Plus Achtergrond

Dygert troeft favorieten af op het WK tijdrijden

Een Nederlandse zege was verwacht, maar de Amerikaanse Chloé Dygert bleef de Nederlandse favorieten ruim voor op het WK tijdrijden.

Beeld Justin Setterfield/Getty Images

Het was een Amerikaans duveltje dat opeens op het hoogste podium stond, gisteren tijdens de tijdrit op de WK wielrennen in Yorkshire. In een tijdrit die volgens alle voorspellingen een ­Nederlands onderonsje zou worden, kwam Chloé Dygert met een onverwachte verrassing. De Amerikaanse, die tot gisteren met name ­furore maakte op de baan, klopte met overmacht de beste twee Nederlandse vrouwen van dit moment. Anna van der Breggen werd op 1.32 tweede, Annemiek van Vleuten kwam daar zelfs nog twintig seconden achteraan.

Het verschil was na dertig kilometer tijdrit over kletsnatte wegen in Yorkshire zo groot, dat de Nederlandse delegatie toch wel beduusd achterbleef. Nooit eerder zat in een tijdrit op het WK zo veel tijd tussen de nummers één en twee. Van Vleuten sprak nog van een slechte dag, maar Van der Breggen had tijdens haar rit best een goed gevoel. Dat ze dan zo ver van die eerste plek af lag, verbaasde haar. “Je maakt een plan, dat gaat goed en dan zit je ruim een minuut achter. Dat is een flink verschil.”

Van de radar

Helemaal onbekend was Dygert niet voor de Nederlandse dames. De vijfvoudig wereldkampioen op de baan werd twee jaar geleden in het Noorse Bergen al vierde. Van Vleuten noemde haar vooraf als iemand die kon verrassen. Hoewel ze zei de concurrentie niet in de gaten te houden, had ze twee weken geleden wel even de uitslagen van de Amerikaanse opgezocht. “Ik zag dat ze alles had gewonnen. Dat zei genoeg.”

Begin vorig jaar had Van Vleuten bovendien op de WK baanwielrennen in Apeldoorn in een rechtstreeks gevecht de finale van de individuele achtervolging verloren. Dygert haalde Van Vleuten toen zelfs in.

Dat de Amerikaanse enigszins van de radar was verdwenen, valt te begrijpen. Een zware val in de Ronde van Californië in mei 2018 deed haar hele carrière een jaar opschuiven. Zo lang kostte het om te herstellen van een hersenschudding en een knieblessure. Ze reed geen enkele wedstrijd in Europa. Pas een maand geleden, bij de pan-Amerikaanse kampioenschappen, voelde ze zich weer in vorm, vertelde ze gisteren na afloop in de regenboogtrui.

Dygert zelf had geen idee hoe ze er na dat jaar op mondiaal niveau voor zou staan. Haar voorbereiding bestond vooral uit luisteren naar de Amerikaanse bondscoach, die een plan en een tijdschema had gemaakt. Dat werkte: Dygert bleek een sneltrein op Britse wegen, waarop door de langdurige regenval grote plassen waren ontstaan. De wedstrijd werd veertig minuten uitgesteld om gevaarlijke punten aan te pakken, waar eerder op de dag renners onder de 23 waren gevallen.

Offday

Bondscoach Loes Gunnewijk, die achter Van Vleuten aan reed, besloot tijdens de rit maar niet de tussentijden van Dygert door te geven. Enerzijds om de Nederlandse favoriet niet te ontmoedigen, anderzijds omdat ze hoopte dat de tijd van de Amerikaanse niet klopte. Maar toen zelfs Van Vleuten al bij het eerste meetpunt ruim een minuut achter lag, moest Gunnewijk erkennen dat de verschillen niet meer gingen veranderen. Zij wist toen al dat aan de heerschappij van Van Vleuten, die hiervoor veertien van de vijftien tijdritten had gewonnen, in Harrogate een einde zou ­komen.

Van Vleuten wist dat onderweg zelf ook. Ze voelde dat ze een offday had, in haar eigen woorden. Aan de finish stak ze wel vragend twee vingers op, hopende dat ze in ieder geval zilver zou halen. Maar zelfs dat werd het niet voor de vrouw die zowel in 2017 als 2018 de wereldtitel had opgeëist. Van der Breggen had sneller gereden. Lucinda Brand, de derde Nederlandse, werd achtste op 3.15 minuut.

Wonden likken

Van Dygert, 22 jaar oud, zijn ze ‘nog niet af’, zoals Van der Breggen zei. De Amerikaanse uit Indiana is bovendien van plan om op de Spelen van Tokio de baan met de weg te combineren. Met haar ­wereldtitel kwalificeerde ze zich meteen.

Ondanks het zilver en brons restte de Nederlanders niets dan de wonden te likken. Van Vleuten probeerde er maar het positieve van in te zien. “Als ik met een goede dag op zo’n achterstand zou worden gezet, dan was het heel moeilijk geworden in Tokio.”

Dat is voor volgend jaar. Zaterdag wacht eerst nog de wegwedstrijd, ook met Dygert. Van der Breggen: “Ze staat nu in ieder geval op het lijstje van rensters die we in de gaten moeten houden.”

1,32

De voorsprong van Chloé Dygert (onder) op het zilver van Anna van der Breggen bedroeg liefst 1 minuut 32.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden