PlusInterview

Dylan Groenewegen mag weer sprinten tegen de wereldtop: ‘Ik zit echt op het niveau waar ik wil zijn’

Hij is na drie jaar terug in de Tour de France. Na de zwaarste periode uit zijn leven, van de crash met Fabio Jakobsen tot de schorsing die daarop volgde, gaat Dylan Groenewegen weer sprinten tegen de wereldtop. ‘Ik ben helemaal terug.’

Daniël Dwarswaard
Dylan Groenewegen bij de tijdrit in de Dauphiné. Beeld AFP
Dylan Groenewegen bij de tijdrit in de Dauphiné.Beeld AFP

Die tinteling in het lijf zo vlak voor de Tour de France. Die adrenaline in het lichaam tijdens een massasprint. Die stress vlak vóór een massasprint. De aandacht, het spierballen rollen met die andere apen op de sprintersrots. De frustratie na afloop, of juist die ongekende kick. Dylan Groenewegen (29) heeft het gemist.

Het is inmiddels drie jaar geleden dat hij de Tour reed. Toen, in 2019 in Brussel, leek hij voorbestemd om de eerste gele trui te pakken. Maar hij viel en het geel ging naar zijn lead-out en kamergenoot Mike Teunissen. Een paar dagen later won Groenewegen alsnog, zijn vierde Tourrit in totaal.

Crash met Jakobsen

Er is daarna veel gebeurd, heel veel. Die afgrijselijke crash met Fabio Jakobsen tijdens de Ronde van Polen in 2020 natuurlijk, zijn schorsing van negen maanden die daarop volgde. De bedreigingen, de weg terug om weer te proberen de topsprinter van vroeger te worden. Het voelt als een lange periode, maar ook weer niet, zegt Groenewegen. Als een flits ging het, heen en weer geschud tussen emoties.

“Het was moeilijk om de Tour de afgelopen twee keer te moeten missen,” zegt Groenewegen vlak voor zijn vijfde deelname. In 2020 was hij er, zo vlak na het ongeluk, niet. Vorig jaar werd Groenewegen niet geselecteerd door zijn toenmalige ploeg Jumbo-Visma. “Als je in de Tour zit, denk je: wat doe ik hier? Midden in de mediahype, in de stress. Het is slopend, fysiek en mentaal. Maar als je er niet bent, denk je: was ik maar in de Tour. En nu overheerst vooral dat laatste gevoel.”

Niet veel gekoerst

Groenewegen won recent een rit in de Ronde van Slovenië. Eerder dit seizoen de Veenendaal-Veenendaal Classic, een etappe in de Ronde van Hongarije en twee ritten in de Saudi Tour. Winnen is winnen, maar het zijn vanzelfsprekend niet zijn droomkoersen. In de Dauphiné zagen we Groenewegen, omringd door zijn ploeggenoten, vooral achter de sterkste renners áán rijden.

Het past in het plan dat hij met zijn nieuwe Australische werkgever BikeExchange-Jayco uitstippelde. “Nadat mijn schorsing vorig jaar mei was afgelopen, heb ik niet heel veel wedstrijden gereden. En ook niet veel geklommen. Daarom wilden we de laatste maanden een redelijk vol programma hebben, met ook veel moeilijke ritten. Om sterker en harder te worden.”

En dan, gevraagd naar zijn vorm, volgt er een overtuigend en verrassend antwoord. “Ik ben weer helemaal terug. Het gevoel, de waardes op trainingen. Conditioneel. Positie kiezen, keuzes maken. De ultieme bevestiging daarvan moet nog komen ja, dat klopt. Winnen in de Tour zou die bevestiging zijn. Het kan, ik weet dat het erin zit.”

Onder het vergrootglas

De komende weken komt hij ook Fabio Jakobsen weer tegen. Hun namen zullen altijd aan elkaar verbonden blijven door die zwarte augustusdag in Katowice, toen Jakobsen zwaargewond raakte doordat Groenewegen hem de hekken in had gedwongen. Ze reden nadien al tegen elkaar, maar in de Tour ligt het duel opnieuw onder een vergrootglas. Twee van ’s werelds beste sprinters, Nederlanders, met die geschiedenis. “Voor mij is het heel fijn geweest dat Fabio weer is teruggekomen op een heel hoog niveau. We hebben voor het ongeluk mooie duels gehad en hopelijk nu ook weer.’’

Na zes jaar Jumbo-Visma rijdt Groenewegen nu in het lichtblauw van BikeExchange-Jayco. “Bij Jumbo had ik nooit meer een volledige ploeg om me heen, doordat het team andere ambities had. Daarom werd het een moeilijk verhaal om daar op mijn oude niveau terug te keren. Het is spannend om uit je comfortzone te stappen, maar ik voelde dat ik nieuwe prikkels nodig had. Met Jumbo zal ik altijd een speciale band houden. Zo spreek ik Merijn Zeeman (de ploegleider) nog vaak.”

Maar de komende weken is Jumbo de concurrent, zeker nu die ploeg zich met Wout van Aert nog nadrukkelijker op de sprints en de groene trui richt. Groenewegen is samen met de Australiër Michael Matthews kopman bij BikeExchange. “Mijn ploeggenoten staan achter me, heb ik gemerkt. Ze zijn relaxed, maar weten ook precies wat er van hen verwacht wordt.”

Het moet zaterdag in Nyborg, de eerste kans op een massasprint, leiden tot een explosie van vreugde.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden