Plus

Diede de Groot (25) lijkt onverslaanbaar na ‘calendar slam’: ‘Ik weet heel goed dat ik geen machine ben’

Diede de Groot blijft een klasse apart in het rolstoeltennis. Dankzij haar zege op de US Open afgelopen weekeinde heeft ze voor de tweede keer in haar carrière alle grandslamtoernooien in één kalenderjaar gewonnen. ‘De verbazing is er nu misschien wel een beetje af, maar het blijft heel bijzonder.’

Pim Bijl
Diede De Groot na haar overwinning op Yui Kamiji uit Japan, zondag tijdens de US Open. Beeld Sarah Stier/Getty Images
Diede De Groot na haar overwinning op Yui Kamiji uit Japan, zondag tijdens de US Open.Beeld Sarah Stier/Getty Images

Diede de Groot werd vroeg wakker, de ochtend na haar overwinning op de Japanse Yui Kamiji, alweer haar 65ste zege op rij. Een drukke dag met een rondgang langs sponsors volgde, voordat ze in de avond weer terugvloog naar Nederland.

Er was geen tijd voor een toeristisch dagje in New York?

De Groot: “Nee, helaas niet. Zoals vrijwel altijd bij toernooien. Mensen hebben het idee dat wij de wereld over reizen en heel veel zien, maar ik zeg altijd: ik heb in heel veel vliegtuigen gezeten, ben in heel veel verschillende landen geweest, maar overal heb ik eigenlijk alleen de tennisbanen gezien.”

Voor de tweede keer een ‘calendar slam’ voltooid, want je won wederom alle grandslamtoernooien in één kalenderjaar. Hoe voelt dat?

“Speciaal. Dat heeft nog nooit iemand gedaan op deze manier. Het zorgt voor trots, vooral omdat het constantheid van mezelf vraagt. Die heb ik op dit moment in mijn spel gevonden en brengt die reeks overwinningen voort. Hoewel ik de beste speler ben, weet ik hoe moeilijk het is om er elke keer weer te staan, om elke keer weer te winnen, de nummer 1 te zijn.”

Dit was al jouw vijfde eindzege op rij op de US Open en jouw 16de grandslamtitel. Went succes?

“De verbazing en verwondering zijn er nu misschien wel een beetje af, maar het blijft nog steeds heel bijzonder. Grand slams betekenen veel in het tennis. Als dan winnen weer lukt, op zo’n groot podium... Nee, weer een grandslamtitel aan het lijstje toevoegen zal nooit echt wennen.”

Welke doelen blijven er, nu op 25-jarige leeftijd, nog over voor de toekomst?

“De statistieken van de wedstrijden laten zien dat er nog genoeg verbetering mogelijk is. Ik heb een lange zomer gehad waarin ik naar veel dingen in mijn spel kon kijken. Zo probeer ik steeds meer netspel toe te voegen; dat is een uitdaging en als rolstoeltennisster moeilijk, maar ik merk in de trainingen dat het eruit begint te komen. Dat is leuk om uit te proberen en uit dat soort dingen haal ik motivatie, waardoor het nog steeds leuk is om de baan op te gaan.”

In de finale stond je tegen de Japanse Yui Kamiji een set af, en dat is zeldzaam voor jou. Heb je getwijfeld aan de zege?

“Ja, toch wel. Kamiji speelde erg goed en ik moest een plan B uitvoeren. Ik wilde eerst te snel en gehaast, maar moest ietsje meer mijn kansen afwachten. En toen ik dat deed, kwam het goed. Ik ben rustig gebleven, weet hoe het spelletje werkt. Ondanks mijn lange zegereeks weet ik heel goed dat ik geen machine ben. Er komt gewoon een dag waarop die zegereeks ophoudt. Dat had zomaar zondag kunnen zijn, maar ik heb me er door plan B vanaf getennist. Daar ben ik trots op.”

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden