Djokovic klopt Federer in langste finale Wimbledon ooit

Novak Djokovic heeft op imposante wijze zijn titel op Wimbledon geprolongeerd. De als eerste geplaatste Serviër was in een spectaculaire finale tegen Roger Federer, die over de hele wedstrijd vijftien punten meer maakte (218 om 203), in vijf sets de baas: 7-6 (5) 1-6 7-6 (4) 4-6 13-12 (3).

Novak Djokovic na het winnen van de finale tegen Roger Federer. Beeld BSR Agency

Roger Federer liet een grote kans op zijn 21ste grand slamtitel liggen. Hij verloor, na vier sets de betere te zijn geweest, in vijf sets. Niet dat de overwinning van Djokovic gestolen genoemd mocht worden, in tennis win je in principe nooit onterecht. En Federer had de inzinkingen in de tiebreaks van de eerste en derde set geheel aan zichzelf te wijten.

De hoogstaande eerste set vol fraaie punten verdiende een tiebreak en kreeg die ook. Federer paste een andere tactiek toe dan in zijn halve finale tegen Rafael Nadal. In plaats van veelal de harde en vlakke backhand sloeg hij nu vaker een slice, om te vertragen en de bal laag te houden. Het was niet per se een verdedigende keuze, want de Zwitser kwam ook veel vaker naar het net dan in de vorige partij, zeker in de tweede helft van de eerste set. En meestal bracht het Federer succes. Eén vroege kans kreeg hij om Djokovic te breken, op 1-2, maar die hielp hij om zeep.

De eerste set kon dan ook beide kanten op vallen. Federer leek de tiebreak weg te geven met een paar vroege forehandfouten, maar met een aantal schitterende winners knokte hij zich terug. Hij kwam op een 3-5-voorsprong, mocht nog een keer serveren, maar vier al dan niet afgedwongen fouten later was het 7-5 en dus 1-0 voor Djokovic, die simpelweg minder fouten maakte.

Grootste vechtmachine

Zo veel energie als de Serviër in die eerste set had gestoken, zo snel en ongeïnspireerd gaf hij de tweede weg. Dat begon bij zijn eerste twee servicebeurten. Djokovic raakte amper een bal en liet zich, ogenschijnlijk gelaten, op 5-1 nog eens breken voor de setwinst. Tekenend was de dubbele fout op setpunt tegen, die Djokovic haast bewust leek te slaan.

Was de dip tijdelijk van aard, of was de titelverdediger en nummer 1 van de wereld het kwijt? Djokovic staat bekend als de grootste vechtmachine. Het zal voor hem geen verrassing zijn geweest dat het publiek massaal op Federers hand was. Het leek Djokovic het afgelopen decennium juist extra energie te geven. Maar ook aan het begin van de derde set oogde hij wat mat voor zijn doen. Waar waren de oerkreten en dodelijke blikken, het gevloek richting zijn entourage?

Maar qua tennis zat het in de derde set weer goed voor Djokovic. Beiden fietsten simpel door hun opslagbeurten. Tot 4-5, toen Federer na een geweldige stopvolley op setpunt kwam. Het stadion ontplofte, maar Djokovic speelde zich met drie simpele punten op rij veilig.

Zelf kwam de Serviër in drie sets niet één keer op breekpunt, maar het deerde hem niet. Het kwam opnieuw aan op een tiebreak, en deze was van Federer nog beroerder dan die in de eerste set. Weer speelde hij te passief, en vooral: maakte hij enorme fouten. Djokovic maakte als altijd geen enkele fout en won de set moeiteloos.

Ragfijne punten

Federer deelde vanaf de eerste bal van de vierde set gewoon weer de lakens uit. Hij zocht het net op, pakte de tweede service van Djokovic aan, en plaatst op 2-2 een break. Daar kwam er even later nog één overheen: 2-5. De set leek gespeeld, maar Djokovic creëerde voor het eerst in de partij breekkansen en benutte er één. Poging twee van het uitserveren van de set ging een stuk beter voor Federer: op love pakte hij de set.

De vraag: ‘Waarom nu wel?’ was voor Federer van latere zorg. Soms speelt Djokovic gewoon te goed en is hij niet te verslaan. Deze middag duidelijk wel. Dat moest dan voor Federer in de vijfde set gebeuren. Daarin krikte Djokovic zijn niveau op. Hij maakte het Federer moeilijk in diens servicebeurten en de break op 3-2 leek een eerste voorbode op de uitkomst. Maar de Zwitser brak direct terug.

Het werd 4-4. Het werd 5-5. Met ragfijne punten bleven de twee topspelers elkaar bestoken, het publiek kon er geen genoeg van krijgen. Federer piepte soms, maar kraakte niet. Het werd 6-6. Geen tiebreak, die heeft Wimbledon vanaf dit seizoen wel ingevoerd, maar pas bij de stand 12-12. Djokovic moest dat overigens even navragen bij de scheidsrechter. Het werd 7-7, en het leek 8-7 te worden, maar vanaf 30-0 verloor Djokovic vier punten op rij. Na de laatste, een forehand-passing, trilde het beton van het Centre Court.

Twee kampioenschapspunten

Federer kon op 7-8 voor de titel gaan serveren. Hij kwam met een paar aces op twee kampioenschapspunten. Maar wéér ging het mis. Federer drukte niet door, Djokovic speelde vier goede punten en brak terug: 8-8. De allereerste tiebreak in de beslissende set op Wimbledon leek in de maak, toen het 10-10 kwam te staan.

In een heerlijke game op 11-11 kwam Federer terug van 40-0. Hij had het geluk aan zijn zijde met een paar netballen, kwam na een geslaagde challenge op breakpoint, maar miste dat. Daarna riep Djokovic de hulp in van hawk-eye, maar hij zat ernaast en dat gaf Federer opnieuw de kans om te breken. Weer slaagde hij niet. Djokovic speelde zich vervolgens uit de problemen, waarna Federer zich met een love game verzekerde van een tiebreak.

Op 4-2 in de beslissende tiebreak gleed Djokovic uit en sloeg daarna de bal in het net. Hij leek daar juist energie uit te putten. De Serviër richtte zich op en kreeg vervolgens drie matchpoints. De eerste was meteen raak, na een framebal van Federer. Typerend voor de partij eindigde hij met fout. Zo greep Djokovic zijn vijfde Wimbledon-titel, na een historische finale in vele opzichten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden