europacup voor landskampioenen in 1970. Dat hij dat jaar op 6 mei voor Feyenoord onder de lat stond tegen Celtic, was een verrassing. Coach Ernst Happel had in dat seizoen lange tijd de voorkeur gegeven aan Eddy Treijtel. Tot die, vlak voor de finale in Milaan, zwak voor de dag kwam tegen Ajax.

Wedstrijdbal

Aanvankelijk twijfelde de trotse Pieters Graafland, toen al 36 jaar oud, of hij wel moest voldoen aan het verzoek van Happel om te keepen, maar aanvoerder Rinus Israel trok hem over de streep. Hij zou een prima finale spelen, waarin Feyenoord de eerste Nederlandse club werd die de Europacup 1 wist te veroveren.

“Feyenoord speelde in die tijd echt droomvoetbal,” zei Pieters Graafland vaak na zijn loopbaan. “Stond ik daar ineens met de Europa Cup 1 omhoog. Dat ik daarbij ben geweest, dat was fantastisch. En weet je wie het eerste bij me was na het laatste fluitsignaal? Happel. Een half jaar later, nadat ik inmiddels was gestopt, heeft hij me nog gezegd dat hij een fout had gemaakt door me dat seizoen op de bank te zetten. Dat was wat, hoor, Ernst Happel die een fout toegaf.”

Na het enorme succes in Milaan vond Pieters Graafland het wel mooi geweest. “De weken na de finale heb ik nog een paar keer gespeeld, maar ik had de mooiste prijs gepakt die je als speler kunt winnen. Het was goed zo,” zei de keeper later in een interview met het AD.

Hij bezorgde het Feyenoordmuseum nog een mooi relikwie: de wedstrijdbal van de finale. Arbiter Lo Bello uit Italië wilde de bal zelf houden, maar de keeper van Feyenoord had hem meegenomen naar de kleedkamer. Daar kwam Lo Bello de bal hoogstpersoonlijk halen, maar Pieters Graafland had altijd een pinnetje bij zich om een bal wat minder lucht te geven. De wedstrijdbal zat al plat onderin zijn voetbaltas.

Enthousiast filmer

Pieters Graafland, in en buiten het veld een echte gentleman, had een onbevreesde stijl van keepen: zonder angst dook hij met het hoofd en schouder vooruit naar de bal. Ook hield hij van iedere tegenstander bij in welke hoek die de strafschop schoot.

Pieters Graafland was een enthousiast filmer en nam tijdens zijn carrière vaak zijn camera mee – ‘omdat ik niet zo van kaarten hield’. Dat resulteerde in een documentaire met prachtig beeldmateriaal, in kleur, uit het tijdperk 1958-1970. Met Ajax in 1958 in Zuid-Afrika en Mozambique bijvoorbeeld, met Oranje tegen Turkije in 1958, met Eddy Merckx in de gele trui in 1970 en stiekeme beelden van het vliegveld van Leningrad. Hij kwam zelf in beeld toen hij een andere legendarische doelman, de Rus Lev Yashin, de hand schudde.

Eddy Pieters Graafland overleed dinsdag na een ongelukkige val. Hij werd 86 jaar oud.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden