Plus

Doelman Jan Jongbloed is altijd zichzelf gebleven

Voor Jan Jongbloed, de doelman die twee WK-finales speelde, kwam voetbal niet op de eerste plaats. "Ik hield van vissen, vrouwen en voetbal. In die volgorde." Het is een aparteling - en Aparteling is ook de titel van zijn biografie.

Over de oud-doelman is het boek Jan Jongbloed Aparteling van schrijver Yoeri van den Busken verschenen Beeld ANP

Nog altijd zijn er mensen die in razernij ontsteken bij de naam Jan Jongbloed. Jan Jongbloed, de doelman van Oranje die op 7 juli 1974 niet eens dook op de niet al te harde schoten van Paul Breitner en Gerd Müller.

Jan Jongbloed, die in 1978 opnieuw een WK-finale speelde, en volgens velen debet was aan de twee doelpunten die Mario Kempes maakte. Met Jan van Beveren op doel waren we twee keer wereldkampioen geworden, zeggen de mensen die allergisch zijn voor de naam Jan Jongbloed.

Geen zin in Ajax
Zou Aparteling iets voor hen zijn? De biografie die Youri van den Busken schreef over de ras-Amsterdammer die op zijn 44ste nog betaald voetbal speelde (nooit geëvenaard), die 711 profwedstrijden speelde (nooit geëvenaard) en die twee WK-finales op doel stond (nooit geëvenaard), zou dat iets voor hen zijn?

Die vraag moet ontkennend worden beantwoord. Over dat doelpunt van Gerd Müller: "Mensen die beweren dat die bal houdbaar was, hebben zelf niet gevoetbald."

In het boek zegt hij ook een paar keer dat hij een hekel had aan naar de bal duiken - pure voeding voor de anti-Jongbloedianen. "Duiken is gewoon een kwestie van staan. Een metertje naar links of een metertje naar rechts. En als ik een bal echt niet tegen kon houden, dook ik niet. Daar had ik een klerehekel aan. Moet je weer opstaan... Ik was er te lui voor."

En zo is er nog veel meer olie te vinden voor op het vuur van de Jongbloedhaters. Dat hij Bennie Muller van Ajax uitschold voor pleurisjood (Jongbloed legt uit dat het geen antisemitisme was). Dat hij liever ging vissen. "Ik hield van vissen, vrouwen en voetbal. In die volgorde." Dat hij niet graag handtekeningen uitdelen.

Voor de neutralen en Jongbloed-fans is het bovenstaande slechts onderdeel van de 'totale' Jan Jongbloed. De goedgebekte man. (Tot de pers: "Zo, hebben de heren klootzakken nog wat te vragen?") Het gewoontedier met zijn vaste visdag. De zelfverzekerde man: "Zonder mij hadden we de finale nooit gehaald."

Beeld ANP

De vader die in 1984 zijn zoon Eric verloor, die op het voetbalveld door de bliksem werd getroffen. De van zich afbijter. Als Johan Cruijff hem uit wil leggen hoe hij moet vissen: "Als je niet gauw opsodemietert, lazer ik je zo het water in."

Apart? De bij DWS begonnen doelman sloeg tot drie keer een aanbod van Ajax af. Omdat hij niet van de harde mentaliteit hield die bij Ajax heerste. Omdat hij wel goed zat waar ie zat. Ook ging hij niet in op aanbiedingen van Feyenoord en Liverpool.

Goede romanheld
Wat dit boek goed maakt - naast de mooie beschrijvingen van de beide WK's en de geschiedenis van FC Amsterdam - is de schets van een man die altijd zichzelf is gebleven, die zijn bestaan graag overzichtelijk houdt. Die vrede heeft met hoe alles is verlopen, met al het verdriet dat daarbij hoort. Niet verbitterd. (Een goede romanheld, die Jongbloed.)

Aparteling is een ongemeen eerlijk boek. En daardoor - het oordeel moet worden bijgesteld - toch ook een aanrader voor de anti-Jongbloedianen. O ja, en duiken kon hij wel degelijk, Jan Jongbloed. En mooi ook.

Youri van den Busken: Jan Jongbloed. Aparteling. Inside, €21,99. 302 blz

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden